Thursday, December 1, 2016

බොහෝ කලකට පසු...

බොහෝ කලකට පසුව රාගම රෝහලේ වාට්ටු කොනක සිට මම මෙසේ කියමි.මෙතෙක් මා ලියා නැවතූ දේ උඩින් උඩින් කියවා බැලූකල මට වැටහුනේ... ලිවීමට තිබූ බොහෝ දෑ මා නිරායාසයෙන් මඟහැර ඇති බවයි.සැබවින්ම ගෙවුණු අවුරුදු කීපය බ්ලොග් අඩවියෙන් මා ඈත්කල බැව් සැබෑය.ඒ කාලයේ මා ලබාගත් දෑ ද මට අහිමි වූ දෑ ද ඒ අතර වේ..

බ්ලොග් අඩවියට පිළිපන් දිනසිට සෙනෙහස,විරහව කවිය කතාවට මූලාශ්‍රය වූ ඒක් හැඟීමක් සිත විය.ඒ නිසාම හැඬූ ලතැවුණු තරම් සිහි වන්නේ බ්ලොගය සිසාරා සැරි සැරූ විටයි.. සතුටට කරුණ නම්... බොහෝ ගිරිදුර්ග  තැනිතලා පසුකර ඒ සෙනෙහෙ ගඟුල එය බලාපොරොත්තු වූ අරමුණට ලඟාවිය..

තවදුරටත් තැවුලකට.. කඳුළකට ඉඩක් නොතිබෙනු ඇත...

සෙනෙහස නම් වූ බඳුන... මැටි අනා... සකසුරුවමට තැනුවද.. සෙනෙහස ගැන කිසිවක් මම නොදැන සිටිබැව් දැනෙන්නෙ දැන් දැන්‍ ය.
ආදරය නම් පෙන්විය යුතු සිතිවිල්ල ඒ තරම් සජීවීව.. මටසිළුටුව පෙන්වීමට හැකි දෙයකැයි මා සිතා නොසිටියෙමි.. කවුරුත් කියා දී තිබුණේද නැත...

ඒ ආදර සැනහිල්ලෙන් සිත වෙළුනු දා සිට... මුළු ජීවිතයම සොඳුරු කවියක් වී ලියැවේ... දෙසවන ලඟ වැයේ... නුඹටත් ඒ හැඟීම එසේ දැනී තිබේද?

වෛද්‍ය විද්‍යාව මගේ සිහිනයම වී තිබුණි... ඒ වරම ලැබුණු දිනටත් වඩා මා අද ඒ ගැන තෘප්තියෙනි. මේ අවුරුදු 5 තුල මා ලැබූ දෑ බොහෝය... සැබවින්ම මා පැතූ ලොකුම සිහින දෙකම ඉටු වී තිබීම.... පුදුමයක් ම පමණී..!!

මේ අවසාන වදන් කීපය "ඔහු " ගැනය.

ඔහු .... සිතා සිටියාට වඩා ආදරණීය හදවතකි
සිතා සිටියාට වඩා නිදහස මහදට ලබා දෙන්නෙකි
නිවුණු වදනින් අමතන්නෙකි...
මේ වෙහෙසකට දිවියේ සිතට බට ලොකුම ලොකු සැහැල්ලුවකි....

Wednesday, April 23, 2014

බෝසත් නුඹ...

හිමිදිරිය උදා වී ඇත.දින කිහිපයකට පෙර මිසිස් ජේන් කිවු පුවත සිහිවේ.

"මම බේවිඩ් බඳිනකොට දරුවෝ දෙන්නෙක්ගේ අම්මා කෙනෙක්.මේ හසරක් නැති මිටියාවතේ තනිවෙනවට වඩා ඒ සරණ හොඳයි කියලා මිස මගේ කිසිම ඇල්මක් ඔහු ගැන තිබුණේ නෑ.. ඔයා දන්නවද ඊවන්,සමහර වෙලාවට ආදරේ ක්ෂණිකව ගහන අකුණක් වගේඒන්නෙ නෑ..සමහර විට ආදරේ හිමින් සීරුවේ අපටත් නොදැනීම අපේ හිතට එන්න පුළුවන්.."

හ්ම්... මීට මාස 10කට කලින් මම ජෝන් එක්ක ගැල් පේලියක මේ නිම්නයට ආ හැටි.අපි ආදරෙන් බැඳී හිටි හැටි.දින කීපයකට පස්සේ ඔහු පාළු මිටියාවතේ අසුගෙන් වැටී මියැදුනු හැටි...අනේ මගේ ආදර ජෝන්!!!!!
තෙරක් නැති කතරේ තනි වූ විට ආගන්තුක රොබට් පැමින විවාහ යෝජනාවක් කල හැටි... සැබවින්ම එය ගනුදෙනුවක්...!

ඔහුගේ බිරිඳ මියගොසිනි.13වියැති ඔහුගේ දියණිය ලිලීට මවකගේ උණුහුම ඕනෑවී තිබුණි.මම 10 මසක් ඔහුගේ නිවසේ සිටියහො‍ත් මේ මිටියාවත හරහා යන ගැලක මා නිවසට පිටත්කර හැරීමට ඔහු පොරොන්දු විය.මා නිවසට යෑමේ දැඩි පිපාසාවෙන් සිටියෙමි.

ලිලී පිලිකුල් සහගත දඩබ්බර දරුවෙකු සේ පලමුව මා දුටුවද ඈ කෙතරම් දයාබරිත සුරතල් දැරියකදැයි දිනෙන් දින මට වැටහුණු හැටි..
මා මගේ පලමු සැමියාගෙන් ගැබ්බර වී දරුවකු බිහිකල් සැටි...
ඒ මුලු කාල වකවානුවේ තම දරුවෙකුට පරිදි ඩේවිඩ් මට සුව පහසුව සැලසූ සැටි...
දරුවන් දෙදෙනාට එකසේ ස්නේහ කල සැටි..
මුලින් මා ඔහු දැකීම පවා නොරිස්සුව මුත් රොබට් මාගේ සියලු අතපසුවීම් ඉවසූ හැටි..

නොදැනීම මා සිතේ ඔහු කෙරේ....
සෙනෙහසක් ඉපදී ඇති සැටි!

"අනේ රොබට්,
අන්තිම ගැල හෙට උදේ පිටත් වෙනවා
මට යෑමට දැන් නුවුමනායි...
මට ඔබ හා සිටින ලෙස අයදින්න...

     මීට
        ආදරණීය
        ඊවන්....

සකල දන දුදන වෙත
මෙත් සිතම වඩවන..
මිතුරු කැල , සතුරු සිත
එකට ගෙන සනසන..
බෝසතුන් සතු ගුණෙන්
හද මඬල පුරවන..
නුඹ සිතට කිම්ද මා
බාධා පමුණුවන..

කතර කටුකව බොහෝ
දුරයන්න තනමින..
සිටිය මා වෙතට දුන්
පැන් දෝත ඔබමය..
අකල් මහ වැසි වලින්
හෙබී මැලවී ගිය..
මෙමට නුඹ තුරු මුදුන
කරයි සෙත සෙවණින..

ඔය නුවන් ඔය මනස
මුදුව රූරා යන..
පුවත් මින් මතුනොවේ
මේ මුවින් පිටවෙන..
සදා ඔය හද මඬලෙ
පෙමල පීදී එන..
වීම සෑහේ මෙමට
වැජඹෙන්න තුටුයෙන..

Love come softly සිනමා පටිය ඇසුරිනි....

Monday, April 7, 2014

ඇහැට ඇඟිල්ලෙන් අනිනු එපා!

ජීවිතේ කොච්චර ලස්සන ගඟක් ද?
ගල් පර,දිය ඇළි..
විටෙක හරිම පටුයි...කවුරුත් නෑ හුදෙකල‍යි..
ඒත් සතුටෙන් පෙණ කැටි විහිදුවනකොට බයක් සැකක් කිසිත් නැතිව ශාකා එකතුවෙනවා හරි හරියට... 

කුරුල්ලෝ කෑ ගහන්නෙ නැති,
රැහැයියෝ මහ හයියෙන් සද්ද බද්ද කරන මූසල අන්ධකාරය පහු කරන් ....

හඳ පායපු ...
ගල් තලාවක් මත්තේ පෙම් සුව විදින පෙම් යුවලක් පහු කරන් යන්නෙත්..

ඊට හෝරා ගණනකට කලින් අර මූසල රැය පහු කරපු නිහැඬියාවෙන්මයි..

උදේ පාන්දර කළගෙඩිවලට ගොජ ගොජ ගාලා පිරිලා ඉතිරිලා යන්නෙත්,
පවුරු බැඳලා නල කරාම වලින් එළියට විහිදෙන්නෙත්,
අර නිවුනු සැනැහුනු ගංඟාවමයි.

ජීවිතේ... හ්ම්ම්ම්ම් ඇත්තටම හරිම සොඳුරුයි ජීවිතේ!!!

දුර්වල වෙන්න වෙන්න අපව දාලා අහසට යන ජල බිංදු වගේ
අපෙන් ඉවතට ඇඳෙන සෙවණැලි....
අපි හිනාවෙනකොට අපි එක්ක හිනාවෙන දිය රැළි...

රැහැයි හඬින් මුසපත් වෙන අන්ධකාර රාත්‍රී...
අළුත් ඉරක් පායනකම් බලන් ඉන්න පාලු තෙත් වන ඉම්...
වගේම සෙනෙහෙන් නැලැවෙන පෙම් දසුන්..
අතර ඔහේ ගලාබසින...

ජීවීතේ..
ම්ම්ම් නෑ නෑ
ගංඟාවෝ....

                                   මා අහුවෙන සුළි කුණාටු
                                පසුව නැගෙන වැගි කෝඩෙට
                                  තෙතබරිතව නොවී කිසිත්
                                   සිනා සෙමින් ඉන්නා විට...

                                    සිනා සැලුව වසන්තයේ
                                     මාත් එක්ක හිනා කෑව
                                   මගේ හිතේ අහුමුළු හැම
                                       ඕනෑවට වඩා දන්න

                                         කිසිම කෙනෙක්
                                          නොඅසනු මැන
                                           "ඇයි ද ඔයා
                                         නාඬන්නේ ???"