tag:blogger.com,1999:blog-59458954057152613762012-02-16T06:59:12.346-08:00පතක නොඇඳුනු සිතක සිත්තම්..විඩාබරයි දෑසට මේ බිත්ති කොන..
සිනා තොටක් වූවා ඒ අතීතය..ප්රාර්ථනාhttp://www.blogger.com/profile/16663371190721119827noreply@blogger.comBlogger1011100tag:blogger.com,1999:blog-5945895405715261376.post-90331468872133618732012-02-11T11:33:00.001-08:002012-02-11T23:58:53.745-08:00දන්නෙම නැතුව 100යි..<div class="separator" style="clear: both; color: white; text-align: center;"><a href="http://4.bp.blogspot.com/--shWdvfSsT8/TzbBxbyFDII/AAAAAAAAAWA/t9QeaTo4YN4/s1600/v.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" src="http://4.bp.blogspot.com/--shWdvfSsT8/TzbBxbyFDII/AAAAAAAAAWA/t9QeaTo4YN4/s1600/v.jpg" /></a></div><div style="color: white;"><br /></div><div style="color: white;"><br /></div><div style="color: white;"><br /></div><div style="color: white;"><span style="font-size: large;"> ප්රාර්ථනා ලිපි 100ක් ලියලා.. මේ 100වෙනි ලිපිය නම් නෙවේ... 100වෙනි ලිපිය ලියලා කොමෙන්ටු 2ක් වැටෙනකම්ම මට වගේ වගක් නෑ මේ 100වෙනි ලිපිය කියලා.. ඉතින් ඔන්න ඔහොමයි මම 100වෙනි ලිපිය ලිවුවේ...</span></div><div style="color: white;"><span style="font-size: large;"> ඒ ලිපිය යටින්ම පොඩි සඳහනක් 100 වෙනුවෙන් කරන්න හිතුවත්... එහෙම වුනොත් කොමෙන්ටු වලින් ඒ ලිපිය ගැන කතා කරන එක පැත්තකින් තියලා මෙච්චර ලිපි ලියැවුනු එක ගැන කතාවෙයි නේද කියලා හිතලා.. ඒ ලිපියට අසාධාරණයක් නොවෙන්න ... මේ මගේ ආදරණිය බ්ලොග් එක ගැන ටිකක් කතා කරන්න හිතුවා..</span></div><div style="color: white;"><span style="font-size: large;"><br />අතීතයක් අමතක කරලා කොහොම කතා කරන්නද අනාගතයක් ගැන..? ඒ නිසාම අතීතයෙන් පටන් ගමු..^_^</span></div><div style="color: white;"><span style="font-size: large;"><br /></span></div><div style="color: white;"><span style="font-size: large;"> පතක නොඇඳුනු සිතක සිත්තම් ඉපදුනේ "පියගැටපෙල අද්දර" කියල නමෙන්... ඒ 2010 අගෝස්තු 30 වෙනිදා... <a href="http://piyagatapela.blogspot.com/2010/08/blog-post_30.html">ඇරඹුම</a> ලෙසින්..</span></div><div style="color: white;"><span style="font-size: large;"><br /></span></div><div style="color: white;"><span style="font-size: large;">"බ්ලොග්වලට එකට මම නවකයෙක්. ඉතින් ඉදිරියට ගොඩක් දේවල් ලියන්න බලාපොරොත්තු වෙනවා. හැම අතින්ම මම බ්ලොග්වලට අලුත්. මම ලියන්න ගොඩක් ආසයි. ඒත් ලියන දේවල් පළකරන්න ක්රමයක් හිතුනෙ නෑ. මම ලියන දේවල් ගෑන ඔය හැමෝම හිතන දේවල් දෑන ගන්න මම හරිම ආසයි. ඉතින් නවකයෙක් හෑටියට මට බ්ලොග් ප්රවීනයන් උදව් කරයි කියලා මං හිතනවා. " <b>ජීවිතයේ පියගැටපෙල අද්දර</b> " මේ විදිහට................"</span></div><div style="color: white;"><br /></div><div style="color: white;"><span style="font-size: large;">එදා මගේ ගමනට සුභ පැතූවන් අතර නිමන්ති අක්කා , කතන්දර කාරයා අයියා , තිස්ස නාගොඩවිතාණයන් , මාර අයියා , කතා හසී අයියා , සුදු මහත්තයා අයියා , TMb9 හිටියා.. </span></div><div style="color: white;"><span style="font-size: large;"> </span></div><div style="color: white;"><span style="font-size: large;"> මේ තමා මම අතින් හා හා පුරා ලියැවුනු අකුරු පෙල... ඒ අකුරු වල තිබුනෙත් අපේ අයියාගේ අනන්යතාවය.. මොකද ඒ වෙනකොට මට key board එකේ සිංහල අකුරු හොයන්න අවුරුද්දක් විතර ගියා...:P:P</span></div><div style="color: white;"><br /></div><div style="color: white;"><span style="font-size: large;">මගේ අතින් ගී සංකල්පනාවක් විදිහට ඉස්සෙල්ලාම ලියැවුනේ <a href="http://www.blogger.com/goog_2091812707">හොඳට හිතලා ලියන දෙයක් </a></span></div><div style="color: white;"><br /></div><div style="color: white;"><span style="font-size: large;"> <a href="http://piyagatapela.blogspot.com/2010/08/blog-post.html"> </a></span></div><div style="color: white; text-align: center;"><span style="font-size: large;">"මන්දාරම් අහස<br />හරි කලුවරයි <br />මම ඒ බව දැක්කෙ<br />අහම්බෙන් කවුලුවෙන් එලිය බලනකොට<br /> </span></div><div style="color: white; text-align: center;"><span style="font-size: large;">හිතේ තිබුන කිසි දෙයක්<br />ඉටු නොවෙනකොට<br /> සිද්ධවෙන දෙයක්<br /> ඔහේ වුණාවේ කියලා<br /> මට හිතුනා<br />නිකමට.............."</span></div><div style="color: white; text-align: center;"></div><div style="color: white; text-align: left;"><span style="font-size: large;"> එහෙම ලියවෙන්න පටන් ගත්ත කවි සිතුවිලි දැන් <a href="http://piyagatapela.blogspot.com/search/label/%E0%B6%B1%E0%B7%92%E0%B7%83%E0%B6%B3%E0%B7%90%E0%B7%83%E0%B7%8A">නිසඳැස් 25</a>කට පෙරලිලා.. ඒ අතරින් මම ආසම කරන නිසඳැස තමයි <a href="http://piyagatapela.blogspot.com/2010/10/blog-post_13.html">රහසකි නිබඳ මා හද කඳුළින් තෙමන..</a></span></div><div style="color: white; text-align: left;"></div><div style="color: white; text-align: left;"><span style="font-size: large;">ඔය අතරේ නිකමට හිතට නැඟුන අදහස් <a href="http://piyagatapela.blogspot.com/search/label/%E0%B6%B8%E0%B6%A7%20%E0%B6%B8%E0%B7%99%E0%B7%84%E0%B7%99%E0%B6%B8%20%E0%B7%84%E0%B7%92%E0%B6%AD%E0%B7%94%E0%B6%B1%E0%B6%B1%E0%B7%9A..">මට මෙහෙම හිතුනනේ</a> ලෙසත් , පෞද්ගලික ජීවිතය හා බැඳුනු දෑ <a href="http://piyagatapela.blogspot.com/search/label/%E0%B7%84%E0%B6%AF%20%E0%B7%83%E0%B7%8F%E0%B6%9A%E0%B7%8A%E0%B6%9A%E0%B7%92">හද සාක්කි </a>ලෙසත් ගොනු වුනා.</span></div><div style="color: white; text-align: left;"><span style="font-size: large;"><br /></span></div><div style="color: white; text-align: left;"><span style="font-size: large;"><a href="http://piyagatapela.blogspot.com/search/label/%E0%B6%B4%E0%B7%8F%E0%B7%83%E0%B6%BD%E0%B7%8A%20%E0%B6%B8%E0%B6%AD%E0%B6%9A%20%E0%B7%83%E0%B6%A7%E0%B7%84%E0%B6%B1%E0%B7%8A">පාසල් මතක සටහන්</a> </span><span style="font-size: large;">පසෙක ගොනු වෙද්දී කැම්පස් ජීවිතේ ගැන ලියැවුනු ලිපි තුනක් සඟවා තැන්පත් කර තබා ගන්න සිදු වුනා..:(:(:(...</span></div><div style="color: white; text-align: left;"><span style="font-size: large;"><br /></span></div><div style="color: white; text-align: left;"><span style="font-size: large;">ඉන් පස්සේ තමයි මම ආසම කරන ලිපි ලියැවෙන්න පටන් ගත්තේ.. ගීතයක් තුලින් මතු වුනු කතන්දර <a href="http://piyagatapela.blogspot.com/search/label/%E0%B6%9C%E0%B7%93%E0%B6%BA%E0%B6%9A%E0%B7%8A%20%E0%B6%9A%E0%B7%9C%E0%B6%B3%E0%B7%94%E0%B6%BB%E0%B6%BA%E0%B7%92%20%E0%B6%BB%E0%B7%84%E0%B7%83%E0%B7%92%E0%B6%B1%E0%B7%8A..">ගීයක් කොඳුරයි රහසින්</a> ලෙසින් කරලියට එද්දී <a href="http://piyagatapela.blogspot.com/2010/11/blog-post.html">හීනෙනුත් හිතුනේ නෑ</a> ලිපිය මගේ ප්රියතම ලිපිය වුනා ඒ අතරින්.</span></div><div style="color: white; text-align: left;"><span style="font-size: large;"><br /></span></div><div style="color: white; text-align: left;"><span style="font-size: large;">ඉන් පස්සේ මගේ අතින් කුළුඳුල් බොළඳ ආදර කතාවක් ලියවුනා :D:D:D <a href="http://piyagatapela.blogspot.com/search/label/%E0%B6%AF%E0%B7%92%E0%B6%9C%20%E0%B6%9A%E0%B6%AD%E0%B7%8F%E0%B7%80">ඔබ නොදනී මුළු ලොවම දනී</a> ලෙසින්. ඒ දිග කතාවට පස්සේ ලියැවුනු <a href="http://piyagatapela.blogspot.com/2011/07/blog-post_06.html">පිඟන් කටු</a> මගේ හිත් ගත්තා..:)</span></div><div style="color: white; text-align: left;"><span style="font-size: large;"><br /></span></div><div style="color: white; text-align: left;"><span style="font-size: large;">මේ විදිහට ලිපි <a href="http://piyagatapela.blogspot.com/2010/11/blog-post_04.html">25</a>ක් , <a href="http://piyagatapela.blogspot.com/2010/11/blog-post_04.html">50</a>ක් ලියවිලා දැන් 100ක්ම ලියැවිලා... :):)...</span></div><div style="color: white; text-align: left;"><span style="font-size: large;"><br /></span></div><div style="color: white; text-align: left;"><span style="font-size: large;">මේ මුළු කාලය පුරාවට මාත් එක්ක ඉන්න හැමදෙනාටම ගොඩාක් ස්තූතියි... ආයෙත් හැමදාම වගේ කියන්න ඕනෙ මම මේ ලස්සන තැනට අරන් ආව මගේ ආදරණිය අයියණ්ඩීට ගොඩාක් පිං... !!!!</span></div><div style="color: white; text-align: left;"><span style="font-size: small;"><br /></span></div><div style="color: white; text-align: left;"></div><div style="color: white; text-align: left;"></div><div style="color: white; text-align: left;"><span style="font-size: small;"><span style="font-size: x-large;">ඉඩක් ලැබුනම ලියන්නම්... පැතුම එයයි ම ඉතිරි කර යන... කිසි දින සමු නොගන්නෙම්...</span></span></div><div style="text-align: left;"><span style="font-size: small;"><span style="color: white;"> </span></span><i><span style="font-size: small;"><a href="http://piyagatapela.blogspot.com/search/label/%E0%B6%B4%E0%B7%8F%E0%B7%83%E0%B6%BD%E0%B7%8A%20%E0%B6%B8%E0%B6%AD%E0%B6%9A%20%E0%B7%83%E0%B6%A7%E0%B7%84%E0%B6%B1%E0%B7%8A"> </a></span></i></div><div class="blogger-post-footer">පියගැටපෙළ අද්දර..<img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5945895405715261376-9033146887213361873?l=piyagatapela.blogspot.com' alt='' /></div>ප්රාර්ථනාhttp://www.blogger.com/profile/16663371190721119827noreply@blogger.com31tag:blogger.com,1999:blog-5945895405715261376.post-21606561875625621062012-02-11T07:41:00.001-08:002012-02-12T00:00:00.207-08:00සොඳුරිය මට නොකියාම ගියා...<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><span style="font-size: large;"><a href="http://4.bp.blogspot.com/-nEBFveL_t2M/TzaKl8N34FI/AAAAAAAAAV4/uFkgxL67q0s/s1600/images.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" src="http://4.bp.blogspot.com/-nEBFveL_t2M/TzaKl8N34FI/AAAAAAAAAV4/uFkgxL67q0s/s1600/images.jpg" /></a></span></div><br /><br /><br /><br /><br /><span style="font-size: large;"><span style="color: white;">"i'm so lonely broken angel... i'm so lonely listen to my heart....."</span></span><br /><br /><div style="color: white;"><span style="font-size: large;">මහ හඬින් උදේ පාන්දර කෑ ගසන ජංගම දුරකථනයට සාප කරමින් <a href="http://piyagatapela.blogspot.com/2011/03/blog-post_16.html">චමත් </a>නිදිගැට හරින්නට විය.</span></div><div style="color: white;"><span style="font-size: large;"><br /> ගුලි කරන නෙතින් දුරකථන තිරය වෙත නෙත් යොමු කල චමත් ඒ තම අතිජාත මිතුරා කළණ බව දැක, "හිටපන් උඹ අද නම් අහගන්නවා මගෙන් හොදවැයින් දෙකක්..හැමදාම උදේ පාන්දර හතර අතේ සැපට නිදන් ඉන්න එවුන් ඇහරවනවට.." යැයි සිතා..</span></div><span style="font-size: large;"><br /></span><br /><div style="color: #fce5cd;"><span style="font-size: large;">"හෙලෝ නරියෝ උඹ නම් අද මගෙන්......."</span></div><span style="font-size: large;"><br /></span><br /><div style="color: white;"><span style="font-size: large;">"හෙලෝ මචං ටිකක් හිටපංකෝ මම කියනකම්..."</span></div><span style="font-size: large;"><br /></span><br /><div style="color: #fce5cd;"><span style="font-size: large;">"මොනවා කියන්ඩ ද බොල.උඹ හැමදාම ගෙම්බා පොළවේ ගැහුවා වගේ කළුවර වැටෙන්ඩ කලින් ඇඳට වැටිලා කුකුලා කුක්කු කූ කූ ගාන්ඩත් කලින් ඇහැරෙනවනේ... අනේ බං උඹ නැඟිට්ටට කමක් නෑ... අපි වගේ අහිංසකයොන්ට ටිකක් නිදා ගන්ඩ දියං.."</span></div><span style="font-size: large;"><br /></span><br /><div style="color: white;"><span style="font-size: large;">"මචං පොඩ්ඩක් අහපංකෝ මම කියන්ඩ යන...."</span></div><span style="font-size: large;"><br /></span><br /><div style="color: #fce5cd;"><span style="font-size: large;">"අනේ බං මට නිදිමතයි ,පස්සේ කියපං හොඳ පුතා වගේ... චෙරියෝ.. බයි බායි... "</span></div><span style="font-size: large;"><br /></span><br /><div style="color: white;"><span style="font-size: large;">"මේ මචං චමත්..මට උඹට කියන්ඩ දෙයක් තියනවා ටිකක් අහපං.."</span></div><div style="color: white;"><span style="font-size: large;">එවර මඳක් සසල වූ චමත්...</span></div><span style="font-size: large;"><br /></span><br /><div style="color: #fce5cd;"><span style="font-size: large;">"ඇයි මචං මොකක්හරි අවුලක් ද..?"</span></div><br /><div style="color: white;"><span style="font-size: large;">"ම්ම්... නෑ මචං ...එඑ..හෙම අවුලක්... මත් නෙවේ... ඒත්... ඒත් මචං....."</span></div><span style="font-size: large;"><br /></span><br /><span style="font-size: large;"><span style="color: #fce5cd;">"මොකක්ද බං කියපංකෝ නිකම් කෙකර ගාන්නේ නැතුව.." </span></span><br /><div style="color: white;"><span style="font-size: large;">මිතුරාගේ පසුබෑම හමුවේ වඩ වඩාත් සසල වූ චමත්ගේ නිදිමත ටිකින් ටික සිදී යයි.</span></div><div style="color: white;"><span style="font-size: large;"><br /></span></div><div style="color: white;"><span style="font-size: large;">"චමත් මට මේ දැන් සඳුනි කෝල් කරා.."</span></div><span style="font-size: large;"><br /></span><br /><div style="color: #fce5cd;"><span style="font-size: large;">"ඉතිං..??" </span></div><div style="color: #f3f3f3;"><span style="font-size: large;">සඳුනි යනු චමත්ගේ පෙම්වතිය තුෂීගේ හොඳම මිතුරියයි.</span></div><div style="color: #f3f3f3;"><span style="font-size: large;"><br /></span></div><div style="color: #f3f3f3;"><span style="font-size: large;">"නෑ..මචං මේකයි... මේ...මේ.... "</span></div><div style="color: #f3f3f3;"><span style="font-size: large;"><br /></span></div><div style="color: #f3f3f3;"><span style="font-size: large;">චමත්ගේ නිදිමත සිඳී ගියාක් මෙනි.. වෙන්නට යන්නේ කුමක්දැයි ඔහුට නොවැටහේ... යමක් කොතැන හෝ වැරදී ඇති බවක් පමණක් ඔහුට ඉවෙන් මෙන් වැටහේ.</span></div><div style="color: #fce5cd;"><span style="font-size: large;">"කළණ.. ඇයි බං කියන දෙයක් කෙලින් කියන්නෙ නැත්තේ..?"</span></div><span style="font-size: large;"><br /></span><br /><div style="color: #f3f3f3;"><span style="font-size: large;">"තුෂීලා සඳුනිලා ඊයේ BMICH එකේ පොත් ප්රදර්ශනයක් බලන්ඩ ගිහින්.. ඉතින් මචං ඒ ගිහින් එනකොට ගොඩක් රෑ වෙලා... බස් එකේ තමා ඇවිත් තියෙන්නේ.."</span></div><span style="font-size: large;"><br /></span><br /><div style="color: #fce5cd;"><span style="font-size: large;">"ඒක මං දන්නවා කළණ... තුෂී මට කිවුවා එහෙම යන ගමනක් ගැන"</span></div><span style="font-size: large;"><br /></span><br /><div style="color: white;"><span style="font-size: large;">"එන මඟදී මචං... එන මඟදී........... බස් එක accident වෙලා.."</span></div><div style="color: white;"><br /></div><div style="color: white;"><span style="font-size: large;">කැරකැවෙල වටපිටාව මැඬලන්න මෙන් ඇඳ විට්ටම තදින් අල්ලාගත් චමත්ට කළණගේ වදන් ඇසුනේ සිහිනයක මෙනි.. </span></div><div style="color: white;"><span style="font-size: large;"><br /></span></div><div style="color: white;"><span style="font-size: large;">"එයා දැන් අනුරාධපුරේ හොස්පිටල් එකේ ඇඩ්මිට් කරලා මචං... මචං චමත්.... චමත්....???"</span></div><div style="color: white;"><span style="font-size: large;">ප්රතිචාරයක් නොමැත.</span></div><div style="color: white;"><span style="font-size: large;"><br /></span></div><span style="font-size: large;"><span style="color: white;">සුළු මොහොතකින් ඉතා පහත් වෙව්ලන හඬින් චමත්,</span></span><br /><div style="color: #fce5cd;"><span style="font-size: large;">"කළණ මට පොඩි උදව්වක් කරපන්..."</span></div><span style="font-size: large;"><br /></span><br /><div style="color: white;"><span style="font-size: large;">"කියපන් චමත් , මොකක්ද වෙන්න ඕනෙ..?</span></div><span style="font-size: large;"><br /></span><br /><div style="color: #fce5cd;"><span style="font-size: large;">"බයික් එක අරන් දැං මාව බස් ස්ටෑන්ඩ් එකට එක්ක පලයන්... මට මුකුත් හිතා ගන්න බෑ කළණ.. තුෂීට මම හවස ඔය ගමන යන්ඩ එපා කිවුවා..එන්න රෑ වෙන නිසා.මම ආස මොකක්ද පොතක් ගන්ඩ පුළුවන් ඒකෙන් විතරයි කියලා , කියන දේ අහන්නෙත් නැතුව ඔය ගමන ගියේ මචං..."</span></div><span style="font-size: large;"><br /></span><br /><div style="color: white;"><span style="font-size: large;">"බය වෙන්ඩ එපා.. එයාට මුකුත් වෙන්නෙ නෑ චමත්.. සඳුනිටත් සීරීම් තුවාල විතරයි කිවුවා.. මමත් බයවෙලා හිටියේ... ඉන්ඩ ...මම ඉක්මනට එන්නං..."</span></div><div style="color: white;"><span style="font-size: large;"><br /></span></div><div style="color: white;"><span style="font-size: large;"> ඒ වනවිටත් ඔහු ... චමත්.... පැතූ සියල්ල ..සිතූ සියල්ල දිය වී ගලා ගොස් හිරු එළියේ වියලීද ගොස් තිබූ බව ඔහු ඒ වෙලේ නොදැන සිටියේ ය.</span></div><div style="color: white;"><br /></div><div style="color: white;"><span style="font-size: large;"> ඒ බැව් දැන ගන්නා විට.. ඔහුගේ නෙතින් කඳුළකුදු නොහෙලුනි... අදහා ගන්න නොහැකි අරුමයක් සිදු වී තිබුනි... එය අදහනවාට වඩා හිත රැවටීම හිතට තාවකාලික සුවයක් ඔහුට ගෙන දුන්නේය.</span></div><div style="color: white;"><span style="font-size: large;"><br /></span></div><div style="color: white;"><span style="font-size: large;"> නමුදු මිලින වී ගිය ඔහුගේ පෙම් කැකුළ ඉදිරියේ ඔහුගේ සිත අසරණ විය.දරා ගන්නට නොහැකි වූ ... මහා ජල දාරාවක් පස් බැම්මක් බිඳින්නාක් මෙන් ඔහු නෙතේ කඳුළු කැට සිඳි යනතුරු ඔහේ සිදු වෙන්නක් සිදු වීමට ඉඩ හැරියේ ය.</span></div><span style="font-size: large;"><br /></span><br /><span style="font-size: large;"><br /></span><br /><div style="color: white; text-align: center;"><span style="font-size: large;"><a href="http://lktunes.info/sinhala-mp3-song/2474/remix-eda-meda-thura-by-sanath-nandasiri"><i>දෑස් කවුළුපත් පලා කඳුළු කැට</i></a></span></div><div style="color: white; text-align: center;"><span style="font-size: large;"><i>වෑහෙද්දී මගේ දෑස් අඟින්</i></span></div><div style="color: white; text-align: center;"><span style="font-size: large;"><i>දෑත ලයේ බැඳ අවසන් ගමනට</i></span></div><div style="color: white; text-align: center;"><span style="font-size: large;"><i>සොඳුරිය මට නොකියාම ගියා</i></span></div><div style="color: white; text-align: center;"><br /></div><div style="color: white;"><span style="font-size: large;"> <span style="color: black;"><span style="color: white;">ඇය</span> </span>මුඛරී ය. ඔහු ඉදිරියේ නන් දේ දෙඩුවා ය. විටෙක එය කන් කරච්චලයක් තරම් විය.ඒත් ඒ වදන් ඇසීමට ඔහු ආසා කලේය.</span></div><div style="color: white;"><span style="font-size: large;">අද පිය වී ඇති ඒ මුව දෙස ඔහු වික්ෂිප්තව බලා සිටී.</span></div><div style="color: white;"><br /></div><div style="color: white; text-align: center;"><span style="font-size: large;"><i>ලයේ ගලාගිය ස්නේහයේ සුව</i></span></div><div style="color: white; text-align: center;"><span style="font-size: large;"><i>සිනා පිරූ රතු දෙතොල් වසා</i></span></div><div style="color: white;"><span style="font-size: large;"><br /></span></div><div style="color: white;"><span style="font-size: large;"><span style="color: black;"> <span style="color: white;"> සි</span></span>නා ලන්නී ඈ දෙනෙත් පුංචි කර... කඳුළු සලන්නී ඈ ඔහුගේ සුළු අතපසු වීම් මුල... රහසක් කොඳුරන්නට මෙන් පියැවුනු ඒ මුව පොව්වකුගේ වන් දෙනෙත් යලිදු විවර වන තුරු ඔහු බලා හිදී ... නොඉවසිල්ලෙන්..</span></div><div style="color: white;"><span style="font-size: large;"><br /></span></div><div style="color: white; text-align: center;"><span style="font-size: large;"><i>එදා මෙදා තුර කඳුලට විවර වූ</i></span></div><div style="color: white; text-align: center;"><span style="font-size: large;"><i>දෑස් පියන් පත් කවුළු වසා</i></span></div><div style="color: white;"><span style="font-size: large;"><br /></span></div><div style="color: white;"><span style="font-size: large;"><span style="color: black;"> <span style="color: white;">ඇය</span> </span>වත සුදුමැලිව ඇත... එහි බිඳකුදු උණුහුමක් රැඳි නැත... ඔහු කෙරේ පෙමින් පිරී තිබූ ඇගේ සිතද අද හීතල වී ගල් වී ඇත. ඒත් ඔහුගේ හද තුල ඇය ජීවමානයි... තේරුම් ගත යුතු තිත්ත ඇත්ත හමුවේ ඔහු අසරණ වී ඇතුවා පමණී..</span></div><div style="color: white;"><br /></div><div style="color: white; text-align: center;"><span style="font-size: large;"><i>මිලාන වී ගිය රෝස කුසුම් පෙති</i></span></div><div style="color: white; text-align: center;"><span style="font-size: large;"><i>කම්මුල් සුදුමැලි පාට පොවා</i></span></div><div style="color: white;"><span style="font-size: large;"><br /></span></div><div style="color: white;"><span style="font-size: large;"><span style="color: black;"> <span style="color: white;">සියල්ලන්</span> </span>සමුදීමට සූදානම් වන තම පෙම්වතිය වෙත තම අන්තිම හාදුව පුදන්නට නොහැකිව ලතවෙමින් පසෙකට වී චමත් ඒ හැඟුම හද තුලම මැඬ ගන්නේ කියාගත නොහැකි තරම් වූ සොවකිනි.. තුෂීගේ නිවැසියන් මේ පෙම් සබඳතාව ගැන අංශුමාත්රයකුදු දැන නොසිටි කල ඔහුගේ සිතැඟි වලට ඉඩ දෙන්නට ඔහුට අයිතියක් , ඉඩක් නොවීය.</span></div><div style="color: white;"><br /></div><div style="color: white; text-align: center;"><span style="font-size: large;"><i>දෑස් කවුළුපත් පලා කඳුළු කැට</i></span></div><div style="color: white; text-align: center;"><span style="font-size: large;"><i>වෑහෙද්දී මගේ දෑස් අඟින්</i></span></div><div style="color: white; text-align: center;"><span style="font-size: large;"><i>කාත් කවුරුවත් වෙතත් හිතයි මට</i></span></div><div style="color: white; text-align: center;"><span style="font-size: large;"><i>පාත් වෙන්න ඔය මුවට උඩින්</i></span></div><div style="color: white;"><span style="font-size: large;"><br /></span></div><div style="color: white;"><span style="font-size: large;"><span style="color: black;"> <span style="color: white;"> ඇය</span></span> හමූ වූ අයුරු ඔහුට පුදුමයකි... ඇය හා ගත කල කාලය ඇසිල්ලෙන් ගෙවී ගොසිනි... සමීපතයන්ගේ කර මතින් ඇය නිසොල්මනේ ඔහුගෙන් ඉවතට ඇදෙන අයුරු බොඳ වී යද්දී... </span></div><div style="color: white;"><span style="font-size: large;">තවත් එක් ඇසිල්ලක්... ඇය තමා ලඟ රඳවා තබන්නැයි ඔහු අයැද සිටියේ සියල්ලන්ගේ තෙත්ව තිබූ නෙත් කෙවේනි තුලින් කඳුලු දිය මතු කරමිනි....</span></div><div style="color: white;"><br /></div><div style="color: white;"><br /></div><div style="color: white;"><br /></div><div style="color: white;"><br /></div><div style="color: white;"><br /></div><div style="color: white;"><i><span style="font-size: x-large;">ඇය යන්න ගියා මැකි<span style="color: white;">ලා..</span></span></i><br /><div style="color: white;"><br /></div></div><div class="blogger-post-footer">පියගැටපෙළ අද්දර..<img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5945895405715261376-2160656187562562106?l=piyagatapela.blogspot.com' alt='' /></div>ප්රාර්ථනාhttp://www.blogger.com/profile/16663371190721119827noreply@blogger.com7tag:blogger.com,1999:blog-5945895405715261376.post-50458793849139795782012-02-05T10:17:00.000-08:002012-02-11T10:41:53.004-08:00මේ කුසුම නුඹට නොවේ..<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"></div><div class="separator" style="clear: both; color: white; text-align: center;"><a href="http://4.bp.blogspot.com/-5IJ60yM89G8/Ty7HEXPO6EI/AAAAAAAAAVw/dWliQiriYR0/s1600/images.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" src="http://4.bp.blogspot.com/-5IJ60yM89G8/Ty7HEXPO6EI/AAAAAAAAAVw/dWliQiriYR0/s1600/images.jpg" /></a></div><div style="color: white;"><br /></div><div style="color: white;"><br /></div><div style="color: white;"><br /></div><div style="color: white;"><span style="font-size: large;">අමතක කල හැකි නම්</span></div><div style="color: white;"><span style="font-size: large;">මා ඉපදුනේ කිමැයි මෙලොවට</span></div><div style="color: white;"><span style="font-size: large;">අමතක කරන්නම්</span></div><div style="color: white;"><span style="font-size: large;">හෙටත් මා හිඳිය යුතු බැව්</span></div><div style="color: white;"><span style="font-size: large;">ඇති නිසා ඉටුකල යුතු යමක් කිරීමට</span></div><div style="color: white;"><span style="font-size: large;"><br /></span></div><div style="color: white; text-align: center;"><br /></div><div style="color: white; text-align: center;"><br /></div><div style="color: white; text-align: center;"><span style="font-size: large;">අමතක කල හැකි නම්</span></div><div style="color: white; text-align: center;"><span style="font-size: large;">මා වෙනුවෙන් බලා හිඳින්නන් සිටින බැව් මා හට</span></div><div style="color: white; text-align: center;"><span style="font-size: large;">අමතක කරන්නම්</span></div><div style="color: white; text-align: center;"><span style="font-size: large;">මා නොතකන නුඹ වෙනුවෙන් බලා සිටිය යුතුවග තවත්</span></div><div style="color: white;"><span style="font-size: large;"><br /></span></div><div style="color: white; text-align: right;"><br /></div><div style="color: white; text-align: right;"><br /></div><div style="color: white; text-align: right;"><span style="font-size: large;">අමතක කල හැකිනම්</span></div><div style="color: white; text-align: right;"><span style="font-size: large;">මම ද සාමාන්ය යුවතියක් බැව් හදක් ඇති </span></div><div style="color: white; text-align: right;"><span style="font-size: large;">අමතක කරන්නම්</span></div><div style="color: white; text-align: right;"><span style="font-size: large;">ගල් හිතක් උණු වන තුරු මඟබලා නොසිටිය යුතු වග</span></div><div style="color: white;"><span style="font-size: large;"><br /></span></div><div style="color: white;"><br /></div><div style="color: white;"><br /></div><div style="color: white;"><span style="font-size: large;">ඒත් අමතක කල නොහැකි බැවින්</span></div><div style="color: white;"><span style="font-size: large;">පෙර කියූ කිසිවක් මට</span></div><div style="color: white;"><span style="font-size: large;">කෙලෙස අමතක කරන්නද..</span></div><div style="color: white;"><span style="font-size: large;">විය නොහැකි කිසිවන් විය හැකියැයි කිසිදින...</span></div><div style="color: white;"><br /></div><div style="color: white;"><span style="font-size: large;"> <i> </i></span></div><div style="color: white;"><br /></div><i><span style="font-size: x-large;"><span style="color: white;">සෙල් පිළිරුවකි මම... කිසිත් නොහැඟෙන කිසිත් නොකියන , නමුත් සියල්ල දකින..</span>.</span></i><div class="blogger-post-footer">පියගැටපෙළ අද්දර..<img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5945895405715261376-5045879384913979578?l=piyagatapela.blogspot.com' alt='' /></div>ප්රාර්ථනාhttp://www.blogger.com/profile/16663371190721119827noreply@blogger.com10tag:blogger.com,1999:blog-5945895405715261376.post-5322297118993666962012-01-27T04:26:00.000-08:002012-02-11T10:42:32.209-08:00අයියා.... මාළුවා ද..?<div class="separator" style="clear: both; color: white; text-align: center;"><a href="http://2.bp.blogspot.com/-lHy58jyIsJk/TyKXIKeSwbI/AAAAAAAAAVo/t0YNypA0pSc/s1600/index.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" src="http://2.bp.blogspot.com/-lHy58jyIsJk/TyKXIKeSwbI/AAAAAAAAAVo/t0YNypA0pSc/s1600/index.jpg" /></a></div><div style="color: white;"><br /></div><div style="color: white;"><br /></div><div style="color: white;"><br /></div><div style="color: white;"><br /></div><div style="color: white;"> <span style="font-size: large;"> කෙනෙක්ට ඇබැද්දී වීමෙත් සීමාවක් තියෙන්ඩ ඕනෙ.. නැද්ද මං අහන්නේ..? ඒක එහෙම වෙලත් මම නම් වූ ප්රාණීයා වැලක් යැයි ගණන් නොගෙන දිගින් දිගටම ඇබැද්දි වුන දවසකුත් තිබුනා ඔන්න සතියකට කලින් ඉරිදා දවසක.. ගිනි මද්දහනේ.;);)</span></div><div style="color: white;"><br /></div><div style="color: white;"><span style="font-size: large;"> ඔය කියන ඉරිදා ගිරිබාව කියන සුන්දර පිටිසර ගමේ තිබුනා Medical camp එකක්. ඒකෙදී පලවෙනි වසරේ පොඩි පොඩි අයට ලොකු ලොකු වැඩ තිබුනේ නෑ.දුන්නත් කරන්ඩ බෑනේ,ඒකයි... :P:P</span></div><div style="color: white;"><br /></div><div style="color: white;"><span style="font-size: large;"> ඉතින් අපිට තිබුනේ ප්රදර්ශනයට තියලා තිබුන නිදර්ශක නරඹන්නන්ට විස්තර කර කර ප්රදර්ශන කුටි වලට වෙලා ඉන්ඩ.</span></div><div style="color: white;"><br /></div><div style="color: white;"><span style="font-size: large;"> ඔන්න මට හම්බුනේ නියම කුටිය..<b> "අපරාද පරීක්ෂණ " </b>කුටිය.. ඊටත් හරියන්ඩ නියම නිදර්ශකේ..</span></div><div style="color: white;"><span style="font-size: large;"> ඒ තමා මාළුවෙක් ස්වාසනාලේ ගිරවෙලා මිය ගිය කෙනෙක්ගේ උගුරක්.. මට ඉතින් තියෙන්නෙ වීදුරු පෙට්ටිය ලඟ වාඩි වෙලා ඒ ගැන පුරාවෘත , යටගියාව විස්තර කරන එක.</span></div><div style="color: white;"><span style="font-size: large;"><br /></span></div><div style="color: white;"><span style="font-size: large;">"මේ තියෙන්නෙ ස්වාසනාලේ පොඩි මාළුවෙක් හිරවෙලා මිය ගිය කෙනෙක්ගේ උගුර ප්රදේශය.."</span></div><div style="color: white;"><span style="font-size: large;">මම කියන්ඩ පටන් ගත්තා විතරයි.... </span></div><div style="color: white;"><span style="font-size: large;"><br /></span></div><div style="color: white;"><span style="font-size: large;">"අනේ අම්මප... මාළුවා හපලා ගිලින්නේ නැතුව පෙරේත කොම ලොකු වුන එකට ඔහොමමයි වෙන්ඩ ඕනෙ.. "</span></div><div style="color: white;"><span style="font-size: large;">ඒ දිහා බලන් අල්ලේ මූණ තියාගෙන අත්තම්මා කෙනෙක් කියන්ඩ පටන් ගත්තා. </span></div><div style="color: white;"><span style="font-size: large;">(ඔන්න ඉතින් ඇඩ්... :D:D )</span></div><div style="color: white;"><span style="font-size: large;"><br /></span></div><div style="color: white;"><span style="font-size: large;">"නෑ...නෑ.. අත්තම්මේ මේ එහෙම සිද්ධියක් නෙවේ.. මේ බොහොම කලාතුරකින් වෙන දෙයක්.. මේ මාළුවා දැක්කම පේනවා නේ... උයලා බැදලා නැති විත්තිය... හොඳට ගඟේ මුහුදේ පීන පීන හිටිය මාළුවෙක්.. :D:D</span></div><div style="color: white;"><span style="font-size: large;">මේකයි වෙලා තියෙන්නෙ.. මාළු අල්ලන මාමලා බිලිපිත්තේ නූලට ඇම ගැට ගහන්න ඇමට ගන්න පොඩි මාළුවා කඩනවා කටෙන්.. ඒ වෙලේ පණ පිටින් දඟලලා මාළුවා කටට ගිහින්.. උගුරට ගිහින් හිරවෙලා මැරිලා තියෙන්නෙ..."</span></div><div style="color: white;"><span style="font-size: large;">ඔහොම තමා මම ඒ ප්රශ්නෙන් ගැලවුනේ...</span></div><div style="color: white;"><span style="font-size: large;"><br /></span></div><div style="color: white;"><span style="font-size: large;">ඔය අතරේ තමා මම ලෝක ප්රසිද්ධ වෙන තරමේ කතාවක් කිවුවේ...</span></div><div style="color: white;"><span style="font-size: large;"><br /></span></div><div style="color: white;"><span style="font-size: large;"> final year අයියා කෙනෙක් හිටියා අධීක්ෂණයට සහ අපිට මේ නිද්ර්ශක ගැන කියලා දෙන්න.ඔන්න අයියා අහනවා හැමෝගෙම ප්රශ්න,</span></div><div style="color: white;"><br /></div><div style="color: white;"><span style="font-size: large;"><i>හ්ර්දේවස්තුවට පිහියෙන් ඇන්නම කොහොමද මොලේ මැරෙන්නෙ..?</i></span></div><div style="color: white;"><br /></div><div style="color: white;"><span style="font-size: large;"><i>අක්මාවට දෙපැත්ත කැපෙන පිහියෙන් ඇන්නම ඇයි හතරට පැලෙන්නෙ.?.. </i></span></div><div style="color: white;"><span style="font-size: large;"><i> </i> </span></div><div style="color: white;"><span style="font-size: large;">මොන... ඔක්කොම පොඩ්ඩො ගල් ගිලලා වගේ.. නැත්තම් ඇදගෙන නානවා...</span></div><div style="color: white;"><span style="font-size: large;">අන්තිමට අයියා ඒ ගැන හොඳට පැහැදිලි කරලා දෙනවා..</span></div><div style="color: white;"><span style="font-size: large;"><br /></span></div><div style="color: white;"><span style="font-size: large;">ඔන්න ඊළඟ ප්රශ්නෙ මට...</span></div><div style="color: white;"><span style="font-size: large;"><br /></span></div><div style="color: white;"><span style="font-size: large;">අනපේක්ෂිත විදිහට තමා ප්රශ්නෙ එල්ල වුනේ.. ඒ කියන්නෙ මම කට්ටියකට බොරු ගොඩාක් ඇදබාලා තවත් කට්ටියක් එනකම් බලන් හිටියා...</span></div><div style="color: white;"><span style="font-size: large;"><br /></span></div><div style="color: white;"><span style="font-size: large;">"නංගී , මූ මැරිලා තියෙන්නෙ කොහොම ද..?"</span></div><div style="color: white;"><span style="font-size: large;">ඔන්න ප්රශ්නේ....</span></div><div style="color: white;"><span style="font-size: large;"><br /></span></div><div style="color: white;"><span style="font-size: large;">මම දැන් ඉන්නවා වීදුරු පෙට්ටිය ඇතුලේ තියන උගුර දිහයි වහල දිහයි බල බල..:O:O</span></div><div style="color: white;"><span style="font-size: large;">මම බැලුවා මේ කවුරු ගැනද අහන්නෙ කියලා... </span></div><div style="color: white;"><span style="font-size: large;">ටිකක් හිතලා බලලා කිරලා මැනලා මම ඇහුවා...</span></div><div style="color: white;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; color: white; text-align: center;"><span style="font-size: large;"><a href="http://2.bp.blogspot.com/-lHy58jyIsJk/TyKXIKeSwbI/AAAAAAAAAVo/t0YNypA0pSc/s1600/index.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><br /></a></span></div><div style="color: white;"><span style="font-size: large;">" අයියා....................<b>මාළුවා </b>ද..? "...... o_O</span></div><div style="color: white;"><span style="font-size: large;"><br /></span></div><div style="color: white;"><br /></div><div style="color: white;"><br /></div><div style="color: white;"><span style="font-size: large;"><span style="font-size: x-large;"> (අයේ ඉතින් කාඩ් දාන්ඩ ඕනෙ නෑනේ...:D:D..කවුරුත් බලෙන්...)</span></span></div><div class="blogger-post-footer">පියගැටපෙළ අද්දර..<img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5945895405715261376-532229711899366696?l=piyagatapela.blogspot.com' alt='' /></div>ප්රාර්ථනාhttp://www.blogger.com/profile/16663371190721119827noreply@blogger.com16tag:blogger.com,1999:blog-5945895405715261376.post-57212428835353108302012-01-13T11:52:00.000-08:002012-02-11T10:40:03.795-08:00ආදරණීය පූසී..<div class="separator" style="clear: both; color: white; text-align: center;"><span style="font-size: large;"><a href="http://1.bp.blogspot.com/-SoB61hbEMR4/TxBfkPLNNvI/AAAAAAAAAUg/Bvu160PDJmQ/s1600/DSC03161.JPG" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="240" src="http://1.bp.blogspot.com/-SoB61hbEMR4/TxBfkPLNNvI/AAAAAAAAAUg/Bvu160PDJmQ/s320/DSC03161.JPG" width="320" /></a></span></div><div style="color: white;"><span style="font-size: large;"> <u>ආදරනීය පූස් පැටික්කී</u></span></div><div style="color: white;"><br /></div><div style="color: white;"><br /></div><div style="color: white;"><span style="font-size: large;"> අපේ ගෙදර ඉන්නේ පැටී කියන ලස්සන සූටි පූසෙක්. එයා චුටිම නෑ.. දැන් ලොකුයි.මේ අපේ පූසාට මීට කලින් පෙම්වතියෙක් හිටියා.ඒත් ඒ පෙම්වතියට අපේ ගෙදරින් හරියට වැට කඩුළු.:(:(... ඔහොම තමා ඉතින් , ආදරේට කොහෙද නැත්තේ බාධා..?:D:D</span></div><div style="color: white;"><span style="font-size: large;"><br /></span></div><div class="separator" style="clear: both; color: white; text-align: center;"><span style="font-size: large;"><a href="http://4.bp.blogspot.com/-pq0-uUSuLTo/TxCG6hG8fqI/AAAAAAAAAUo/036ZPlXLAN0/s1600/DSC02051.JPG" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="320" src="http://4.bp.blogspot.com/-pq0-uUSuLTo/TxCG6hG8fqI/AAAAAAAAAUo/036ZPlXLAN0/s320/DSC02051.JPG" width="240" /></a></span></div><div style="color: white;"><span style="font-size: large;"> <u> අපේ පැටී</u></span></div><div style="color: white;"><br /></div><div style="color: white;"><span style="font-size: large;"> ඒ සම්බන්ධය බිඳ වැටුනා.ඒ විරහව නිසාම අපේ අහිංසක පැටී මෙච්චර කල් හිටියේ තනිකඩව. එයාට තනිකම් දෝසේ හැදෙයි කියලා බයේ අපේ අම්මලා ගෙදරට ගෙනාවා හරීම හුරුබුහුටි බලු පැටවු දෙන්නෙක්. ඒත් ඉතින් අපේ පැටී උන්දෑ නෙවේ අර අළුත් යාළුවෝ දෙන්නා ගනන් ගන්නේ... දැක්ක වෙලේ ඉඳන් පුළුන් පුප්පනවා... ඔන්න ඔහොම කාලේ ගත වුනා.</span></div><div style="color: white;"><span style="font-size: large;"><br /></span></div><div style="color: white;"><span style="font-size: large;"> මීට මාස ගාණකට කලින් අපේ එහා ගෙදරට බලු පැටව් දෙන්නෙකුයි සූට්ටං පූසි පැටික්කියෙකුයි ගෙනාවා. මේ බලු මාස්ටරුයි මැඩමුයි ලොකු වෙනකොට සෙල්ලමට ගන්නේ අර පුංචා පූසි පැටියාලු.. ඔය අවනඩුව කියන්න එයා දුවගෙන එන්නෙ අපේ දිහාවට..^_^</span></div><div style="color: white;"><span style="font-size: large;"><br /></span></div><div style="color: white;"><span style="font-size: large;"> අපේ ගෙදර පැත්තේ පූස් උන්නැහේලා සෑහෙන්ට සැරි සැරුවා.ඒ හැමෝම පැටී එළවලා දැම්මා.. පුදුමේ කියන්නේ එයා මේ චුටි පූස් එලවන්නේ නෑ.. කෑම කනකොට එයාටත් ඉඩ දෙනවා කන්න... අපිට හරි පුදුමයි ඇයි පැටී එයාට විතරක් විශේෂයක් කරන්නෙ කියලා.. එයා ගොඩාක් ලස්සන පූසියෙකුත් නෙවේ... කෙට්ටු , කට කළු , ඇස් දුඹුරු පූසියක්.. ඒත් අපේ පැටී එයාට හරි කැමතී..</span></div><div style="color: white;"><span style="font-size: large;"><br /></span></div><div style="color: white;"><span style="font-size: large;"> අපේ බලු පැටව් දෙන්නට මෙයා දැක්කම හරිම චූන්..;)... නගුට වනනවා හාරසිය හානට.. මූන ලෙව කනවා... අනේ පව් එයාලත් මෙයාට හරීම ආදරේ.. ^_^</span></div><div style="color: white;"><span style="font-size: large;"><br /></span></div><div class="separator" style="clear: both; color: white; text-align: center;"><span style="font-size: large;"><a href="http://4.bp.blogspot.com/-Wr40XNJPE88/TxCHvw3ENuI/AAAAAAAAAUw/r2iPnEFGA_U/s1600/trip+001.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="240" src="http://4.bp.blogspot.com/-Wr40XNJPE88/TxCHvw3ENuI/AAAAAAAAAUw/r2iPnEFGA_U/s320/trip+001.jpg" width="320" /></a></span></div><div style="color: white;"><span style="font-size: large;"> <u>පැංචයි පැංචී</u>... ^_^</span></div><div style="color: white;"><br /></div><div style="color: white;"><br /></div><div style="color: white;"><span style="font-size: large;"> මේ පූසි අපේ ගෙදර එනවට ඉස්සර අම්මලා කැමති නෑ.. පැටව් දායි කියලා.. ඒත් අනේ දැන් අපෙ අම්මා එයාට කතා කරන්නෙ "බට්ටි කිරිල්ලී" කියලා... ( අම්මා එහෙම කතා කරන්නෙ අපිටයි , අපේ බලු පැටව් දෙන්නටයි , මේ පූසිටයි විතරයි..;););)...)</span></div><div style="color: white;"><span style="font-size: large;"><br /></span></div><div style="color: white;"><span style="font-size: large;">මම දැන් දන්නවා ඇයි මේ පුංචි පූසට හැමෝම මෙච්චර ආදරේ කියලා.</span></div><div style="color: white;"><span style="font-size: large;"><br /></span></div><div style="color: white;"><span style="font-size: large;"> මේ පුංචි පූසා හරිම ආදරණියයි.එයාට ඕනෙ කෑම නෙවේ.. (පූසෝ සාමාන්යෙන් ආදරේ පෙන්නන්නේ කෑම ඕනෙ වුනාම විතරයි... :P) එයාට ඕනෙ ආදරේ. හරිම සරල චරිතයක්.ඒත් එයාට හැමෝම ආදරේ.. කොටින්ම අපෙ අප්පච්චිත් එයාව හුරතල් කරනවා... ^_^</span></div><div style="color: white;"><span style="font-size: large;"><br /></span></div><div style="color: white;"><span style="font-size: large;"> එක දවසක් මේ පූසි පැටියා හවස් වෙලා ආවා හොරෙන් ගෙදර ඇතුලට රිංගන්න... :( ඒත් අම්මා එයාට එන්න දුන්නේ නෑ... යන්න ගෙදර කියලා එළියට යැව්වා... :(</span></div><div style="color: white;"><span style="font-size: large;">ඒ වෙලේ පැටී හිටියේ UPS එක උඩ නිදාගෙන. ඒත් ඒ එළවන සද්දේ ඇහිලා එයා කුස්සිය පැත්තට දිවුවා. ඒත් දොර වහන සද්දෙට පැටී උන් තැනම නැවතුනා...</span></div><div style="color: white;"><span style="font-size: large;"><br /></span></div><div style="color: white;"><span style="font-size: large;">සමහර විට ඒ වෙලේ පැට්ටට හොඳටම දුක හිතෙන්න ඇති... </span></div><div style="color: white;"><span style="font-size: large;">මම ඒ ගැන අම්මට කිවුවම අම්මාටත් දුක හිතුනා.. ආයේ එහෙම නොකරයි මම හිතන්නෙ.. :/ </span></div><div style="color: white;"><span style="font-size: large;"><br /></span></div><div style="color: white;"><span style="font-size: large;">ආදරණිය පූසී මේ වෙනකොට අපේ ගෙදර එච්චර පෙරළියක් කරලා </span></div><div style="color: white;"><span style="font-size: large;"><br /></span></div><div style="color: white;"><span style="font-size: x-large;">මේ දැනුත් එයා මගේ දණිසේ මූණ තියන් දොයි.... ^_^</span></div><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://2.bp.blogspot.com/-1LaXFzJeCe8/TxBcXe6XhII/AAAAAAAAAUA/8T2jYi8Nu2E/s1600/DSC02043.JPG" imageanchor="1" style="clear: right; float: right; margin-bottom: 1em; margin-left: 1em;"><br /></a></div><div class="blogger-post-footer">පියගැටපෙළ අද්දර..<img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5945895405715261376-5721242883535310830?l=piyagatapela.blogspot.com' alt='' /></div>ප්රාර්ථනාhttp://www.blogger.com/profile/16663371190721119827noreply@blogger.com17tag:blogger.com,1999:blog-5945895405715261376.post-61500573511574156202011-11-19T09:48:00.002-08:002012-02-12T00:02:01.505-08:00මම හිතුවා වැරදී..<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://4.bp.blogspot.com/-Jw1auDRLnAs/Tsfw0AvU_lI/AAAAAAAAASc/SOGhwGqTuqw/s1600/index.jpg" imageanchor="1" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" src="http://4.bp.blogspot.com/-Jw1auDRLnAs/Tsfw0AvU_lI/AAAAAAAAASc/SOGhwGqTuqw/s1600/index.jpg" /></a></div> <span style="font-size: large;"> <span style="color: white;">අපි කෙනෙක්ට ආදරේ නැත්තම් එයාව රැක ගන්න උත්සාහ කරන්නෙ නෑ.. ඔහේ අපේ ජීවිත වලින් අයින් වෙලා යන්න ඉඩ දෙනවා. ඒ වගේම තමා අපි අපේ රටට ආදරේ නැත්තම්.. අපිට අපේ රට රැක ගන්න ඕනෙ වෙන්නෙත් නෑ.හැම මනුස්සයෙක්ම ලස්සන ලස්සන වාහන වල යනවා දකින්න ආස හිතෙන්නෙත් නෑ.. නගර පුරා අධිවේගි මාර්ග හැහදෙනකොට පපුව පිම්බෙන තරම් අභිමානයක් හිතට එන්නෙත් නෑ..නෑ..නෑ.. නෑමයි.</span></span><br /><div style="color: white;"><br /></div><div style="color: white;"><span style="font-size: large;"> මම Science College එකට යන්න මොන තරම් හීන මැව්ව ද..? ඒ නිසාම ඉස්කෝලෙ මට පෑගුන වැලි කැටයක් ගානේ මට මගේ කියලා හිතුනා.</span></div><div style="color: white;"><br /></div><div style="color: white;"><span style="font-size: large;"> විශ්ව විද්යාලෙට ආවම Science College එක කියලා එකක් ලංකාවේ තියෙනවද කියලවත් බහුතරයක් නොදැන හිටියාම ඒ මගේ පුංචි ඉස්කෝලෙ ගැන අනුකම්පාවක් නෙවේ.. මහම මහ ලොකු දයාබර බවක්..මම මගේ ඉස්කෝලෙ රන් පාටින් බබලන්න තව මොනවද කරන්න ඕනෙ කියලා හිතිවිල්ලක් හිත මුදුනට නැඟුනේ ඒකයි..</span></div><div style="color: white;"><br /></div><div style="color: white;"><span style="font-size: large;"> එහෙම හිතුව මට එක තැනකදී ලොකුම ලොකු වැරදීමක් වුනා නේද කියලා මට හිතෙන්න ගොඩාක් කාලයක් ගත වුනා..ඒත් "බඹර වලල්ල" බැලුවට පස්සෙවත් අද මට ඒ ගැන වැටහුන එක ගැන මම සතුටු වෙනවා.</span></div><div style="color: white;"><br /></div><div style="color: white;"><span style="font-size: large;"> මම කාලෙක ඉඳන්ම දුක් වුනා අපේ කලාව ගැන. චිත්රපටියක් ගත්තොත් බහුතර ජවනිකා වල ඉන්නෙ මඩ නෑව, කෙටි සරම් කඩක් ඇඳගත්ත , තඩි බඩක් දරාගත්ත , මූණ පුරා රැවුල වැවුව ,උඩුකය නිරුවත් මිනිසුන්.</span></div><div style="color: white;"><br /></div><div style="color: white;"><span style="font-size: large;"> ළමයි හිටියෙ වැඩි හරිය නිරුවතින්.. ඒ හැමදෙයක්ම මට පෙනුනේ අපේ දුප්පත්කම ලෝකෙට පෙන්නන "ගොන් පාට්" කියලා..</span></div><div style="color: white;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; color: white; text-align: center;"><span style="font-size: large;"><a href="http://2.bp.blogspot.com/-jqrLIUIKzeA/Tsfw7-bwxuI/AAAAAAAAASk/armO5PvjrL4/s1600/p.jpg" imageanchor="1" style="clear: right; float: right; margin-bottom: 1em; margin-left: 1em;"><img border="0" src="http://2.bp.blogspot.com/-jqrLIUIKzeA/Tsfw7-bwxuI/AAAAAAAAASk/armO5PvjrL4/s1600/p.jpg" /></a></span></div><div style="color: white;"><span style="font-size: large;"> පිට රැටියන්ගේ සිත් ඇඳගන්නාසුළු මුහුණු මුල.. අපේ චිත්රපටියක් තිරයේ පෙනුනත් නැඟිටලා යන තත්වෙක මම හිටියේ..( සරෝජා,සූරිය අරණ වැනි ඒවා හැර..)</span></div><div style="color: white;"><br /></div><div style="color: white;"><span style="font-size: large;"> නමුත් හරි පුදුමයි... මට අද මොකක්දෝ නුවණක් පහල වුනා.. ඒ නුවණ මට කියලා දුන්නා.. "මෙන්න මේකයි අපේකම.. ඒකට ආලේ කරපන්..ගරු සරු දක්වපන්.. හැමදේම නුවණින් දැකපන් " කියලා..</span></div><div style="color: white;"><span style="font-size: large;"><br /></span></div><div style="color: white;"><span style="font-size: large;">ගාමනී.. බඹර වලල්ල.මචං. හා තවත් බොහෝ චිත්රපටි තියනවා, පුලූවන් නම් හොයන් බලන්න.මම දැන් දන්නවා..ගොඩාක් දක්ෂ නළු නිළියො"ත්" ලංකාවේ ඉන්නවා.</span></div><div style="color: white;"><br /></div><div style="color: white;"><br /></div><div style="color: white;"><br /></div><span style="color: white; font-size: x-large;">හරිම සතුටුදායකයි..!</span><div class="blogger-post-footer">පියගැටපෙළ අද්දර..<img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5945895405715261376-6150057351157415620?l=piyagatapela.blogspot.com' alt='' /></div>ප්රාර්ථනාhttp://www.blogger.com/profile/16663371190721119827noreply@blogger.com19Hulangamuwa Rd, Matale, Sri Lanka7.4656695 80.61731847.461733499999999 80.6123829 7.4696055 80.6222539tag:blogger.com,1999:blog-5945895405715261376.post-58502421010603188262011-09-29T23:30:00.001-07:002012-02-12T00:02:08.758-08:00කැමතී අකමැතී..<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://4.bp.blogspot.com/-rW4Sh60sibo/ToS4UgbtdHI/AAAAAAAAASA/TU7vMGmiknI/s1600/226195_119806708098380_100002071539686_165827_3810499_n.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="320" src="http://4.bp.blogspot.com/-rW4Sh60sibo/ToS4UgbtdHI/AAAAAAAAASA/TU7vMGmiknI/s320/226195_119806708098380_100002071539686_165827_3810499_n.jpg" width="213" /></a></div><br /><br /><span style="font-size: large;"> <span style="color: white;"> Facebook එකට මම ආසා කරන හේතු බොහොමයකි.එකක් දෙකක් නම් පාසලෙන් ඉවත් වූ පසු මිතුරන් මුණ ගැසීමට ඇති හොඳම ක්රමයක් වන බැවිනි.අනෙක නම් ඇබිත්තක් හෝ කඩ්ඩ polish වන බැවිනි.අනෙක්වා නම් ආසාවට තමන් කල නිර්මාණ අනික් ඈයන් සමඟ බෙදා හදාගෙන ගුණ දොස් අසා තෘප්තිමත් විය හැකි හෙයිනි.. :):)</span></span><br /><div style="color: white;"><span style="font-size: large;"><br /></span></div><div style="color: white;"><span style="font-size: large;"> ඔහොම තෘප්තිමත් වෙන්න ගිය මොහොතක මට හොඳ වැඩක් වුනා. මම ඉතින් මීට කලින් වතාවකත් windows movie maker එකෙන් ඉස්කෝලෙ කාලෙ photo edit කරලා vedio එකක් හැදුවා.ඒක upload කරේ පරණ account එකෙන්.(මට දැන් තියෙන්නෙ අලුත් account එකක්..:D) ඉතින් ඔය විදිහටම මාදුරුඔය ගිහින් ඇවිත් මම තව vedio එකක් හැදුවා.මේකට යොදා ගත්ත audio track එක තමා ප්රශ්නෙ වුනේ.</span></div><div style="color: white;"><span style="font-size: large;"><br /></span></div><div style="color: white;"><span style="font-size: large;"> මම ගත්තේ හින්දි සිංදුවක මියුසික් එකක්. ඉතින් vedio එක upload කරන්න හැදුවට මෙන්න FB එක කියනවා "මම කොපියක් හොරෙන් අරන් upload කරනවා ලු.ආයෙ එහෙම කරොත් මට කවදාවත් vedio upload කරන්න දෙන්නෙ නැතිලු.. "</span></div><div style="color: white;"><span style="font-size: large;"><br /></span></div><div style="color: white;"><span style="font-size: large;"> අනේ ඉතිං මම බය වුනේ නෑ... උත්සාහවන්තයා ජය ගනී කියලා හිතන් ආයෙ ආයෙ වැරදි වැඩේ කරා.. :P:P</span></div><div style="color: white;"><span style="font-size: large;"><br /></span></div><div style="color: white;"><span style="font-size: large;"> දැන් තමා මට්ටු වුනේ.. ඒ vedio එක තියා.. අද වෙනකම් වෙන කිසිම vedio එකක් upload කරන්න FB එක දෙන්නෙ නෑ මට..</span></div><div style="color: white;"><span style="font-size: large;"><br /></span></div><div style="color: white;"><span style="font-size: large;"> මම පරණ accout එකෙන් upload කරලා අලුත් account එකට share කරන එක තමා දැන් කරන්නෙ.. මේ වැඩේ මට හරි කරදරයක්.. ඇත්තටම කිවුවොත් account දෙකක් තියෙන එකත් හරිම වාතයක්.. තේරෙනවා නේද..?</span></div><div style="color: white;"><span style="font-size: large;"><br /></span></div><div style="color: white;"><span style="font-size: large;">මම දැන් මේකට මොකද කරන්නෙ..?</span></div><div style="color: white;"><span style="font-size: large;"><br /></span></div><div style="color: white;"><span style="font-size: large;">ඔයාලට අදහසක් හෙම පහල වෙනවා නම් මට පිහිට වෙනවද..? :D</span></div><div style="color: white;"><span style="font-size: large;"><br /></span></div><div style="color: white;"><br /></div><div style="color: white;"><br /></div><span style="color: white; font-size: x-large;">මේ නිසා මට දැං වෙලාවකට FB එපා වෙනවා.. ඒත් මම FB එකට කැමති.. :D:D</span><div class="blogger-post-footer">පියගැටපෙළ අද්දර..<img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5945895405715261376-5850242101060318826?l=piyagatapela.blogspot.com' alt='' /></div>ප්රාර්ථනාhttp://www.blogger.com/profile/16663371190721119827noreply@blogger.com13Hulangamuwa Rd, Matale, Sri Lanka7.4656695 80.61731847.461733499999999 80.6123829 7.4696055 80.6222539tag:blogger.com,1999:blog-5945895405715261376.post-86989012487609712702011-09-21T09:36:00.000-07:002011-09-22T06:30:56.275-07:00මන්ද රිදුන කාරණාව..?<div style="color: white; text-align: center;"><span style="font-size: large;">මගෙ හිත රිදුනා</span></div><div style="color: white; text-align: center;"><span style="font-size: large;">මට ගොඩක් හිත රිදුනා</span></div><div style="color: white; text-align: center;"><span style="font-size: large;">අහන්න එපා ඇයි කියලා</span></div><div style="color: white; text-align: center;"><span style="font-size: large;">මට කියන්න බෑ ඒ ඇයි කියලා</span></div><div style="color: white; text-align: center;"><span style="font-size: large;">ඒත් මට හිත රිදුනා</span></div><div style="color: white; text-align: center;"><span style="font-size: large;"><br /></span></div><div style="color: white; text-align: center;"><span style="font-size: large;">අහන්න එපා ඒ අම්මා බැන්න නිසාද කියලා</span></div><div style="color: white; text-align: center;"><span style="font-size: large;">නෑ ඒ නිසා වෙන්න නැතුව ඇති</span></div><div style="color: white; text-align: center;"><span style="font-size: large;">හිතන්න එපා ඒ හිතේ තිබුනු පැතුමක් බිඳුනු නිසා කියලා</span></div><div style="color: white; text-align: center;"><span style="font-size: large;">සමහර විට ඒ නිසාද කොහෙද</span></div><div style="color: white; text-align: center;"><span style="font-size: large;">අනේ හිත රිදුනා</span></div><div style="color: white; text-align: center;"><span style="font-size: large;">මගේ හිත බිඳුනා</span></div><div style="color: white; text-align: center;"><span style="font-size: large;"><br /></span></div><div style="color: white; text-align: center;"><span style="font-size: large;">අහන්න එපා මගෙ හිත විදුරුද කියලා</span></div><div style="color: white; text-align: center;"><span style="font-size: large;">අනේ නෑ හිත ඒ තරම් හයිය නෑ මගෙ</span></div><div style="color: white; text-align: center;"><span style="font-size: large;">හිතෙයිද දන්නෑ මම කිසි පරිස්සමක් නෑ කියලා</span></div><div style="color: white; text-align: center;"><span style="font-size: large;">අපෝ මම මගෙ හිතට ආසයි</span></div><div style="color: white; text-align: center;"><span style="font-size: large;">ගොඩක් මහ ගොඩක් හරි ආදරෙයි</span></div><div style="color: white; text-align: center;"><br /></div><div style="color: white; text-align: center;"><span style="font-size: large;">මගේ හිත රිදුනා</span></div><div style="color: white; text-align: center;"><span style="font-size: large;">මගේ හිත බිඳුනා</span></div><div style="color: white; text-align: center;"><span style="font-size: large;">මෙහෙම ලියු හින්දා</span></div><div style="color: white; text-align: center;"><span style="font-size: large;">ආයෙ හිත හැදුනා..</span></div><div style="color: white; text-align: center;"><span style="font-size: large;"><br /></span></div><div style="color: white; text-align: left;"><br /></div><div style="color: white; text-align: left;"><br /></div><div style="color: white; text-align: left;"><span style="font-size: x-large;">සදාදර සොඳුරු සිතුවිලි..හැර නොයන් මා..තනි නොකරන් මා...</span></div><div style="color: white;"><br /></div><br /><div class="blogger-post-footer">පියගැටපෙළ අද්දර..<img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5945895405715261376-8698901248760971270?l=piyagatapela.blogspot.com' alt='' /></div>ප්රාර්ථනාhttp://www.blogger.com/profile/16663371190721119827noreply@blogger.com16Hulangamuwa Rd, Matale, Sri Lanka7.4656695 80.61731847.461733499999999 80.6123829 7.4696055 80.6222539tag:blogger.com,1999:blog-5945895405715261376.post-76854677423670163022011-09-15T21:30:00.001-07:002012-02-12T00:02:52.912-08:00මැටි වැඩ..<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://3.bp.blogspot.com/-lPUSWmNS3W8/TnV3Q-PYZiI/AAAAAAAAAR8/xxJ6dIXPuKY/s1600/index.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" src="http://3.bp.blogspot.com/-lPUSWmNS3W8/TnV3Q-PYZiI/AAAAAAAAAR8/xxJ6dIXPuKY/s1600/index.jpg" /></a></div><br /><br /> <span style="color: white; font-size: large;"> ඔයාලට කියන්ඩ යාළුවනේ , මගේ නඟාට ඊයේ යස වැඩක්නේ වුනේ.සාමාන්යෙන් අපේ නංඟිගේ කෙස්ගස් වලින් බේරෙන්නෙ අති පණ්ඩිතකම.. එහෙම වෙච්ච කෙල්ලගේ කෙස්ගස්වලින් අසාමාන්ය විදිහට ඊයෙ බේරුනේ බූරු කම.. :P:P... මතකද දන්නෙ නෑ අපේ නඟා පොඩිකාලෙ ඉඳන්ම සෑහෙන පණ්ඩිතයි කියලා ඔප්පු කරපු <a href="http://piyagatapela.blogspot.com/2010/10/blog-post_18.html">කතාව</a>.. හෙ..හේ දැං එයා ඇබිත්තං නෑ... ඒ වගේම <a href="http://piyagatapela.blogspot.com/2010/10/blog-post_09.html">ගම් මිරිස් ඇටේ</a>කුත් නෙවේ.. කොච්චි කරලක්.. :P:P.. (හැබැයි ටිකක් පැණි රසයි.. ^_^...) </span><br /><div style="color: white;"><span style="font-size: large;"><br /></span></div><div style="color: white;"><span style="font-size: large;"> ඉතින් දැං එයා සෑහෙන ලොකුයිනේ.හරි හරියට රූපෙ ගැන කල්පනාව.. කණ්නාඩියට විරිත්තනවා.. රවනවා.. ආයෙත් හිනා වෙනවා.. කෙලවරක් නැති විකාර වැඩ... :D... </span></div><div style="color: white;"><span style="font-size: large;"><br /></span></div><div style="color: white;"><span style="font-size: large;"> එයාට තියෙන ලොකුම ප්රශ්නේ තමා කොණ්ඩෙ.කොණ්ඩෙ ටිකක් කපනවා.. ආයේ තෙල් ගානවා.. ටිකක් විකාර.. ;) වැඩ ගොඩායි.. මේ ලඟදී conditioner එකක් ගෙනත් . රිලවට කණ්නාඩිය අහු වුනාට දෙවනි නෑ ...</span></div><div style="color: white;"><span style="font-size: large;"><br /></span></div><div style="color: white;"><span style="font-size: large;">"අක්කා , කොහොමද මේක use කරන්නේ..? " දැන් ඉතින් කියලා දෙන්ඩ එපැයි A to Z..</span></div><div style="color: white;"><span style="font-size: large;"><br /></span></div><div style="color: white;"><span style="font-size: large;">"conditioner හිස් කබලේ ගෑවෙන්ඩ දෙන්ඩ එපා චුම්.. මොකද කිවුවොත් එතකොට හිස්සොරි එනවා.. එහෙම වුනාම මූන හඳ වගේ වෙනවා..(ආවාට , කඳු හෙල්.. :P)... ඒ වගේම විනාඩි 10ක් කොණ්ඩෙට තියන්න ඕනෙ .. ඊට පස්සේ කොණ්ඩෙ හෝදලා දාන්ඩ.. හරිද..? "</span></div><div style="color: white;"><span style="font-size: large;"><br /></span></div><div style="color: white;"><span style="font-size: large;">"හරි හරි... "</span></div><div style="color: white;"><span style="font-size: large;"><br /></span></div><div style="color: white;"><span style="font-size: large;"> ඔන්න ඉතිං එක්කෙනෙක් Bath room එකට යනකොට අරං යනවලු stop watch එකක්.. එක දවසක් අම්මා දැකලා වැඩේ මාට්ටු වුනා..</span></div><div style="color: white;"><span style="font-size: large;"><br /></span></div><div style="color: white;"><span style="font-size: large;">"මොකද චූටි දෝණි stop watch එකක් bath room එකට අරං යන්නේ..?"</span></div><div style="color: white;"><span style="font-size: large;"><br /></span></div><div style="color: white;"><span style="font-size: large;">කෙල්ල සද්ද නෑ.. මී පැටික්කී වගේ..:P ඉතිං උත්තර බදින්ඩ වුනේ අහල පහල හිටිය මට..</span></div><div style="color: white;"><span style="font-size: large;"><br /></span></div><div style="color: white;"><span style="font-size: large;">'අහ්... මේ..මේ... එයා conditioner එක use කරනවා ඇති... අකුරටමනේ වැඩ.. "</span></div><div style="color: white;"><span style="font-size: large;"><br /></span></div><div style="color: white;"><span style="font-size: large;">මේකයි කියන්ඩ ගියේ.. එයා ඒ තැනදී නම් හරි... ඒත් සමහර වෙලාවට මේ වගේ වැඩ වෙන්ඩ පුළුවන්..</span></div><div style="color: white;"><span style="font-size: large;"><br /></span></div><div style="color: white;"><span style="font-size: large;">ඒ තමා ඊයේ.. මොරසූරන වැස්සේ සපත්තු කුට්ටමක් ගන්ඩ නංඟී අම්මා එක්ක ටවුන් ගිහින්.මොකද මේ සෙනසුරාදා එයාට පද්යගායනා කලාප තරග.. :D... (සපත්තු ගෙවිලලු.. අනේ මගෙ කට.. >:( ...)</span></div><div style="color: white;"><span style="font-size: large;"><br /></span></div><div style="color: white;"><span style="font-size: large;">එහෙම ගිය නංඟී හෙමීට අම්මගෙ කනට කන්කරච්චලයක් වෙලා..</span></div><div style="color: white;"><span style="font-size: large;"><br /></span></div><div style="color: white;"><span style="font-size: large;">"අම්මා අනේ hair brush එකක් ගමූ.. කොණ්ඩෙ අග බාල්දි කොක්ක වගේ, කැතේ බෑ... "</span></div><div style="color: white;"><span style="font-size: large;"><br /></span></div><div style="color: white;"><span style="font-size: large;">නංඟගෙ කුනු කුනුව අහං ඉන්ඩ බැරි තැන අම්මා 200/=කට hair brush එකක් අරංදීලා තියෙන්නෙ "බඩපිස්සිගෙ ආසවනේ" කියලා හිතං... :P:P</span></div><div style="color: white;"><span style="font-size: large;"><br /></span></div><div style="color: white;"><span style="font-size: large;"> ඔන්න මම රෑ කොණ්ඩෙ පීරන්න කණ්නාඩි මේසෙ ලඟට යනකොට තියනවා හරිම හුරුබුහුටි hair brush එකක්.. අම්මේ මට දැනුන සන්තෝසේ... සන්තෝසේ වැඩි කමට පණ දාගෙන කවදාවත් පනාවක් දැකලා නෑ වගේ මම කොණ්ඩෙ පීරන්න පටන් ගත්තා...</span></div><div style="color: white;"><span style="font-size: large;"><br /></span></div><div style="color: white;"><span style="font-size: large;">"ෂා.. ටිප් ටොප් නේ... "... මට කියවුනා.. (අනේ ඉතිං මගේ බලු නැට්ටක් වගේ කේශ කලාපයට මොකට hair brush සැපද කිවුවලු.. )</span></div><div style="color: white;"><span style="font-size: large;"><br /></span></div><div style="color: white;"><span style="font-size: large;">ඔන්න එතන්ට සැපත් වුනා මගේ දයාබරිත නංඟා පොඩ්ඩ..</span></div><div style="color: white;"><span style="font-size: large;"><br /></span></div><div style="color: white;"><span style="font-size: large;">"අක්කා.. මේකෙන් කොහොමද පීරන්නේ..?"</span></div><div style="color: white;"><span style="font-size: large;"><br /></span></div><div style="color: white;"><span style="font-size: large;">ආයෙත් lecture එකක් ඕනෙ වගේ (මම හිතුවා... )</span></div><div style="color: white;"><span style="font-size: large;"><br /></span></div><div style="color: white;"><span style="font-size: large;">"කොණ්ඩේ අගට තියලා ඇතුලට කරකවන්ඩ... "short & sweet.. :P:P</span></div><div style="color: white;"><span style="font-size: large;"><br /></span></div><div style="color: white;"><span style="font-size: large;"> ඔන්න ඉතින් මම එහෙම කියලා ඇඳ උඩ තිබුන මගෙ මේ දවස්වල ප්රියතම කතා පොත අතට ගත්තා.. මේ මම ඒක කියවන 5 හෝ 6 වෙනි වතාව නේද කියලා හිත හිතා "රණවිරුවෙකුගේ ආදරය" පොත කියවන්න පටන් ගත්තා.</span></div><div style="color: white;"><span style="font-size: large;"><br /></span></div><div style="color: white;"><span style="font-size: large;">"අක්..කී...... " ඕහ්... ඔන්න පටන් ගත්තා කුණු කුණුව..</span></div><div style="color: white;"><span style="font-size: large;"><br /></span></div><div style="color: white;"><span style="font-size: large;">"ඇ..යි....... " මට සෑහෙන්ට නැති වුනත් ටිකක් තරහා..</span></div><div style="color: white;"><span style="font-size: large;"><br /></span></div><div style="color: white;"><span style="font-size: large;">"මේ පනාව කොණ්ඩෙ පැටලුනා.. " </span></div><div style="color: white;"><span style="font-size: large;"><br /></span></div><div style="color: white;"><span style="font-size: large;">"මොකක්...?"මම පොතෙන් ඇස්දෙක ගන්නෙ නැතුවම ඇහුවා.. මොකද පනාවක් කොණ්ඩෙ පැටලෙන එක ලොකු දෙයක් යැයි.. අනික අපෙ නංඟිට හිට ගත්තම බිම ගෑවෙන තරම් දිග කොණ්ඩෙකුත් නෑනෙ.. පනාවක පැටලෙන්න.. :D</span></div><div style="color: white;"><span style="font-size: large;"><br /></span></div><div style="color: white;"><span style="font-size: large;">"අනේ.... මේ බලන්ඩකෝ..... " </span></div><div style="color: white;"><span style="font-size: large;"><br /></span></div><div style="color: white;"><span style="font-size: large;">"අනේ ඔයාගේ අදෝනාව නවත්තං මෙහාට එන්ඩ... "මම පොත පැත්තකින් තිබ්බා.. අපොයි දෙවියනේ,කතාව ඇත්ත.. පනාව කොණ්ඩෙ එල්ලෙනවා.. නංඟි නිකම් කාඩ් පැක් එකක ජෝකර් වගේ... හික්ස්.. මට හිනා...</span></div><div style="color: white;"><span style="font-size: large;"><br /></span></div><div style="color: white;"><span style="font-size: large;">"ඔයාට නං හිනා.. මැට්ටී... " </span></div><div style="color: white;"><span style="font-size: large;"><br /></span></div><div style="color: white;"><span style="font-size: large;">"කෝ එන්ඩ... ඕක ලිහලා දන්න.. " මට ඉතිං දුකත් එක්ක..</span></div><div style="color: white;"><span style="font-size: large;"><br /></span></div><div style="color: white;"><span style="font-size: large;"> කොච්චර එහාට මෙහාට කරලා උත්සාහ කරත් කොණ්ඩෙ ලිහෙන පාටක් නෑ.. නංඟි කොණ්ඩෙ ගොඩක් ලස්සන කර ගන්ඩ hair brush එක හිස් කබලට යනකම්ම කරකවලා.. "වැඩි පණ්ඩිතකම් හොඳ නෑනෙ"..</span></div><div style="color: white;"><span style="font-size: large;"><br /></span></div><div style="color: white;"><span style="font-size: large;"> ඒ අතරෙ අම්මත් කාමරේට ආවා.. සිද්ධිය සැල කරාට පස්සේ අම්මා සුපුරුදු දේශනේ පටන් ගත්තා... මම කොණ්ඩෙ බේරගන්න හදනවා... නංඟිට ඇඬෙනවා.. අම්මා දේශනේ කරගෙන යනවා..</span></div><div style="color: white;"><span style="font-size: large;"><br /></span></div><div style="color: white;"><span style="font-size: large;">"අර චූටි අක්කා.. කොණ්ඩෙට පුදුම සාත්තුවක්ලු කරන්නෙ,පෙනෙන්නෙ නැද්ද ඉතින් දැං එයාගෙ කොණ්ඩෙ පංකාදු පහයි. ඒකට අපේ ලමයි... කල වැද්දෝ වගේ.. තෙල් ටිකක් ඔළුවට දාන්නෙ නෑ... විටමින් ඒ ගාන්න දෙන්නෙ නෑ... හෙයා මසාජ් එකක් කරන්න දෙන්නෙ නෑ.. ෆෑන් එකට අල්ලලා කොණ්ඩෙ වේලන්නේ.. ඉතින් කරුන්කා ගෙඩියක් විතර කොණ්ඩයක් තමා ඉතුරු... අනේ කරුමේ කරුමේ... "</span></div><div style="color: white;"><span style="font-size: large;"><br /></span></div><div style="color: white;"><span style="font-size: large;">"මේකනේ අම්මා,අම්මා තෙල් ගාන්නේ රෑට.. ඉතින් ඒ තෙල් උදේ වෙනකොට නලලට ආවම හිස්සොරිත් එක්ක එකතුවෙලා කොස් කට්ටක් හදනවා... අම්මට විටමින් ගාලා හෙයා මසාජ් කරන්න දුන්නොත් මගේ ඉතිරි කොණ්ඩ ගස් ටිකත් ගැලවෙන සයිස් මසාජ් එකක් තමා කරන්නෙ.. ෆෑන් එකට අල්ලලා කොණ්ඩෙ වේලුවේ නැත්තම් කොණ්ඩෙ පිළුනු වෙනවා.. දැන් හරිද..?" මම සාධාරණ කරුණු දැක්වීමක් කරා.</span></div><div style="color: white;"><span style="font-size: large;"><br /></span></div><div style="color: white;"><span style="font-size: large;">"අම්මේ කටේ සැර.. Medical faculty තේරුනා කියලා හිතන් ඉන්නේ දැන් ඔක්කොම දන්නවා කියලා.. ඒ මොකෝ ශිල්ප දැනුම බිංදුවයි... " අම්මට ටිකක් තරහ ආවා.</span></div><div style="color: white;"><span style="font-size: large;"><br /></span></div><div style="color: white;"><span style="font-size: large;">"ඔතන ගෝරි කර ගන්නෙ නැතුව මගෙ කෝන්ඩෙ බේරගන්න විදිහක් හිතන්ඩකෝ...... !!!!" </span></div><div style="color: white;"><span style="font-size: large;"><br /></span></div><div style="color: white;"><span style="font-size: large;">"දැන් නං තියෙන්නෙ කපන්න තමයි කොණ්ඩෙ." මට හිතුනේ එහෙමයි.</span></div><div style="color: white;"><span style="font-size: large;"><br /></span></div><div style="color: white;"><span style="font-size: large;">"ඉඉඉඉඉඉඉඉඉඉඉ....හිඉඉඉඉඉඉඉඉඉ.... අ...පෝ... බෑ..... "</span></div><div style="color: white;"><span style="font-size: large;"><br /></span></div><div style="color: white;"><span style="font-size: large;">"එහෙනම් මැලිබන් චොක්ලට් බිස්කට් දුන්නොත්??" </span></div><div style="color: white;"><span style="font-size: large;"><br /></span></div><div style="color: white;"><span style="font-size: large;">"අක්කා මේ.. විහිළු වලත් සීමාවක් තියෙන්ඩ ඕනෙ හරිද..? .... ම්ම්...... එක්කෝ ලස්සනට කපමු.."</span></div><div style="color: white;"><span style="font-size: large;">ඒකත් එක අතකට ඉබ්බා දියේ දැම්මා වගේ තමා... කොණ්ඩෙ ටිකක් කපා ගන්න පුළුවන් නේ..</span></div><div style="color: white;"><span style="font-size: large;"><br /></span></div><div style="color: white;"><span style="font-size: large;">ඉතිං ඔහොම ඔහොම අන්තිමට මම නංඟිගෙ කොණ්ඩෙට වැඩේ දුන්නා.. ඔච්චර කරපු මට නංඟි අන්තිමට මොකද දන්නවද කිවුවේ..</span></div><div style="color: white;"><br /></div><div style="color: white;"><span style="font-size: large;">"අනේ අක්කෙ.. ඉදිරි අනාගතේ රස්සාවක් නැතුව විරැකියාවෙන් මැරෙන්න ගියත්.. සැලූන් එකක් නං දාන්න එපා" </span></div><div style="color: white;"><span style="font-size: large;">\.</span></div><div style="color: white;"><span style="font-size: large;"><br /></span></div><div style="color: white;"><br /></div><div style="color: white;"><br /></div><div style="color: white;"><span style="font-size: x-large;">ඕනෑම දෙයක්... ඕනැවට වඩා.. ඕනෙ නෑ..</span></div><div class="blogger-post-footer">පියගැටපෙළ අද්දර..<img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5945895405715261376-7685467742367016302?l=piyagatapela.blogspot.com' alt='' /></div>ප්රාර්ථනාhttp://www.blogger.com/profile/16663371190721119827noreply@blogger.com17Hulangamuwa Rd, Matale, Sri Lanka7.4656695 80.61731847.461733499999999 80.6123829 7.4696055 80.6222539tag:blogger.com,1999:blog-5945895405715261376.post-32484183073616573042011-09-10T09:17:00.001-07:002012-02-12T00:02:59.170-08:00බ්ලොග් හීන.. <span style="color: white; font-size: large;"> ගිය අවුරුද්දේ A/L කරපු මට ඒ ආසන්න කාලෙදී බ්ලොග් ගැන හීන තිබුනේ නෑ.මොකද හීන දකින්න තියා බ්ලොග් එකක් කියන්නෙ මොකක්ද කියලාවත් මට හරි අවබෝධයක නොතිබුන නිසා.</span><br /><div style="color: white;"><br /></div><div style="color: white;"><span style="font-size: large;"> ගොඩාක් පෙරේත කෑදර කමින් රත්රන් සමාන <b>කාලය </b>කා දාන මම දැක්කම අයියට දුක හිතුන නිසා තමයි මට මුලින්ම බ්ලොග් එකක් හදලා දුන්නේ.</span></div><div style="color: white;"><br /></div><div style="color: white;"><span style="font-size: large;"> රෝස පාට ලස්සන බ්ලොග් එකක් හදලා ඒකට හරියට තේමාවක් , මට අන්වර්ථ නමක් හිතන්න කියලා අයියා කිවුවත් මට එච්චර දෙයක්වත් හිතෙන්න තරම් නිර්මාණශීලි හැකියාවක් නොතිබුන නිසා අයියා මුවින් නොබැන "පියගැටපෙළ අද්දර" කියලා ලස්සන තේමාවකුත් එක්ක "ප්රාර්ථනා" බ්ලොග් ලෝකෙට හදුන්වා දුන්නා.</span></div><div style="color: white;"><br /></div><div style="color: white;"><span style="font-size: large;"> බොහොම අමාරුවෙන් කොළ කෑලි , ප්රශ්න පත්තර පුරා කුරුටු ගෑවුන කවි කෑලි ටිකක් අමුණලා මම මගේ පළවෙනි පෝස්ට් එක ලියන්න පැයක් විතර ගියා.. (කවි පේලි 16ක් විතර)</span></div><div style="color: white;"><span style="font-size: large;">මේ බ්ලොග් එකේ මුල්ම ඇරඹුම් ලිපියත් අයියාගේ අනුදැනුම ඇතුවයි ලිවුවේ.</span></div><div style="color: white;"><span style="font-size: large;"><br /></span></div><div style="color: white;"><span style="font-size: large;"> ටික ටික අනික් බ්ලොග් වලට ගොඩ වදිනකොට මම මුලින්ම දැක්ක ලොකුම හීනෙ තමා පෝස්ට් 25ක් ලියන එක.. මම දැනගත්තම Facebook එකේ වගේ මේකෙ යාළුවෝ add කර ගන්න බෑ කියලා.. සෑහෙන උත්සාහ කරලා followers වැඩි කර ගන්න ඕනෙ කියන හිතිවිල්ලත් ආවා හිත මුදුනට මුදුනට..</span></div><div style="color: white;"><span style="font-size: large;"><br /></span></div><div style="color: white;"><span style="font-size: large;">ඒත් මම කියවපු බ්ලොග් වල හැටියට මගේ ලිපි මොනවද..? මම දැනගත්තා.</span></div><div style="color: white;"><span style="font-size: large;"><br /></span></div><div style="color: white;"><span style="font-size: large;"> මුල් ලිපි ලියවෙනකොට වගේම තාමත් අළුත් ලිපියක් ලිවුවම දවසට දෙතුන් සැරයක් ඇවිත් බලනවා කොමෙන්ටු කීයක් ඇවිත් තියනවද ... ඒ වගේමොනවද කියලා තියෙන්නේ කියලා.. :):)</span></div><div style="color: white;"><span style="font-size: large;"><br /></span></div><div style="color: white;"><span style="font-size: large;"> නිසඳැස් වලට අමතරව කොහොමද මගේ ලිපි සිත්ගන්නා සුළු විදිහට ලියන්නෙ කියලා මම හෙවුවා.. ගොඩාක් බ්ලොග් වල ඇවිද්දා.... අන්තිමට මම හිතුවා හැමෝටම තියනවා තමන්ගේම අනන්යතාවයක් කියලා.. මටත් එහෙම දෙයක් තියනවද කියලා හිතුනා..</span></div><div style="color: white;"><span style="font-size: large;"><br /></span></div><div style="color: white;"><span style="font-size: large;"> එහෙම හිතලා මම ආසම ක්ෂේත්රයක් මේකට යොදා ගන්න හිතුවා.ඒකෙන් මටත්තෘප්තියක් ලැබෙන නිසා. ඒ තමා ගීත ගැන ලිවීම. ගීත වලට විචාර ගොඩක් අය දෙනවා.. එහෙව් එකේ ඇයි බැරි ගීතයෙන් කියවෙන දේ රසවත් කතන්දරයකින් කියන්න කියලා මට හිතුනා... ටික දවසක් යනකොට ඒ ක්රමේ සාර්ථකයි කියලත් තේරුනා.</span></div><div style="color: white;"><span style="font-size: large;"><br /></span></div><div style="color: white;"><span style="font-size: large;"> ටික ටික ඉදිරියට මම ඇවිත්... දියුණුවෙමින් ඉන්න කෙනා ආපසු හැරී බලන්න හිතුව දවසට එයාගෙ දියුණුව පෑල දොරෙන් පලා යනවා කියලා කතාවක් තියනවා. </span></div><div style="color: white;"><span style="font-size: large;"><br /></span></div><div style="color: white;"><span style="font-size: large;"> කීප සැරයක් බ්ලොග් ලිවිල්ල නවත්තන්න... අතරමඟ කමාවක් තියන්න මට හිතුන වාර ගණන බොහෝමයි.. අන්තිමට මම හිතුවා මගේ බ්ලොග් එක විනිවිද පේන කඳුළු බිංදුවක් කර නොගෙන පොඩ්ඩක් ඩයි දැම්ම වතුර බිංදුවක් කර ගන්න... එතකොට කවුරුහරි කියවලා අතරමඟදී මුන ගැහිලා සමච්චල් කරයි කියලා බයකුත් නෑනෙ.</span></div><div style="color: white;"><span style="font-size: large;"><br /></span></div><div style="color: white;"><span style="font-size: large;"> බ්ලොග් එකක් කියන්නෙ කෙනෙක්ගේ අනන්යතාවය.. ඒක එයාගෙ හදවත නොවුනත් එයාගෙ ස්වරූපය පෙන්නුම් කරනවා.. පරිභාහිර සමාජය නොදකින සත්ය පුද්ගල ගති ස්වභාවය ඔහුගේ හෝ ඇයගේ බ්ලොගය කියවූවොත් අපට දැන ගන්න පුලුවන්. </span></div><div style="color: white;"><span style="font-size: large;"><br /></span></div><div style="color: white;"><span style="font-size: large;"> ගඟක් වන් ජීවිතයේ කෙනෙකුගේ ජීවිතයේ ජීවිතයක් තුල වුනු නොයෙක් හැල හැප්පීම් විතරක් නෙවේ සිද්ධින් සමුදායක්.. රසවත් විදිහට ගබඩා කර ගන්නත් පුළුවන්..</span></div><div style="color: white;"><span style="font-size: large;"><br /></span></div><div style="color: white;"><span style="font-size: large;"> සමහර විට තව මාසෙකින් විතර මම අයෙත් අධ්යන කටයුතු පටන් ගත්තම මට මේ පැත්තේ එන්න වෙන්නේ සති දෙකකට තුනකට සැරයක් වෙන්න පුළුවන්.. </span></div><div style="color: white;"><span style="font-size: large;"><br /></span></div><div style="color: white;"><span style="font-size: large;"> එහෙම වුනාම සමහරවිට එකින් එක්කෙනා... මගේ බ්ලොගය අතඇරලා යන්න පුළුවන්... එතකොට මට ගොඩාක් දුක හිතෙන්නත් පුළුවන්...</span></div><div style="color: white;"><span style="font-size: large;"><br /></span></div><div style="color: white;"><span style="font-size: large;">මොකද මම මේ බ්ලොග් එක ගොඩාක් අමාරුවෙන් ගොඩ නඟා ගත්ත එකක්...</span></div><div style="color: white;"><span style="font-size: large;"><br /></span></div><div style="color: white;"><span style="font-size: large;">එහෙම වුනා කියලා මම දකින බ්ලොග් හීන බොඳවෙලා යන්නෙ නැති වෙයි,,,,,...</span></div><div style="color: white;"><span style="font-size: large;"><br /></span></div><div style="color: white;"><span style="font-size: large;">ඒත්....</span></div><div style="color: white;"><span style="font-size: large;">මම දකින පෝස්ට් 100 , 150 , 200ට යන්න...</span></div><div style="color: white;"><span style="font-size: large;">followers 200 හීනෙ...</span></div><div style="color: white;"><span style="font-size: large;">ලඟට යන්න ඇතිවෙලා තියෙන මගේ ආසාව හා උත්සාහය</span></div><div style="color: white;"><span style="font-size: large;"><br /></span></div><div style="color: white;"><span style="font-size: large;">අතහරීද.... මංදා....</span></div><div style="color: white;"><span style="font-size: large;"><br /></span></div><div style="color: white;"><span style="font-size: large;">බ්ලොග් හීන උඩින් මං ආව හා ඉදිරියට යන ගමන...හරියට,</span></div><div style="color: white;"><span style="font-size: large;"><br /></span></div><div style="color: white;"><span style="font-size: large;">පැතුම් පියගැටපෙළක ඉහලට ඉහලට යනවා වගේ..</span></div><br /><br /><br /><span style="color: white; font-size: x-large;">දැං මම... පියගැටපෙල අද්දර නොවේ...........</span><div class="blogger-post-footer">පියගැටපෙළ අද්දර..<img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5945895405715261376-3248418307361657304?l=piyagatapela.blogspot.com' alt='' /></div>ප්රාර්ථනාhttp://www.blogger.com/profile/16663371190721119827noreply@blogger.com37Hulangamuwa Rd, Matale, Sri Lanka7.4656695 80.61731847.461733499999999 80.6123829 7.4696055 80.6222539tag:blogger.com,1999:blog-5945895405715261376.post-71022327558699198932011-09-06T01:27:00.000-07:002012-02-12T00:06:17.118-08:00ෂැම්පු චක්රය..<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://3.bp.blogspot.com/-UOHHOQAtUQY/TmXZAAVtd-I/AAAAAAAAAR4/rCRQgKpwTZA/s1600/images.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" src="http://3.bp.blogspot.com/-UOHHOQAtUQY/TmXZAAVtd-I/AAAAAAAAAR4/rCRQgKpwTZA/s1600/images.jpg" /></a></div><br /><br /><br /> <span style="font-size: large;"> <span style="color: white;">අද මම කියන්න යන්නේ ඔයාලා හැමෝම දන්න ඒත් අපි නොදන්නවා වගේ ඉන්න දෙයක් ගැන.මම ඔළුව හෝදන හැම වෙලාවකම මේ ගැන ලියන්න හිතනවා..ඒත් PC එක ලඟට ආවාම ලියන්න තියා හිතෙන්නවත් කිසිම කිසි දෙයක් නෑනෙ.</span></span><br /><div style="color: white;"><span style="font-size: large;"><br /></span></div><div style="color: white;"><span style="font-size: large;"><u>1 අදියර : </u></span></div><div style="color: white;"><br /></div><div style="color: white;"><span style="font-size: large;">රුවී T.V බලයි. </span></div><div style="color: white;"><span style="font-size: large;">ලස්සන දිලිසෙන යස වරලසක රහස SUNSILK SUNSHINE යැයි එහි කියයි.</span></div><div style="color: white;"><br /></div><div style="color: white;"><span style="font-size: large;">මෙච්චර කල් SUNLIGHT තැවරූ රුවී කඩයට ගොස් ..</span></div><div style="color: white;"><br /></div><div style="color: white;"><span style="font-size: large;">"අන්කල් ,මට ෂැම්පු පැකට් එකක් දෙන්න.." කියයි.</span></div><div style="color: white;"><span style="font-size: large;">"ඇයි එකක්.. ඉල්ලන්ඩකො දෙකක්.." කඩේ මාමා ෂැම්පු පැකට් දෙකක්ම රුවීට දෙයි.</span></div><div style="color: white;"><span style="font-size: large;"><br /></span></div><div style="color: white;"><br /></div><div style="color: white;"><span style="font-size: large;"><u>2 අදියර :</u></span></div><div style="color: white;"><br /></div><div style="color: white;"><span style="font-size: large;">රුවී දිනපතා වරලස දිදුලනු වස් SUNSILK SUNSHINE හිසේ ගල්වයි.</span></div><div style="color: white;"><span style="font-size: large;"><br /></span></div><div style="color: white;"><span style="font-size: large;"><u>1 ආනිසංසය :</u> </span></div><div style="color: white;"><br /></div><div style="color: white;"><span style="font-size: large;">පෙර නොවූ විරූ ලෙස කොණ්ඩයේ හිස්සොරි හටගනී.</span></div><div style="color: white;"><span style="font-size: large;">හිස්සොරි මුහුණට වැටී මුහුණේ Blackheads & White heads දක්නට ලැබේ.</span></div><div style="color: white;"><span style="font-size: large;">කුරුලෑ ලප කැලැල් ගහන "හඳක්" වන් වතක් ලැබේ.</span></div><div style="color: white;"><br /></div><div style="color: white;"><span style="font-size: large;"><u>3 අදියර : </u></span></div><div style="color: white;"><br /></div><div style="color: white;"><span style="font-size: large;">රුවී නැවත T.V බලයි.</span></div><div style="color: white;"><span style="font-size: large;">ලප කැලැල් වලින් තොර සුසුදු සුසිනිඳු සමක සාඩම්බර හිමිකාරියක් වීමට නම් සති 3ක් Fair & Lovely පාවිච්චි කල යුතු යැයි එහි කියයි.</span></div><div style="color: white;"><br /></div><div style="color: white;"><span style="font-size: large;">රුවී නැවත කඩයට යයි.</span></div><div style="color: white;"><span style="font-size: large;">සති තුනක් ආලේපනය යොදයි.</span></div><div style="color: white;"><span style="font-size: large;">ඵලක් නැත.. මුහුන තාමත් "සඳක්" මෙනි.</span></div><div style="color: white;"><span style="font-size: large;"><br /></span></div><div style="color: white;"><span style="font-size: large;">"ඔය black heads & white heads වලට solution එක hair treatments.. ප්රධාන හේතුව හිස්සොරි" යැයි සැලූන් එකේ අක්කා ඉංග්රීසි හුරුවට කියයි.</span></div><div style="color: white;"><span style="font-size: large;">රුවීට කිසිත් නොතේරේ.හිස්සොරි අයින් කරගත යුතු යැයි පමණක් තේරේ..</span></div><div style="color: white;"><span style="font-size: large;"><br /></span></div><div style="color: white;"><span style="font-size: large;">ඇය නිතිපතා T.V බලයි.</span></div><div style="color: white;"><span style="font-size: large;">එවිට හිස්සොරි වලට විසඳුම Zero Dandruff යැයි බීපාෂා බාසු කියනු දකී.</span></div><div style="color: white;"><span style="font-size: large;"><br /></span></div><div style="color: white;"><span style="font-size: large;">ඇය කඩේ මාමාගෙන් ඒ ෂැම්පු මිලට ගනී.</span></div><div style="color: white;"><span style="font-size: large;"><br /></span></div><div style="color: white;"><span style="font-size: large;"><br /><u>2 ආනිසංස :</u></span></div><div style="color: white;"><span style="font-size: large;"><br /></span></div><div style="color: white;"><span style="font-size: large;">හිස්සොරි මදක් අඩු වේ. </span></div><div style="color: white;"><span style="font-size: large;">කොණ්ඩට සට සට ගා ගැලෙන්නට පටන් ගනී.</span></div><div style="color: white;"><span style="font-size: large;">පෙර කිතුල් රෑනක් වන් තිබූ වරලස බලු නැට්ටක් බවට පත් වේ.</span></div><div style="color: white;"><span style="font-size: large;"><br /></span></div><div style="color: white;"><span style="font-size: large;"><u>4 අදියර :</u> </span></div><div style="color: white;"><br /></div><div style="color: white;"><span style="font-size: large;">ඇය දිගටම ඉවසීමෙන් T.V බලයි.</span></div><div style="color: white;"><span style="font-size: large;">මේ සඳහා Hair fall Controll පාවිච්චි කල යුතු යැයි එහි කියයි.</span></div><div style="color: white;"><span style="font-size: large;">පැලුණු හිස කෙස් වලටද මෙයින් ප්රතිකර්ම ලැබෙන බව පරීක්ෂන මඟින් සොයාගෙන එම සොයාගැනීම් මෙහි යොදා ඇතැයි එයි කියයි.</span></div><div style="color: white;"><span style="font-size: large;"><br /></span></div><div style="color: white;"><span style="font-size: large;">අන්තිම වතාවට පෙර වතාව ලෙස රුවී කඩේට යයි.</span></div><div style="color: white;"><span style="font-size: large;">ෂැම්පු පාවිච්චි කරයි දින කීපයක්.</span></div><div style="color: white;"><br /></div><div style="color: white;"><span style="font-size: large;"><u>3 ආනිසංස : </u></span></div><div style="color: white;"><span style="font-size: large;"><br /></span></div><div style="color: white;"><span style="font-size: large;">කොණ්ඩය යෑම මඳක් නවතී.</span></div><div style="color: white;"><span style="font-size: large;">කොණ්ඩය වියලී.. තඹ පැහැ වේ.</span></div><div style="color: white;"><span style="font-size: large;">අම්මා ඇයට "තම්ඹ පිස්සී" යැයි ගෞරව නාමයක් ප්රධානය කරයි. </span></div><div style="color: white;"><br /></div><div style="color: white;"><span style="font-size: large;"><u>5 අදියර :</u></span></div><div style="color: white;"><br /></div><div style="color: white;"><span style="font-size: large;">මෙයට එකම විසඳුම Conditioner භාවිතා කිරීම බව සැලෝන් එකේ අක්කා නැවත කියයි.</span></div><div style="color: white;"><span style="font-size: large;"><br /></span></div><div style="color: white;"><span style="font-size: large;">දැන් රුවී ගේ ඉවසීමේ සීමාවේ පැනීමට ඔන්න මෙන්න ය. </span></div><div style="color: white;"><span style="font-size: large;">ඇය අවසාන වතාවට කඩේට යයි.ස්</span></div><div style="color: white;"><br /></div><div style="color: white;"><span style="font-size: large;">සතිපතා conditioner භාවිතා කරයි.</span></div><div style="color: white;"><span style="font-size: large;"><br /></span></div><div style="color: white;"><span style="font-size: large;"><u>4 ආනිසංස :</u></span></div><div style="color: white;"><br /></div><div style="color: white;"><span style="font-size: large;">කොණ්ඩය දිදුලන කළු පැහැ වේ.</span></div><div style="color: white;"><br /></div><div style="color: white;"><span style="font-size: large;">නමුත්...</span></div><div style="color: white;"><br /></div><div style="color: white;"><span style="font-size: large;">කොණ්ඩය පීරන විට හිම වැටෙන්නාක් මෙන් හිස්සොරි ඇඳ හැලේ..</span></div><div style="color: white;"><span style="font-size: large;"><br /></span></div><div style="color: white;"><span style="font-size: large;">රුවීගේ ඉවසීමේ සීමාව ඉක්මවා යයි...</span></div><div style="color: white;"><span style="font-size: x-large;"><br /></span></div><div style="color: white;"><br /></div><div style="color: white;"><br /></div><div style="color: white;"><span style="font-size: x-large;">අවසානයේ ඇය... අනිත්යය මෙනෙහි කරමින් බවුන් වැඩීමට අවසන් තීරණයට එළැඹේ.</span></div><div style="color: white;"><span style="font-size: x-large;"><br /></span></div><div style="color: white;"><span style="font-size: x-large;"><br /></span></div><span style="font-size: x-large;"><br /></span><br /><span style="font-size: x-large;"><br /></span><br /><span style="font-size: x-large;"><br /></span><br /><br /><br /><div class="blogger-post-footer">පියගැටපෙළ අද්දර..<img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5945895405715261376-7102232755869919893?l=piyagatapela.blogspot.com' alt='' /></div>ප්රාර්ථනාhttp://www.blogger.com/profile/16663371190721119827noreply@blogger.com22Matale, Sri Lanka7.467817 80.6241537.436329 80.584671 7.4993050000000006 80.66363500000001tag:blogger.com,1999:blog-5945895405715261376.post-86470212148897138342011-09-01T09:28:00.000-07:002012-02-12T00:06:17.119-08:00ප්රාර්ථනා අලිපේර බීම හැදුවා වගේ..<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://2.bp.blogspot.com/-ygMWVh6-IAs/Tl-uN3zwf-I/AAAAAAAAAR0/lrGvCTMqFj0/s1600/index.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" src="http://2.bp.blogspot.com/-ygMWVh6-IAs/Tl-uN3zwf-I/AAAAAAAAAR0/lrGvCTMqFj0/s1600/index.jpg" /></a></div><br /><br /> <span style="color: white; font-size: large;">මේ ලිපිය ලියන්නේ අපේ අම්මගේ බලවත් ඉල්ලීම මත.. <a href="http://piyagatapela.blogspot.com/2011/07/blog-post_24.html">කැකිල්ලේ නඩුවක්..</a> නිසා අම්මට පුංචි මඩක් වැදුනා කියලයි අම්මා හිතන්නේ,ඒකට return එක විදිහට තමයි මේ සිද්ධිය ඔයාලට කියන්ඩ කිවුවේ.. අම්මගෙත් ආසාවනේ ඉතිං.</span><br /><div style="color: white;"><span style="font-size: large;"> ඇත්තටම කිවුවොත් කාලෙකට කතාවෙවී හිනාවෙන්ඩ පුලුවන් විදිහේ සිදුවීමක් සිදුකිරීම ගැන විතරක් අම්මා මට ස්තූතිවන්ත වුනා.මෙන්න එහෙනම් සිද්දිය....</span></div><div style="color: white;"><span style="font-size: large;"><br /></span></div><div style="color: white;"><span style="font-size: large;"> ඔන්න ඉතින් මේ පලතුරු කාලෙ නේ.අඹුටං , පේර , අනං මනං ගොඩාක් තියනවා අපි හැමෝටම කන්න. ඔහොම ඉන්නකොට ඊයේ පෙරේදා ලොකුඅම්මා දුන්නා අලිපේර ගෙඩි කීපයක් .. මාතලේ නම් පලතුරු යුෂ වීදුරුවක් රු:80 ත් 100ත් අතර වෙනවා.. සමහරවිට ඊටත් වැඩී.</span></div><div style="color: white;"><span style="font-size: large;"> ඒ විතරක්ද අලිපේර කියන්නේ ලස්සන වීමෙ රහස :P:P... ඔය හැමදේම නිසා අලිපේර කියන්නේ සෑහෙන නොසෑහෙන වටිනාකමක් තියෙන දිව්ය ඖෂධයක් වගේ දෙයක් (අතිශයෝක්තිය වැඩිද මංදා..:D)</span></div><div style="color: white;"><span style="font-size: large;"><br /></span></div><div style="color: white;"><span style="font-size: large;"> ඔන්න ඒ තරං වටින අලිපේර ගෙඩියක් අරං , මදේ බ්ලෙන්ඩරේට දාලා වතුරත් එක්ක , සීනි ලුනුත් ඒකටම දාලා බ්ලෙන්ඩ කරා.(මෙන්න මෙහෙමයි juice හදන්නේ ,හරිද ළමයි..? :))</span></div><div style="color: white;"><br /></div><div style="color: white;"><span style="font-size: large;"> හරි, දැන් බ්ලෙන්ඩ කරලා ලොකු වීදුරු ජෝගුවට මිශ්රනේ දැම්මා කියමුකෝ.. සෑහෙන ලොකු ජෝගුවක් නිසා ඒකට සෑහෙන දිග මිටක් තියන හැන්දක් ඕනෙ මිශ්ර කරන්න.ඉතින් ඕකට යොදාගත්ත උපකරනේ තමා දෝෂ සහගත වුනේ.. </span></div><div style="color: white;"><span style="font-size: large;"> මම මේ සඳහා යොදා ගත්තේ ප්ලාස්ටික් ස්පැරියුලා එකක් . ඒක ටිකක් හයියයි..:):)..ඕනෙම පරීක්ෂනයක් දෝෂ සහිතයි කියන දේ හැමෝටම තේරුම් ගන්න බැරි එකනේ මෙතන තියන ප්රශ්නේ..:):)</span></div><div style="color: white;"><span style="font-size: large;"><br /></span></div><div style="color: white;"><span style="font-size: large;"> ඇත්තටම සෑහෙන රසටත් බීම එක තිබුනා. මම ඒ සතුටටත් එක්ක රිශ්මයානුකූලව බීට් එක ටිකක් වේගවත් කරලා මිශ්ර කරා..</span></div><div style="color: white;"><span style="font-size: large;"><br /></span></div><div style="color: white;"><span style="font-size: large;">ගතවුනේ නිමේශයයි..!!!!</span></div><div style="color: white;"><span style="font-size: large;"><br /></span></div><div style="color: white;"><span style="font-size: large;"> වීදුරු ජෝගුවේ අඩිය ලගින් කෑලි කීපයක් විසිවුනා.. ද්රවස්ථිතික පීඩනය මුලින් වැඩිනිසා සෑහෙන වේගෙන් අලිපේර යුෂ එළියට ඇදුනා.. </span></div><div style="color: white;"><span style="font-size: large;"><br /></span></div><div style="color: white;"><span style="font-size: large;">මම හිතාගන්නවත් බැරුව බලන් හිටියා.</span></div><div style="color: white;"><span style="font-size: large;"><br /></span></div><div style="color: white;"><span style="font-size: large;"> මේ දැන් පිපාසය නිවාගන්න තිබුන බීම ඔක්කොම ස්ලැබ් එක උඩයි , බිමයි හැලිලා කුස්සිය එකම අපායක් වුනා.. :(.... </span></div><div style="color: white;"><span style="font-size: large;"><br /></span></div><div style="color: white;"><span style="font-size: large;">අලිපේර ජලාශයක් මැද ඉන්නවා වගේ හැඟීමක් තමා මට ඒ වෙලේ දැනුනේ..:P:P</span></div><div style="color: white;"><br /></div><div style="color: white;"><span style="font-size: large;"> ඔන්න ඔය වගේ තත්වෙක මම ගල්ගැහිලා ඉන්නකොට අපේ ගෙදර "නිසිබලධාරි උතුමිය" එතන්ට සැපත් වුනා. </span></div><div style="color: white;"><span style="font-size: large;"><br /></span></div><div style="color: white;"><span style="font-size: large;">අනේ... වාසනාවන්... </span></div><div style="color: white;"><span style="font-size: large;"><br /></span></div><div style="color: white;"><span style="font-size: large;">"හෙට අනිද්දා විශ්වවිද්යාලෙට යන්ඩ හිටියට මොකද මොලේ කලඳක් නෑ.. බ්ලා...බ්ලා..බ්ලා..."</span></div><div style="color: white;"><span style="font-size: large;"><br /></span></div><div style="color: white;"><span style="font-size: large;">සාමාන්ය ජනතාව(අයියා සහ නංගී) සිද්ධිය සිදුවූ තැනට පිරෙන්න පටන් ගත්තා.</span></div><div style="color: white;"><span style="font-size: large;"><br /></span></div><div style="color: white;"><span style="font-size: large;">තවත් සමහර විද්වතුන් (අත්තම්මා) ජනමාධ්යට කරුණු ඉදිරිපත් කරන්ඩ පටන් ගත්තේ මෙහෙම..</span></div><div style="color: white;"><span style="font-size: large;"><br /></span></div><div style="color: white;"><span style="font-size: large;">"ඇත්තටම නොතේරෙන කමක මහත.. ඔය වගේ හයිය හැන්දකින් කූරු ගානකොට වීදුරු භාජනයකට ඔරොත්තු නොදෙනවා කියන එක තේරෙන්නෙ නෑනෙ.. කිසිම පට්ටලයක් නෑ..." ( මේ දේවල් කියන්නෙ සිද්ධියට මුහුණදුන් ගැත්තීට නෑසෙන්නට බවත් නිසිබලධාරියාගේ දැනගැනීම සඳහා පමණක්ම බවත් කරුණාවෙන් සළකන්න)</span></div><div style="color: white;"><span style="font-size: large;"><br /></span></div><div style="color: white;"><span style="font-size: large;">මේ අතර සාමාන්ය ජනතාවගෙන් සමහරක්(නංගී) සිද්ධියට මුහුණ දුන් ගැත්තීට උපකාර කිරීමට ඉදිරිපත් වුනා.</span></div><div style="color: white;"><span style="font-size: large;"><br /></span></div><div style="color: white;"><span style="font-size: large;">මේ සිද්ධියේ අතුරු පල විපාක තාම පටිසන් දෙන්න පටන් ගත්තා විතරයි.. ( හැමෝම ඉදිරියේ bite වීම..)</span></div><div style="color: white;"><br /></div><div style="color: white;"><span style="font-size: large;"> අන්තිමට කියන්න තියෙන්නෙ මේ දවස්වල මාව අවුස්සන්න පුලුවන් ලේසිම ක්රමය විදිහට ප්රථම ස්ථානයට පත්වෙලා තියෙන්නෙ..</span></div><div style="color: white;"><span style="font-size: large;"><br /></span></div><div style="color: white;"><span style="font-size: large;">"මට අලිපේර juice එකක් හදලා දෙන්ඩ පුළුවන් ද..? " කියලා අහන එක විතරයි.. (simple plan එකක්..:P)</span></div><div style="color: white;"><span style="font-size: large;"><br /></span></div><div style="color: white;"><br /></div><span style="color: white; font-size: x-large;">ඔන්න ඕකයි කතාව..</span><div class="blogger-post-footer">පියගැටපෙළ අද්දර..<img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5945895405715261376-8647021214889713834?l=piyagatapela.blogspot.com' alt='' /></div>ප්රාර්ථනාhttp://www.blogger.com/profile/16663371190721119827noreply@blogger.com16tag:blogger.com,1999:blog-5945895405715261376.post-16554642955330118082011-08-18T07:23:00.000-07:002012-02-12T00:06:17.120-08:00කොපි cat..<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://4.bp.blogspot.com/-vN_OVwilJZE/Tk0fSnxxs6I/AAAAAAAAARw/kYpceqhXvak/s1600/copy2.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" src="http://4.bp.blogspot.com/-vN_OVwilJZE/Tk0fSnxxs6I/AAAAAAAAARw/kYpceqhXvak/s1600/copy2.jpg" /></a></div><br /><br /> <span style="color: white; font-size: large;"> කොපි කරාම විභාග තහනම් වෙනවා,ඒ නිසා කොපි කිරීම කොහොමටවත් සාධාරණීකරණය කරන්න බෑ. ඒ නිසාම තමයි මමත් හයේ හතේදී ලොකූ ෆයිල් කවරයක් විභාගෙ දවස්වල අරං ගියේ..</span><br /><div style="color: white;"><br /></div><div style="color: white;"><span style="font-size: large;"> ඒත් Science College ආවහම තත්වේ නොසෑහෙන්ඩ වෙනස් වුනා.ඒකට කොපි කිරීම කියලාවත් කියන්නෙ කොහොමද කියලයි මට නං හිතුනේ.</span></div><div style="color: white;"><br /></div><div style="color: white;"><span style="font-size: large;">කොපි කරනවා කියන්නේ හොරෙන් බලං ලියන එක.</span></div><div style="color: white;"><span style="font-size: large;">කොපි කරනවා කියන්නේ ප්රශ්න පත්තරේ අයිති කෙනාගේ අනු දැනුමෙන් තොරව බුද්ධිය හොරා ගැනීම.</span></div><div style="color: white;"><span style="font-size: large;"><br /></span></div><div style="color: white;"><span style="font-size: large;"> නමුත් 10,11දී වුනේ ඒකද කියලා මම හිතුවා. අපේ පංතියේ සෑහෙන පිරිසක් එකට එකතු වුනා. එතනදී එක විෂයක් අමාරු කෙනාට එක ප්රශ්නෙකින් හරි අනික් අයගේ උදව් හම්බුනා. නමුත් මේකෙන් වුනේ ගොඩාක් මහන්සි වෙලා හෝ වාර විභාගෙට ගන්න ලකුණු වුනත් "කොපි නොකරපු සාන්ත දාන්ත තීන්ත ලමයින්ගේ" සමච්චලේට ලක්වීම. </span></div><div style="color: white;"><br /></div><div style="color: white;"><span style="font-size: large;"> අන්තිමට අපේ නම්(names) ප්රින්සිපල් සර් ලඟටත් ගියා. නමුත් සර් අපිට එරෙහිව පියවරක් ගත්තේ නෑ.. හොඳම තැනදී (O/L) දක්ෂයා අදක්ෂයා කැපී පෙනෙන බව දැනගෙන හිටි නිසා.</span></div><div style="color: white;"><br /></div><div style="color: white;"><span style="font-size: large;"> ඔව්.. අපේ gang එක ඒකෙනුත් ගොඩම ගොඩ තමයි.. දිස්ත්රික්කෙත් උඩ... ඒ නිසා කේලම් කියපු ගොඩාක් අයට කට වහගන්න වුනා.</span></div><div style="color: white;"> <span style="font-size: large;"><br /></span></div><div style="color: white;"><span style="font-size: large;"> හැබැයි A/L පංතියේදී ජොලියටවත් අපිට කොපි කරන්න නම් ලැබුනේ නෑ. පේපර් එක දීලා ආයෙ අරගන්නකම් කාලය ගෙවුනේ හිතාගන්න වත් බැරි තරම් වේගෙන්.</span></div><div style="color: white;"><span style="font-size: large;"><br /></span></div><div style="color: white;"><span style="font-size: large;"> මම මේ ලිපියෙන් කියන්නේ කොපි කරන එක හොඳයි කියලා නම් නෙවේ.. ඒක කොහොමටවත් සාධාරණිකරණය කරන්න බෑ. ඒත් මම ගිය සතියෙ පත්තරේක කියවපු දෙයක් නිසයි අය මේ ගැන හිතුවේ.</span></div><div style="color: white;"><br /></div><div style="color: white;"><span style="font-size: large;"> ඒ ලිපියේ හැටියට කොපි කිරීමත් එක්තරා විදිහක team work එකක්. කල යුත්තේ නරක වැඩකට යොදපු ඒ හැකියාව අපි හොඳ වැඩක් වෙතට යොමු කිරීමයි. </span></div><div style="color: white;"><span style="font-size: large;"><br /></span></div><div style="color: white;"><span style="font-size: large;">ඉස්කෝලෙ ගැන කතා කරන අපි වැඩිපුරම කතා වෙන්නෙ අපි කරපු සුවච කීකරු වැඩද..? නැත්තම් ඇට්ටර වැඩද..?</span></div><div style="color: white;"><span style="font-size: large;"><br /></span></div><div style="color: white;"><span style="font-size: large;">කවදාහරි කතා කර කර හිනා වෙන්න ඉතුරු වෙන්නෙ අපි කරපු ගොංකම් විතරයි.. </span></div><div style="color: white;"><br /></div><br /><br /><span style="font-size: x-large;"><span style="color: white;">ඒ නිසා අපි ජිවිත කාලෙදී අඩුවැඩි වශයෙන් ගොංකම් , මෝඩකම් වුනත් කලයුතුයි කියන එක තමා මගේ හැඟීම..</span></span><br /><br /><div class="blogger-post-footer">පියගැටපෙළ අද්දර..<img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5945895405715261376-1655464295533011808?l=piyagatapela.blogspot.com' alt='' /></div>ප්රාර්ථනාhttp://www.blogger.com/profile/16663371190721119827noreply@blogger.com24tag:blogger.com,1999:blog-5945895405715261376.post-48390088013552128632011-08-04T10:14:00.000-07:002011-09-15T00:34:13.859-07:00ලේබල්..<div style="text-align: left;"><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://3.bp.blogspot.com/-EDhupJJgMGw/Tjv46F3nIZI/AAAAAAAAARs/jI3jyOBcp20/s1600/xxx.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" src="http://3.bp.blogspot.com/-EDhupJJgMGw/Tjv46F3nIZI/AAAAAAAAARs/jI3jyOBcp20/s1600/xxx.jpg" /></a></div><br /><div style="color: white; text-align: center;"><span style="font-size: large;">කලකට ඉහත ලක්දිව එක් පලාතක</span></div></div><div style="color: white; text-align: center;"><span style="font-size: large;">ගම්බද රෝහලක නොව යම් රෝහලක</span></div><div style="color: white; text-align: center;"><span style="font-size: large;">ගැබ්බර මවක් වෙලෙමින් විලිරුදාවක</span></div><div style="color: white; text-align: center;"><span style="font-size: large;">සිටියා මඟබලන් බිළිඳකු වදන්නට</span></div><div style="color: white; text-align: center;"><span style="font-size: large;"><br /></span></div><div style="color: white; text-align: center;"><span style="font-size: large;">සුවැති මද පවන ඈ ගත වෙලාලා</span></div><div style="color: white; text-align: center;"><span style="font-size: large;">වියැලුනු තුරු පතින් "සර" හඬ නඟාලා</span></div><div style="color: white; text-align: center;"><span style="font-size: large;">ඈ ගත වේදනා මද මද නිවාලා</span></div><div style="color: white; text-align: center;"><span style="font-size: large;">පින්බර උපතකට වටපිට සදාලා</span></div><div style="color: white; text-align: center;"><span style="font-size: large;"><br /></span></div><div style="color: white; text-align: center;"><span style="font-size: large;">ඈ පිය සැමියා ඒ මේ අත ඇවිදින්නේ</span></div><div style="color: white; text-align: center;"><span style="font-size: large;">කැල්ඹුනු සිතක තතු දහබිඳු කියන්නේ</span></div><div style="color: white; text-align: center;"><span style="font-size: large;">කුළුදුල් බිළිඳු මෙලොවට එන ඇසිල්ලේ</span></div><div style="color: white; text-align: center;"><span style="font-size: large;">ඔහු නොඉවසිල්ලෙනි පෙරමඟ බලන්නේ</span></div><div style="color: white; text-align: center;"><span style="font-size: large;"><br /></span></div><div style="color: white; text-align: center;"><span style="font-size: large;">බොදු පවුලකට තව කැටියෙකි වඩින්නේ</span></div><div style="color: white; text-align: center;"><span style="font-size: large;">උණුසුම් සුවැති කැදැල්ල ගැන සිතමින්නේ</span></div><div style="color: white; text-align: center;"><span style="font-size: large;">පිය නෙත සිසිල් කඳුලකි තවන්නේ</span></div><div style="color: white; text-align: center;"><span style="font-size: large;">ඔහු වත ඈත දසුනක් දැක පිපෙන්නේ</span></div><div style="color: white; text-align: center;"><span style="font-size: large;"><br /></span></div><div style="color: white; text-align: center;"><span style="font-size: large;">දෙළුම් අත්තකට බරදී සැදුවාවූ</span></div><div style="color: white; text-align: center;"><span style="font-size: large;">පුළුන් රොදින් නිති උණුහුම් කරාවූ</span></div><div style="color: white; text-align: center;"><span style="font-size: large;">කැදැල්ලකි කුරුළු මව්පිය රැඳුනාවූ</span></div><div style="color: white; text-align: center;"><span style="font-size: large;">පුංචි හොට තුනකි ඉන් ඉවතට පෙනුනාවූ</span></div><div style="color: white; text-align: center;"><span style="font-size: large;"><br /></span></div><div style="color: white; text-align: center;"><span style="font-size: large;">ඔහු සිත එළෙස තුටුයෙන් පිම්ඹෙන අතර</span></div><div style="color: white; text-align: center;"><span style="font-size: large;">ඔහු ලේ කැටි දියණි ඇත ලොකු අනතුරක</span></div><div style="color: white; text-align: center;"><span style="font-size: large;">ඈලඟ සිටි තවත් බිළිඳියකගෙ අතක</span></div><div style="color: white; text-align: center;"><span style="font-size: large;">නම් දෙක පැටලිලා දැවටුනි නූල් පොට</span></div><div style="color: white; text-align: center;"><span style="font-size: large;"><br /></span></div><div style="color: white; text-align: center;"><span style="font-size: large;">ඇය අත ෆාතිමා යැයි නමකී රැඳුන</span></div><div style="color: white; text-align: center;"><span style="font-size: large;">ඇය ලඟ සිටි දැරිවි මදුෂානිය ලෙසින</span></div><div style="color: white; text-align: center;"><span style="font-size: large;">මව්වරු දෙදෙනෙකුගෙ තුරුලේ සැඟවගෙන</span></div><div style="color: white; text-align: center;"><span style="font-size: large;">මේ බිළිඳුන් ගියා දෙපොලක කැඳවගෙන</span></div><div style="color: white; text-align: center;"><span style="font-size: large;"><br /></span></div><div style="color: white; text-align: left;"><br /></div><div style="color: white; text-align: left;"><br /></div><div style="color: white;"><span style="font-size: x-large;">ජාති ආගම් කුල මල ලේබල් මේ වගේ මොහොතකට කොහොම වලංගු වේවිද....????</span></div><div class="blogger-post-footer">පියගැටපෙළ අද්දර..<img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5945895405715261376-4839008801355212863?l=piyagatapela.blogspot.com' alt='' /></div>ප්රාර්ථනාhttp://www.blogger.com/profile/16663371190721119827noreply@blogger.com9tag:blogger.com,1999:blog-5945895405715261376.post-8236242286207097022011-07-26T09:15:00.000-07:002012-02-12T00:06:17.121-08:00ඕනෙනං කාපන් නැත්තම් නිකං හිටපන්..<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><span style="font-size: large;"><a href="http://4.bp.blogspot.com/-GHGtP01lATM/Ti7nkuTe5EI/AAAAAAAAARI/Vzu2QrSe49I/s1600/images.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" src="http://4.bp.blogspot.com/-GHGtP01lATM/Ti7nkuTe5EI/AAAAAAAAARI/Vzu2QrSe49I/s1600/images.jpg" /></a></span></div><br /><br /><span style="font-size: large;"> <span style="color: white;"> ලඟදි දවසක මමයි අම්මයි අප්පච්චී ගියා අප්පච්චිගේ යාළුවෙක් බලන්න.මොකෝ කිවුවොත් මේ අන්කල්ට heart attack එකක් ඇවිත් ඔපරේෂන් එකක් එහෙම කරලා හිටියේ.ඔන්න ඉතින් සල්ලි බාගෙත්තියන උදවිය තමයි ඒ. අපි ගෙදරට ඇතුල්වුනා. ලොකූ TV එකක නම් තිබුනා ගේ සාලේ.අපිව පිලිගත්තේ අන්කල්. දැන් අප්පච්චි අන්කල් එක්ක හරි හරියට කතාව. ඒත් ඇන්ටි පේන්න නෑ. </span></span><br /><div style="color: white;"><span style="font-size: large;"><br /></span></div><div style="color: white;"><span style="font-size: large;">"නදීෂා..."</span></div><div style="color: white;"><span style="font-size: large;">අන්කල් කතා කරා. </span></div><div style="color: white;"><br /></div><div style="color: white;"><span style="font-size: large;">එක සැරයක් නෙවේ කීප සැරයක්... කතාවක් නෑ. </span></div><div style="color: white;"><br /></div><div style="color: white;"><span style="font-size: large;">ඔන්න ඉතින් ඒ අතරේ අන්කල්ගේ පම්පෝරිය.</span></div><div style="color: white;"><br /></div><div style="color: white;"><span style="font-size: large;">"මට කිසි ලෙඩක් තිබුනේ නෑ මචං.. අවුරුදු එක හමාරකට සැරයක් ෆුල් බොඩි චෙකප් එකක් කරනවානේ.. ඒකෙදී තමා කිවුවේ ටෙන්ට් එකක් දාමු කියලා..."</span></div><div style="color: white;"><span style="font-size: large;">(එතකම් කතා කරන ටිකටත් අන්කල්ට සෑහෙන්ට හති... )</span></div><div style="color: white;"><span style="font-size: large;"><br /></span></div><div style="color: white;"><span style="font-size: large;">ඔන්න පැය භාගෙකට විතර පස්සේ ඇන්ටි උඩතට්ටුවේ ඉඳන් ආවා.. </span></div><div style="color: white;"><span style="font-size: large;"><br /></span></div><div style="color: white;"><span style="font-size: large;"> ඇවිත් කතා කරකර හිටියා. ඒ ගෙදර අතට පයට උදව්වට අය නිසා තේ හදන්නවත් ඇන්ටි කරදර වුනේ නෑ.ඊට පස්සේ සාලෙ තිබුන ට්රොලියක තේ , කෙසෙල් තිබ්බා.. ඒ වගේම අතට අරං ආව බිස්කට් ටික ටොලියේ තිබුන පොඩි බන්දේසියට දැම්මා... දාලා අපි හිටපු පැත්තට තල්ලු කරා... හරියට "ඕනෙනං කා.. නැත්තං නිකම් හිටු" වගේ... :):) </span></div><div style="color: white;"><span style="font-size: large;"><br /></span></div><div style="color: white;"><span style="font-size: large;"> සල්ලි බාගේ තියන ඉහල පැලැන්තියේ උදවිය එහෙම වෙන්න ඇති.. නමුත් ඒ ආගන්තුක සත්කාරය තුල ලෙන්ගතු කමක් තිබුනද කියලා දෙසරයක් හිතන්න මට සිද්ධ වුනා... </span></div><div style="color: white;"><span style="font-size: large;"><br /></span></div><div style="color: white;"><span style="font-size: large;">ඒ එක කතාවක්..</span></div><div style="color: white;"><br /></div><div style="color: white;"><span style="font-size: large;"> අපි මීට අවුරුදු ගාණකට කලින් අනුරාධපුරේ ගියා. ඒ අප්පච්චි එහෙ ඉන්න කාලේ අඳුරන අයගේ ගෙවල් වලට ගිහින් ටිකක් කතා බහ කරලා එන්න.ඒ ගෙවල් මහ ලොකු ඒවා නම් නෙවේ... එයාලා ගොඩක් සල්ලි තිබුන අය නම් නෙවේ... <br />එයාලා අපිට ලොකු ලොකු දේවල් වලින් සංග්රහ කරෙත් නෑ..</span></div><div style="color: white;"><span style="font-size: large;"><br /></span></div><div style="color: white;"><span style="font-size: large;">ඒත් හිතට දැනෙන උණුසුම් පිලිගැනීමක් එහෙදී අපිට ලැබුනා.. ආයෙත් එහෙ යන්න හිතවන තරම්... </span></div><div style="color: white;"><span style="font-size: large;"><br /></span></div><div style="color: white;"><br /></div><div style="color: white;"><br /></div><span style="color: white; font-size: x-large;">හිතට දැනෙන්න දෙයක් කරන්න ලොකු ලොකු දේවල් අවශ්ය නෑ... හැබැයි පොඩි දේ ගැනත් එතනදි අපි සැලකිලිමත් වෙන්න ඕනෙ.</span><div class="blogger-post-footer">පියගැටපෙළ අද්දර..<img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5945895405715261376-823624228620709702?l=piyagatapela.blogspot.com' alt='' /></div>ප්රාර්ථනාhttp://www.blogger.com/profile/16663371190721119827noreply@blogger.com14tag:blogger.com,1999:blog-5945895405715261376.post-76533365470998088402011-07-24T07:19:00.000-07:002012-02-12T00:06:17.122-08:00කැකිල්ලේ නඩුවක්..<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://1.bp.blogspot.com/-YfJdcAS6J_c/Tiwpck5jtkI/AAAAAAAAARE/iQ2v8uMDhS4/s1600/01_love-mom.gif" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="239" src="http://1.bp.blogspot.com/-YfJdcAS6J_c/Tiwpck5jtkI/AAAAAAAAARE/iQ2v8uMDhS4/s320/01_love-mom.gif" width="320" /></a></div><br /><br /> <span style="font-size: large;"> <span style="color: white;">ඔන්න ඒ දවසත් අනිත් දවස් වගේම කැකිල්ලේ රැජිණ(මා මෑණියන්..:D) අපේ රාජ්ය රජකම් කරන දවසක්..එදවස මමවහන්සේ PC නැමැති සූදුවට ඇබ්බැහිවෙලා ඒ වෙතම හිත දෑස යොමා සිටිය සැන්දෑවක්.ඔන්න ඔහොම ඉන්නකොට... මමවහන්සේට මෙවැනි හඬක් සවතක වැකුනා රාජ භෝජන ශාලාවෙන්...</span></span><br /><div style="color: white;"><span style="font-size: large;"><br /></span></div><div style="color: white;"><span style="font-size: large;">"සල බලාන්.... " </span></div><div style="color: white;"><br /></div><div style="color: white;"><span style="font-size: large;"> එකෙනෙහිම මට වැටහී ගියේ තවත් වටිනාකියන වීදුරු බඳුනක් පරලෝ සැපත් වූ බැව් ය. එයින් හිත කඩාහැලී හඬාවැටී සියලු දේ අනිත්ය යැයි මෙනෙහි කරමින් ඒ දෙසට ඇඳුනේ කවුරු අතින් ඒ බඳුන බිඳුනද ඒ පුද්ගලයාගේ හිත සුව පිණිසයි. එහෙම යනකොට නෙත ගැටුනේ කැකිල්ලේ රැජිණ අතින් බිම වැටුන වීදුරුබදූනක සුන්බුන් අපේ රාජ්යයේ අග්රපුරෝහිතතැන(නැගණියන් :P) විසින් අහුලමින් ඉන්න ආකාරයයි.</span></div><div style="color: white;"><br /></div><div style="color: white;"><span style="font-size: large;">"බලන්ඩ.. හොඳම වීදුරු 6න් 2වනි වීදුරුව..... " රැජිණ කියන්නට විය</span></div><div style="color: white;"><br /></div><div style="color: white;"><span style="font-size: large;">"අනේ අම්මා ඕවා බිඳෙන බඩු නේ.... " මමවහන්සේගේ හිත උණු විය.</span></div><div style="color: white;"><span style="font-size: large;"><br /></span></div><div style="color: white;"><span style="font-size: large;">"කිසි දේක අගයක් නෑ.." ඒ රැජිණ යි. </span></div><div style="color: white;"><br /></div><div style="color: white;"><span style="font-size: large;">මම අන්දුන් කුන්දුන් විය. කොහේ යන දේවාලයක් හිසේ කඩාපාත් වෙන්ඩ යන්නේදැයි මට නොහැඟිනි.</span></div><div style="color: white;"><span style="font-size: large;"><br /></span></div><div style="color: white;"><span style="font-size: large;">"කාටද අගේ නැත්තේ..?"</span></div><div style="color: white;"><br /></div><div style="color: white;"><span style="font-size: large;">"ඊයෙ අර නැන්දම්මලා ආව වෙලේ ඔයා ඔක්කොම වතුර වීදුරු එළියට ඇද්දේ නැත්තම් අද මෙහෙම මේ වීදුරුව කැඩෙන්නෙ නෑනෙ...."</span></div><div style="color: white;"><span style="font-size: large;"><br /></span></div><div style="color: white;"><span style="font-size: large;"><span style="font-size: x-large;">( ආදරණිය අපෙ අම්මා.... ) </span></span></div><div style="color: white;"><span style="font-size: large;"><br /></span></div><div style="color: white;"><br /></div><div style="color: white;"><br /></div><div class="blogger-post-footer">පියගැටපෙළ අද්දර..<img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5945895405715261376-7653336547099808840?l=piyagatapela.blogspot.com' alt='' /></div>ප්රාර්ථනාhttp://www.blogger.com/profile/16663371190721119827noreply@blogger.com32tag:blogger.com,1999:blog-5945895405715261376.post-49449688113882977512011-07-16T08:28:00.000-07:002011-07-16T08:28:20.164-07:00හිතුවක්කාරයි දිවිය ඔයා..<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://4.bp.blogspot.com/-D7lhrwxnaZk/TNDH0erPHXI/AAAAAAAAAIg/i-soLY9lH3s/s1600/nnnnnnnnnnn.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" src="http://4.bp.blogspot.com/-D7lhrwxnaZk/TNDH0erPHXI/AAAAAAAAAIg/i-soLY9lH3s/s1600/nnnnnnnnnnn.jpg" /></a></div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="color: white; text-align: center;"><span style="font-size: large;">පරඩැලක් පවනේ එතීගෙන</span></div><div style="color: white; text-align: center;"><span style="font-size: large;">ඈත මෑතට පාවි යයි</span></div><div style="color: white; text-align: center;"><span style="font-size: large;">මා නොසිතු මා කිසිත් නොපැතූ</span></div><div style="color: white; text-align: center;"><span style="font-size: large;">සියල් දේ අද එළිබසී</span></div><div style="color: white; text-align: center;"><span style="font-size: large;">සිතට දී නිවනක්...</span></div><div style="color: white; text-align: center;"><span style="font-size: large;">මම සිටිමි මොහොතක්..</span></div><div style="color: white; text-align: center;"><span style="font-size: large;"><br /></span></div><div style="color: white; text-align: center;"><span style="font-size: large;">සුදන දුදනන් සිටී නම් ලොව</span></div><div style="color: white; text-align: center;"><span style="font-size: large;">මම අඩකි එකෙකින්</span></div><div style="color: white; text-align: center;"><span style="font-size: large;">මුළු එකෙකි එ දෙකෙන්..</span></div><div style="color: white; text-align: center;"><span style="font-size: large;"><br /></span></div><div style="color: white; text-align: center;"><span style="font-size: large;">ඇලී වුන් උන් ඇදී ඈතට</span></div><div style="color: white; text-align: center;"><span style="font-size: large;">ඈත සිටි උන් ලඟයි මා හට</span></div><div style="color: white; text-align: center;"><span style="font-size: large;">හොඳ උනුත් අද නරක් වී</span></div><div style="color: white; text-align: center;"><span style="font-size: large;">නරක උන් ගැන හොඳ පෙනී....</span></div><div style="color: white; text-align: center;"><span style="font-size: large;"><br /></span></div><div style="color: white; text-align: center;"><span style="font-size: large;">අතීතය අමතකද අද මට</span></div><div style="color: white; text-align: center;"><span style="font-size: large;">ගෙවූ අමිහිරි තැන් ඔහේ...</span></div><div style="color: white; text-align: center;"><span style="font-size: large;">සුන්දරලු මා ගෙවු පුරන් කල්</span></div><div style="color: white; text-align: center;"><span style="font-size: large;">නොදුටු හෙට දිනටත් වඩා...</span></div><div style="color: white; text-align: center;"><span style="font-size: large;">හිතට දී නිවනක්...</span></div><div style="color: white; text-align: center;"><span style="font-size: large;">මම සිටිමි මොහොතක්...</span></div><div style="color: white; text-align: center;"><span style="font-size: large;"><br /></span></div><div style="color: white; text-align: left;"><br /></div><div style="color: white; text-align: left;"><br /></div><div style="color: white; text-align: left;"><i><span style="font-size: x-large;">මගේ යයි සිතූ මුත්... එසේ නොවූ ... සිතා ගෙවන්නේ යැයි සිතූමුත්... මගෙන් මිදී තමන් රිසි සේ ගෙවෙන "මගේ ජීවිතය" ...මදක් වටහුණි.</span></i></div><div class="blogger-post-footer">පියගැටපෙළ අද්දර..<img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5945895405715261376-4944968811388297751?l=piyagatapela.blogspot.com' alt='' /></div>ප්රාර්ථනාhttp://www.blogger.com/profile/16663371190721119827noreply@blogger.com14tag:blogger.com,1999:blog-5945895405715261376.post-27824936123877517562011-07-07T20:30:00.000-07:002012-02-12T00:06:17.123-08:00ඇල්බට්..<div style="color: white;"><span style="font-size: large;">විවාහ වී වසරක් පමණ ගෙවුනු පසු <a href="http://piyagatapela.blogspot.com/2011/07/blog-post_06.html">ඇනා</a>ගේ ජිවිතය කෙබඳු වන්නට ඇද්ද..? අද එතැන් සිට..</span></div><div style="color: white;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://4.bp.blogspot.com/-JvOZtge0pJA/TinO0hoQ8aI/AAAAAAAAAQU/cV2EsgIUSEI/s1600/images.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" src="http://4.bp.blogspot.com/-JvOZtge0pJA/TinO0hoQ8aI/AAAAAAAAAQU/cV2EsgIUSEI/s1600/images.jpg" /></a></div><div class="separator" style="clear: both; color: white; text-align: center;"><span style="font-size: large;"></span></div><div style="color: white;"><span style="font-size: large;"> </span></div><div style="color: white;"><span style="font-size: large;"> ඇත්ත ඇති සැටියෙන් පැවසිය යුතුය.මා මෙතෙක් කල් සිතා සිටියේ එය වසන් කරන්නටය. නමුත් මට තවදුරටත් එය කල නොහැක. මම ඇත්ත පිළිගත යුතුයි.. එනම් මම බිඳෙන් බිඳ රිචඩ්ට ආදරය කිරීමට පටන්ගෙන ඇත.</span></div><div style="color: white;"><span style="font-size: large;"><br /></span></div><div style="color: white;"><span style="font-size: large;"> මේ සෑම සියළු දෙයක්ම සිදුවූයේ කොතරම් ඉක්මනින්ද.. මටම නොදැනී. මම අවුරුදු හතරක් පහක් පිටුපසට ඇඳුනෙමි.</span></div><div style="color: white;"><span style="font-size: large;"><br /></span></div><div style="color: white;"><span style="font-size: large;"> එක යායට විහිදුන තිරිඟු යායකට මායිම් වන්නට එතරම් විශාල නොමැති මුත් අවශ්ය සියලු පහසුකම් සහිත ලස්සන ගෙදරක් ඉදිරියේ ඈත බලාගෙන සිටින්නේ වෙන කිසිවකු නොවේ මමයි.දඬු වැටට දෑත් වැලමිටෙන් බරකර අත්ල මතට මූණේ බරදී.. දෑස් කකියන තුරු කලක් මම ඈත ක්ෂිතිජය දෙස බලා සිටියෙමි. ඒ මිටියාවතේ ඈත කොනින් මතුවන මිනිස් රුවක් දකින අටියෙනි.</span></div><div style="color: white;"><span style="font-size: large;"><br /></span></div><div style="color: white;"><span style="font-size: large;">ඔහු කටකාරයෙකි. ඇල්බට්..!!!..අපගේ පළමු හමුවම පුදුමාකාරය.</span></div><div style="color: white;"><span style="font-size: large;"><br /></span></div><div style="color: white;"><span style="font-size: large;"> දිනක් අපේ නිවසට අමුත්තෙක් හරිම හුරුපුරුදු කාරයෙකු ලෙස ගොඩ වැදුනි.ඔහු කඩුල්ල ඉවතලා තම දුඹුරු පැහැ අසු ඒ මතින් දක්කා.. අපේ ඉස්තාලය අසල අසු ගැටගසා ඌට කෑමට විළද බදුනත් බීමට ජල බඳුනත් ලංකර එයින් සෑහීමකට පත්විය. එයින් පසු වටපිට බැලූ ඔහු..</span></div><div style="color: white;"><span style="font-size: large;"><br /></span></div><div style="color: white;"><span style="font-size: large;">"අහ්.. වෝල්ටා මහත්මිය,කරුණාකර මට පාවිච්චියෙන් ඉවත්කල රෙදි කෑල්ලක් දෙන්න පුළුවන්ද..?"</span></div><div style="color: white;"><span style="font-size: large;"><br /></span></div><div style="color: white;"><span style="font-size: large;">"මහත්මිය..???"</span></div><div style="color: white;"><span style="font-size: large;">මම මටම මුමුණාගත්තෙමි.</span></div><div style="color: white;"><span style="font-size: large;">ඉහවහා ගිය කේන්තියෙන් මුත් එය ඔහුට නොඅඟවා කිසිත් නොදොඩා මම ගෙට ගියෙමි.</span></div><div style="color: white;"><span style="font-size: large;"><br /></span></div><div style="color: white;"><span style="font-size: large;">"මහත්මිය??? "ඒකෙන් ඔහු අනිවාර්යෙන්ම අදහස්කරේ මම මගේ අම්මා( කැත්රින් වෝල්ටා) බවට වරදවා වටහා ගත් බව ඇඟවීමද..? ඔව්... ඒක තමයි... අන්තිම නරකයි.. අන්තිම කැත විහිළුවක්... සමහරවිට අත්වැරදීමෙන් කියවුනාද දන්නෙ නෑ..මම සිතා ගතිමි.</span></div><div style="color: white;"><span style="font-size: large;"><br /></span></div><div style="color: white;"><span style="font-size: large;">ඒ සමඟම මම පහල මාලයේ කතාබහට ඇහුම්කන් දුනෙමි.</span></div><div style="color: white;"><span style="font-size: large;"><br /></span></div><div style="color: white;"><span style="font-size: large;">"ඇයි මොකද ඇල්බට් මහත්මයා අමුත්තෙක් වගේ මිදුලට වෙලා..?</span></div><div style="color: white;"><span style="font-size: large;">ඒ මගේ අම්මාගේ කටහඬයි.</span></div><div style="color: white;"><span style="font-size: large;"><br /></span></div><div style="color: white;"><span style="font-size: large;">"අහ්... මේ කැත්රින් වෝල්ටා මහත්මිය වෙන්න ඇති.. මම මේ ගෙදර ඉස්සරහ හිටගෙන හිටිය ගෑනු ලමයගෙන් පරණ රෙදි කෑල්ලක් ඉල්ලුවා.. මම මේ ඒක ගේනකම් ඉන්නෙ මගෙ පැට්ව පිහදාන්ඩ"</span></div><div style="color: white;"><span style="font-size: large;"><br /></span></div><div style="color: white;"><span style="font-size: large;">එහෙනම් මේ තමා ඇල්බට්... පුහ්... දැං ගෑනු ලමයලු... ඉස්සෙල්ලා මහත්මිය... හිතලම කරපු අවමානයක්... මම ලේසියෙන් අත අරින්නෙ නෑ... "</span></div><div style="color: white;"><span style="font-size: large;">මම කවුළුවෙන් ඇල්බට් දෙස බලාගෙන එසේ කිවුවේ අතද මිට මොළවාගෙනය.</span></div><div style="color: white;"><span style="font-size: large;"><br /></span></div><div style="color: white;"><span style="font-size: large;">"මේ මොකද මේ..?"</span></div><div style="color: white;"><span style="font-size: large;">(ඔහ්.. කවුද දන්නෙ ඔය වගේ වෙලාවල්වල අම්මා කාමරේට කඩාපනී කියලා..)</span></div><div style="color: white;"><span style="font-size: large;"><br /></span></div><div style="color: white;"><span style="font-size: large;">"ම්..මුමු..කුත් නෑ අම්මේ... මම මේ බැලුවේ අර ආව පෝරිසාද උන්නැහේ කවුද කියලා.."</span></div><div style="color: white;"><span style="font-size: large;">මම දෑත් දෙපසට විහිදුවා හොඳ හුස්මක් ගන්නා අතරේ ඇඟට පතට නොදැනී කීවේ අම්මා දෙසත් මිදුල දෙසත් මාරුවෙන් මාරුවට බැලුම් හෙලමිනි.</span></div><div style="color: white;"><span style="font-size: large;"><br /></span></div><div style="color: white;"><span style="font-size: large;">"ඇනා... ඔයාගෙ ඔළුව හොඳ නැද්ද..? "</span></div><div style="color: white;"><span style="font-size: large;"><br /></span></div><div style="color: white;"><span style="font-size: large;">"ආව්..ආව්.... "</span></div><div style="color: white;"><span style="font-size: large;">(අම්මා මගේ කනකින් අල්ලාගෙන සැරෙන් නමුත් හඬ බාල කර ඇසුවා ය.)</span></div><div style="color: white;"><span style="font-size: large;"><br /></span></div><div style="color: white;"><span style="font-size: large;">"ඔය ඇවිත් ඉන්නේ ලොකු සල්ලිකාරයෙක්.. එයාට කියන්නෙ දත් ඇල්බට් කියලා.. ඒ මොකද කිවුවොත් එයා කරන්නෙ අශ්ව වෙලදාම.. සල්ලි ගොඩ ගහන්න තරම් තියෙනවලු.. ඔය අස්සේ මගෝඩි වැඩ වලටත් සම්බන්ධයක් තියනවලු. එහෙම මිනිහෙක්ට ඔයාගෙ ඔය එක වචනෙ ඇති ඔයාව මරන්ඩ.. "</span></div><div style="color: white;"><span style="font-size: large;"><br /></span></div><div style="color: white;"><span style="font-size: large;">"අම්මා..???"</span></div><div style="color: white;"><span style="font-size: large;">මම බියට වඩා පුදුමයට පත් වීමි.</span></div><div style="color: white;"><span style="font-size: large;"><br /></span></div><div style="color: white;"><span style="font-size: large;">"කෑ ගහන්ඩ එපා මෝඩ කෙල්ල.."</span></div><div style="color: white;"><span style="font-size: large;">අම්මාගේ ඉවසීමේ සීමාව මට පෙනෙන නොපෙනෙන ගාණයි.</span></div><div style="color: white;"><span style="font-size: large;"><br /></span></div><div style="color: white;"><span style="font-size: large;">.......... එලෙස කලාතුරකින් අපේ නිවසට ගොඩ වැදුනු ඇල්බට් කලක් ගතවනවිට අපේ නිවසට සමීපතයෙකු බවට පත්විය. මුලින් මිතුරන් ලෙස ඇසුරුකල අපි දෙදෙනා නොදැනීම පෙම්වතුන් බවට පත්වුනෙමු. ඒ මොහොත වනවිටත් මට එදා අම්මා කියූ දෑ වතුරට දැමූ සෝඩියක් කැබැල්ලක් තරම් ඉක්මනට මතකයෙන් වාශ්ප වෙමින් තිබූ අතර ඇල්බට් මට වඩා 15 වසරක් වැඩිමල් වීමද මට ප්රශ්නයක් නොවුනි... හේතුව මම බොහෝ දේ පිළිබඳව උවමනාවට වඩා සරලව හිතීම යැයිමට හැඟේ.</span></div><div style="color: white;"><span style="font-size: large;"><br /></span></div><div style="color: white;"><span style="font-size: large;"> ඔහු බෙහෙවින් කටකාර ය. බොහෝවිට අපි සති අන්තවල අසු පිටින් නගරයට යන්නට පුරුදු වී සිටියෙමු.එහිදී ඉතා වටිනා අත් පළදනාවක් හෝ වටිනා කුමක් හෝ තිළිණ කිරීමට ඔහු පුරුදු වී සිටියේ ය.</span></div><div style="color: white;"><span style="font-size: large;"> ඇත්තෙන්ම මට එතරම් වටිනා බඩු පිළිබඳ විශේෂ ආශාවක් නොතිබූ නමුත් මම ඔහු සමඟ ගත කරන හැම නිමේශයක්ම මට සතුට ගෙන දුනි.ඔහුහා දොඩමළු වීමම මට ලොකු සතුටක් ගෙන දුනි.</span></div><div style="color: white;"><span style="font-size: large;"><br /></span></div><div style="color: white;"><span style="font-size: large;"> මේ සම්බන්ධයට මපියා හෝ මව කිසිදු කැමැත්තක් නොදැක්වුවද ඇල්බට්ට විරුද්ධව වදන් පෙලගැස්වීමට තරම් එඩිතර නොවූහ.ඇල්බට්ගේ චරිතයේ කිසිදු වරදක් නොතිබූ මුත් ඔහුගේ ව්යාපාර ගැන මිනිසුන් අතර පැතිරී ගිය කටකතා ඉතා දරුණු ඒවා විය.</span></div><div style="color: white;"><span style="font-size: large;"><br /></span></div><div style="color: white;"><span style="font-size: large;"> දිනක් හවස කාලයකට පසු තේ මේසයට අම්මා ,මම සහ තාත්තා ඉතුරු විය. සේවිකාවද නිවාඩු ගිහින් හිටි ඒ සැන්දෑව පෞද්ගලික දෑ කතාබහ කරගැනීමට හොඳ පරිසරයක් ඇතිකර තිබුනි.</span></div><div style="color: white;"><span style="font-size: large;"><br /></span></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://4.bp.blogspot.com/-83qjx8mMdzM/TinPArstdHI/AAAAAAAAAQY/iy8tek1ZBow/s1600/index.jpg" imageanchor="1" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" src="http://4.bp.blogspot.com/-83qjx8mMdzM/TinPArstdHI/AAAAAAAAAQY/iy8tek1ZBow/s1600/index.jpg" /></a></div><div class="separator" style="clear: both; color: white; text-align: center;"><span style="font-size: large;"></span></div><div style="color: white;"><span style="font-size: large;">"දුව ඇනා.."</span></div><div style="color: white;"><span style="font-size: large;">තාත්තා යමක් කීමට හදයි.</span></div><div style="color: white;"><span style="font-size: large;"><br /></span></div><div style="color: white;"><span style="font-size: large;">"ඔව් තාත්තේ කියන්න... මොකක්ද කියන්න හදන්නෙ..?"</span></div><div style="color: white;"><span style="font-size: large;">මට යමක් වැටහීගෙන එයි.</span></div><div style="color: white;"><span style="font-size: large;"><br /></span></div><div style="color: white;"><span style="font-size: large;">"ඔයා දන්නවනේ... ඔයාගෙ සම්බන්ධෙට අම්මයි මමයි දෙන්නම අකමැති.. ඒ වෙන දෙයක් නිසා නෙවේ ඇල්බට් හොඳ මිනිහෙක් නොවන නිසා...."</span></div><div style="color: white;"><span style="font-size: large;"><br /></span></div><div style="color: white;"><span style="font-size: large;">මම හිතුවා හරි...</span></div><div style="color: white;"><span style="font-size: large;">"කොහොමද තාත්තා එහෙම කියන්නෙ..? ඇල්බට් කරන රැකියාව පැහැදිලී... එයා අශ්වයෝ ඇති කරලා විකුණනවා... ඊරිසියාකාර මිනිස්සු කියන දේවල් වලින් තාත්තලා අන්ධවෙලා ඉන්නේ.."</span></div><div style="color: white;"><span style="font-size: large;">මට ඇතිවූයේ කලකිරීමකි.</span></div><div style="color: white;"><span style="font-size: large;"><br /></span></div><div style="color: white;"><span style="font-size: large;">"පුතේ,අපි ඔයාට හොඳ මනමාලයෙක් හොයලා තියෙන්නෙ.."</span></div><div style="color: white;"><span style="font-size: large;">අම්මා මගේ දෑත් මුදුව පිරිමදින අතර් කීවා ය.</span></div><div style="color: white;"><span style="font-size: large;"><br /></span></div><div style="color: white;"><span style="font-size: large;">"මොකක්ද..?... ආයෙත් කියන්න අම්මේ..."</span></div><div style="color: white;"><span style="font-size: large;">මගේ මොළය තුලට ඉඳිකට්ටක් අරං දස දහස් වාරයක් සිදුරු කලානම් මීට සැප යැයි මට සිතුනි.</span></div><div style="color: white;"><span style="font-size: large;"><br /></span></div><div style="color: white;"><span style="font-size: large;">"මට පෙම්වතෙක් ඉද්දී...? මට මනමාලයෙක් හෙව්වා..?"</span></div><div style="color: white;"><span style="font-size: large;"><br /></span></div><div style="color: white;"><span style="font-size: large;">"ඇනා,මගෙ දුවේ... ඔයා ජීවිතේ දිහා බැලුවේ ගොඩක් සරලව.. තාමත් එහෙමයි... ඒත් අපිට ඔයාට වඩා ජිවිතෙ ගැන තේරෙනවා.මෙච්චර කල් අපි ඔයාට තීරණ ගන්න බලපෑම් කරේ නෑ.. ඉදිරියටත් නෑ... ඒත් දුවේ අපි කැමති ඔයාට හොදක් වෙනව දකින්න.. ඒක වෙන්න පුළුවන් එකම විදිහයි තියෙන්නෙ.. ඒ ගැන අපි ඔයාට කිවුවා.. ඉතිරිය ඔයාගෙ.... ඔයා කැමති තීරණයක් ගන්න.... "</span></div><div style="color: white;"><span style="font-size: large;">තාත්තා හරිම සංවේඟයෙන් හැඟීම්බරව එහෙම කියලා නැඟිටලා යන්න ගියා.</span></div><div style="color: white;"><span style="font-size: large;"><br /></span></div><div style="color: white;"><span style="font-size: large;">මගේ පලමූ ආදරයේ අවසානය එයයි...</span></div><div style="color: white;"><span style="font-size: large;"><br /></span></div><div style="color: white;"><span style="font-size: large;"> ඒ වෙන්වීම කෙතරම් තදින් මගේ මනසට කා වැදුනේද යත්... එතරම් කලක් උද්යෝගයෙන් සියළු ගේ දොර වැඩ වලට සහභාගී වූ මම පැහැදිලි වෙනසකට බඳුන් විය. ප්රබෝධමත් හිරු කිරණින් තුටු වීමට වඩා කාමරය තුලට වී පාළුවේ කිමිඳී සිටීමට වැඩි ඇල්මක් දැක්වීමි.</span></div><div style="color: white;"><span style="font-size: large;"><br /></span></div><div style="color: white;"><span style="font-size: large;"> දෙමාපියන් කෙසේ ඇල්බට් අර්ථ දැක්වූවද.. මගේ තත්වය පැහැදිලි කර කියූ අවස්ථාවේ නියම මහත්මයෙක් ලෙස ඔහු කටයුතු කලේය. එනම් අපගේ අවසාන හමුවීමෙන් පසු අපි සතුරන් නුවුනෙමු. ඔහු මගේ දිවියට සුභ පැතුවේය. අපිදෙදෙනාට මුණ ගැසිය හැකි හොඳම සහරුවා/සහකාරිය අපි දෙදෙනාම නොවන බව අප වටහා ගෙන සිටියෙමු.ඒ හෙයින් ඇත්ත ඇති සැටියෙන් වටහා ගැනීමට තරම් බුද්ධියක් අප දෙදෙනා තුල විය.</span></div><div style="color: white;"><span style="font-size: large;">මේ විවාහයට අකැමැති වීමට තාත්තා දැක්කූ කරුණු මම නොවලහා ඔහුට කීවෙමි.ඒ ඔහු මා හොඳින් තේරුම් ගන්නා බව දැන් සිටි හෙයිනි.මම සිතූ ආකාරය නිවැරදිය.ඔහු මා තේරුම් ගත්තේ ය. එමෙන්ම මෙතරම් කලක් ඔහු අවිශ්වාස කල මගේ දෙමව්පියන් යලිදු කවදා හෝ ඔහු විශ්වාස කරනු ඇතැයි තමන් නොසිතන බව කීවේය. එවන් සැකයක් ඇති පුද්ගලයන් සමඟ තමන්ට ලඟින් ඇසුරු කිරීම ඉතා අසීරු වනු ඇතැයි යන්න ඔහුගේ අදහස විය.එය සත්යකි. </span></div><div style="color: white;"><span style="font-size: large;"><br /></span></div><div style="color: white;"><span style="font-size: large;"> එදා ඇල්බට් හැසිරුනු ආකාරයෙන් මා තුල ඔහු කෙරේ තිබූ ගෞරවය තවත් වැඩි විය.නමුත් එදින් පසු කිසිදිනෙක අපි හමු නොවුනෙමු...</span></div><div style="color: white;"><span style="font-size: large;"><br /></span></div><div style="color: white;"><span style="font-size: large;"> කාලය කෙමෙන් ගතවී යද්දී මට සුදුසු සහකාරයෙක් යැයි දෙමව්පියන් සිතූ තරුණයා හා මා අතර හමුවීමක් සංවිධානය කරන්නට තාත්තාත් අම්මාත් යුහුසුළු විය. මෙතෙක් කල් ඒ සඳහා ඉක්මන් නොවුනේ මගේ මානසිකත්වය ඔවුන් හොඳින් තේරුම් අරන් සිටි හෙයිනි... ඇත්තෙන්ම මගේ කැමැත්තට ඉඩ නොදීම ගැන මුලින් මා තුල වයිරයක් හටගෙන තිබුනද.. පසුව ඒ තත්වය කෙමෙන් තුරන් වෙමින් විය.</span></div><div style="color: white;"><span style="font-size: large;"><br /></span></div><div style="color: white;"><span style="font-size: large;"> රිචඩ් දුටු මුල්ම වතාවේ මා තුල යම් සතුටක් ඇතිවූයේ ඔහුගේද ඇල්බට්ගේද පෙනුමේ යම් යම් මා ප්රියකල සමානකම් තිබුනු හෙයිනි.සතුටට හේතුව නම් බාහිරවත් ඇල්බට්ට සමාන රිචඩ් ගති පැවතුම් වලිනුත් ඇල්බට් තරම්ම ක්රියාශීලි , උද්යෝගිමත් , කටකාර තරුණයෙක් වෙනු ඇතැයි මම සිතා ගත්තෙමි..</span></div><div style="color: white;"><span style="font-size: large;"><br /></span></div><div style="color: white;"><span style="font-size: large;">අපේ මුල්ම හමුව ගැන මම මාග්රට්ට කිවු කතාව ඇය ඔබත් සමඟත් කියන්නට ඇති...</span></div><div style="color: white;"><span style="font-size: large;"><br /></span></div><div style="color: white;"><span style="font-size: large;">එදා මම සතුටින් පසුවීමට හේතුව දැන් ඔබට පැහැදිලි ඇති... නමුත් ... නමුත් මට වැරදුනේ ද එතැනය.....</span></div><div style="color: white;"><span style="font-size: large;"><br /></span></div><div style="color: white;"><span style="font-size: x-large;">ඇනාගේ ඇත්ත කතාවේ ඉතිරිය සමඟ නැවත හමුවෙමු.</span></div><div class="blogger-post-footer">පියගැටපෙළ අද්දර..<img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5945895405715261376-2782493612387751756?l=piyagatapela.blogspot.com' alt='' /></div>ප්රාර්ථනාhttp://www.blogger.com/profile/16663371190721119827noreply@blogger.com8tag:blogger.com,1999:blog-5945895405715261376.post-62329900276301834262011-07-06T11:16:00.000-07:002012-02-12T00:06:17.124-08:00පිඟන් කටු..<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://1.bp.blogspot.com/-2VKT2cDThPQ/TinPpjRr80I/AAAAAAAAAQc/p0G3ni1Rnek/s1600/index.jpg" imageanchor="1" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" src="http://1.bp.blogspot.com/-2VKT2cDThPQ/TinPpjRr80I/AAAAAAAAAQc/p0G3ni1Rnek/s1600/index.jpg" /></a></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"></div> <span style="font-size: large;"> <span style="color: white;">ඇනා මා දුටු පුදුමාකාරම ගැහැනියකි.ඇය තරම් සරලව ජිවිතය දෙස බලන්නට මට හැකි වූවානම් දිනයක් තුල මගේ දරුවන් මත ඇඳ හැලෙන ගිගුරුම් සහිත වැසි බොහෝසෙයින් අඩු වන්නට තිබුනා. මා ඇනා මෙන් විසීමට උත්සාහ කලද එය සිතන තරම් පහසු දෙයක් නොවේ.</span></span><br /><div style="color: white;"><br /></div><div style="color: white;"><span style="font-size: large;"> මගේ චූටි පුතා රොබට් අතින් අත්වැරදීමකින් මල් බඳුනක් බිඳුන ක්ෂණයෙන් මම යක්ෂාරූඩ වෙමි.ඔහුට දෙකක් ඇන්න පසු ... තරහා නිවීගිය පසු මම ඒ පිළිබඳ පසු තැවෙමි.ලොකු දුව මිෂෙල් කොතරම් පිළිවෙලට සාලය අස්පස් කලද එහි මට පමණක් දුටු පමණින් දිස් වන අඬු ලුහුඬුවක් නොපෙනුන අවස්ථාවක් නැත.</span></div><div style="color: white;"><span style="font-size: large;"><br /></span></div><div style="color: white;"><span style="font-size: large;"> දරුවන්ගේ අහිංසක උත්සාහයක් අගයන ලෙසත් , ඔවුන්ගේ සුළු අතපසුවීම් ගණන් නොගන්නා ලෙසත් මගේ සැමියා ජෝන් කොතරම් කීවද මට මා වෙනස් කරගැනීමට නොහැකිවී ඇත.</span></div><div style="color: white;"><span style="font-size: large;"><br /></span></div><div style="color: white;"><span style="font-size: large;">මා හා ඇනා ගත් කල පොළවට අහස මෙනි.මෙසේ කීමට හේතු බොහෝමයකි. මේ ඒ එක් සිද්ධියකි.</span></div><div style="color: white;"><span style="font-size: large;"><br /></span></div><div style="color: white;"><span style="font-size: large;"> දිනක් සවස තේ පානය කිරීම සඳහා ඇනාගෙන් මට ආරාධනාවක් ලැබුන අතර වෙනදා මෙන් අසල්වැසි අනෙක් ගෘහණියන් මේ සඳහා සහභාගි නොවුනි.බොහෝවිට ඔවුන්ට පොඩි දරුවන් සිටිනිසා වැඩ රාජකාරි බහුල වන්නට ඇත.</span></div><div style="color: white;"><span style="font-size: large;"><br /></span></div><div style="color: white;"><span style="font-size: large;">එදිනද සුපුරුදු පරිදිම ඇනා මා උණුසුම් ලෙස පිළිගත්තා ය.</span></div><div style="color: white;"><span style="font-size: large;"><br /></span></div><div style="color: white;"><span style="font-size: large;">"අනේ මාග්රට් , ඒත් මම මඟ බලං හිටියේ ඔයා මොකද පරක්කු කියලා. ඇයි අද වැඩ ගොඩ ගැහුන ද..?"</span></div><div style="color: white;"><span style="font-size: large;"><br /></span></div><div style="color: white;"><span style="font-size: large;">"අනේ නෑ ඇනා , ඔයා දන්නවනෙ ඉතිං ළමයින්ගේ වැඩ ගැන. එක තප්පරෙන් මුළු ගෙදරම උඩුයටිකුරු කරනවා.. අනේ මං දන්නෙ නෑ , මමම එපැයි ඕවට නැහෙන්න... ජෝන් ළමයි කරන හැම වැඩක්ම පොඩි දරුවොනේ කියලා අහක බලං ඉන්නවා අනේ... ගෙදර අස් කරලා ,රෙදි හෝදලා එළියට බහිනකොට දන්නෙම නැතුව වෙලා ගියා.."</span></div><div style="color: white;"><span style="font-size: large;"><br /></span></div><div style="color: white;"><span style="font-size: large;">"හි.. ඇයි මාග්රට්.. ඔයාට හුරුබුහුටි ලොකු දුවෙක් ඉන්නේ... මම ගොඩක් විට දැකලා තියනවා එයා හරි හරියට ඔයාට උදව් කරනවා.."</span></div><div style="color: white;"><span style="font-size: large;"><br /></span></div><div style="color: white;"><span style="font-size: large;">"ඔව් ඉතින්.. මිෂෙල් මට උදව් කරන්නමයි හැම වෙලේම උත්සාහ කරන්නෙ.. ඒත් එයා කරන ගොඩාක් උදව් අන්තිමට මට තියෙන වැඩත් වැඩි කරනවා ඇනා... ගෙදර අතු ගෑවත් ආයෙ බලද්දී අතුගාලා තියෙන්නෙ උඩින් පල්ලෙන්, කවිච්චි යට කුණු ඳුවිලි එහෙමම... ඉතින් කොහොමද කරන්නේ.."</span></div><div style="color: white;"><span style="font-size: large;"><br /></span></div><div style="color: white;"><span style="font-size: large;">ඇනා මඳක් වෙලා නිශ්ශබ්දව සිනාසුනාය.</span></div><div style="color: white;"><span style="font-size: large;">"ඉන්නකෝ මාග්රට්..මම ඔයාට පුංචි කතා ටිකක් කියන්නම්... මම හිතන්නේ ඒකට හොඳම වෙලාව තමයි මේ.. එන්න අපි යමු කෑම කාමරේට,..."</span></div><div style="color: white;"><span style="font-size: large;"><br /></span></div><div style="color: white;"><span style="font-size: large;"> ඇය නිවස පිළිවෙලට පිරිසිදුවට තබාගෙන සිටියා ය. නමුත් ඇයටද මා හට මෙන්න පිරිමි දරුවන් දෙදෙනෙකු හා දියණියක් සිටී. ඔවුන්ටද නිවසක් පිළිවෙලට තබාගැනීම ගැන හොඳ අවබෝධයක් ඇතැයි මට සිතුනි.</span></div><div style="color: white;"><span style="font-size: large;"><br /></span></div><div style="color: white;"><span style="font-size: large;"> මම ඇය පිටුපසින් කෑම මේසය වෙත ඇඳුනෙමි. ගෘහ සේවිකාව අමතා යමක් කියූ ඇනා පැමිණ කෑම මේසය අසල හිඳ ගත්තා ය. එවෙලේම කොහෙදෝ සිට පැමිණි ඇනාගේ චූටි දුව රොසෙල් ඇගේ ඇකයේ හිඳ ගත්තා ය.</span></div><div style="color: white;"><span style="font-size: large;"><br /></span></div><div style="color: white;"><span style="font-size: large;">"රොසෙල් දුව , ඔයා ගිහින් අයියලත් එක්ක සෙල්ලම් කරන්න... වැඩිහිටියන්ගේ කතා වලට පුංචි ඈයො ඇහුම්කන් දෙන්න හොඳ නෑ."</span></div><div style="color: white;"><span style="font-size: large;">මම පුංචි රොසෙල් දෙස බලා කීවෙමි.</span></div><div style="color: white;"><span style="font-size: large;"><br /></span></div><div style="color: white;"><span style="font-size: large;">"අනේ ඔහේ හිටියාවයි මාග්රට්... ඔක්කොම වැඩ ඉවරකරලා මං දැං මගෙ පැටව් ආශ්රය කරන්න වෙලාවක් හදා ගත්තා විතරයි.."</span></div><div style="color: white;"><span style="font-size: large;"><br /></span></div><div style="color: white;"><span style="font-size: large;">"හරි..හරි.. ඔයා කැමති නම් ප්රශ්නයක් නෑ..."</span></div><div style="color: white;"><span style="font-size: large;">මම සිනාමුසු මුහුණින් කීවෙමි.</span></div><div style="color: white;"><span style="font-size: large;"><br /></span></div><div style="color: white;"><span style="font-size: large;">"කෝ දැන් ඔයාගෙ කතා ..?"</span></div><div style="color: white;"><span style="font-size: large;">මම නොඉවසිලිමත් වෙමී.ඇය සතු කතා බොහෝ ඒවා ඇත්ත කතාය.</span></div><div style="color: white;"><span style="font-size: large;"><br /></span></div><div style="color: white;"><span style="font-size: large;">"අහ්... ඔව්මයි.මට තව ටිකෙන් අමතක වෙනවා.ජෝජ්...... ලොකු පුතා..., ඔය පොත් රාක්කෙ උඩ තියන වීදුරු පෙට්ටිය අරං එන්න.."</span></div><div style="color: white;"><span style="font-size: large;"><br /></span></div><div style="color: white;"><span style="font-size: large;">ජෝජ් ක්ෂණයෙන් තරමක් විශාල වටිනා යැයි හැඟෙන වීදුරු බඳුනක් රැඟෙන ආවේ ය.එය විනිවිද පෙනෙන නිසා ඒ තුල වූ දෑ මට මොහොතෙන් දිස් විය.</span></div><div style="color: white;"><span style="font-size: large;"><br /></span></div><div style="color: white;"><span style="font-size: large;">"අහ්..!!!!"</span></div><div style="color: white;"><span style="font-size: large;"> ඒ තුල වූ දෑ දුටු මා පුදුමයෙන් පුදුමයට පත් වුනෙමි. ඒ තුල වූයෙ එවන් වටිනා බඳුනකට කෙසේවත් නොගැලපෙන කැඩුනු පිඟන් කටු සමූහයකි. වඩාත් ලංව බැලූ කල ඒ තුල වූ පිඟන් කටු එකිනෙකට වෙනස් බඳුන් වලට අයත්ව තිබූ ඒවා බවත් ... එතැන පිඟන් කටු 5 , 6 කට වඩා නැති බවත් දිස් විය..</span></div><div style="color: white;"><span style="font-size: large;"><br /></span></div><div style="color: white;"><span style="font-size: large;">"පුදුම වෙන්න එපා මාග්රට්, මේ තමා මගේ ජිවිතේ වටිනාම වස්තු කීපය.. ඔයා හිතයි මේ පිඟන් කටු වටිනාම දෑ කියන්න තරම් මට ඔල්මාදේ හැදිලද කියල..( ඇත්තටම මට ඒ වෙලේ එවැන්නක් සිතුනි..) නෑ මාග්රට්... </span></div><div style="color: white;"><br /></div><div style="color: white;"><span style="font-size: large;">ඔය මේරි ගෙනාව ඉඟුරු විස්කෝතු එක්ක කිරි කෝපි තොලගාන ගමන් මේ කතා දෙක අහන්නකෝ.."</span></div><div style="color: white;"><span style="font-size: large;"> එසේ කියමින් ඇය ප්රවේශමෙන් බඳුන විවෘතකර එහි උඩින්ම වූ සුදු පාට ,රත්රන් පාටින් වැඩදැමූ පිඟානක කොටසක් යැයි සිතියහැකි කොටසක් ඉවතට ගත්තාය.ඒ දෙස ඈ බලා හිටියේ හදපිරි ස්නේහ බැල්මකිනි.</span></div><div style="color: white;"><span style="font-size: large;"><br /></span></div><div style="color: white;"><span style="font-size: large;">මේ අතර මේරි ගෙනා විස්කෝතුවක රසබැලූ මා හෙමිහිට කෝපි කෝප්පය අතට ගත්තෙමි.</span></div><div style="color: white;"><span style="font-size: large;"><br /></span></div><div style="color: white;"><span style="font-size: large;">"මට මගේ ලොකු පුතා ජෝජ් හම්බුනේ ගොඩාක්ම තරුණ කාලේ.. ඉතින් ඒ පැංචා ඉපදිලා අවුරුදු හතරක් ගතවෙනකොට තවත් සාමාජිකයෙක් අපේ පවුලට එකතු වෙන්න ලෑස්තිවුනා..</span></div><div style="color: white;"><br /></div><div style="color: white;"><span style="font-size: large;">දෙවනි පුතා ඇන්ඩෲ ඉපදෙන කාලේ ලං වෙනකොට නොදැනීම ජෝජ් පුතාට අපෙන් තිබුන අවධානය ගිලිහිලා යන්න පටන් ගත්තා.. ඒත් පුංචි ජෝජ් ඒ කිසි දේකින් තරහ ගත්තේ හෝ දඟ කරේ නෑ... </span></div><div style="color: white;"><span style="font-size: large;"><br /></span></div><div style="color: white;"><span style="font-size: large;">හ්ම්ම්... අපි දෙන්නා පුංචි ඇන්ඩෲ ගෙදරට එක්කන් එන දවසේ ජෝජ් අපිට හොරෙන් ලොකු වැඩක් කරලා...</span></div><div style="color: white;"><span style="font-size: large;"><br /></span></div><div style="color: white;"><span style="font-size: large;">අපි ගෙදරට ගොඩ වෙනකොටම ස්ලාම්....!!!!... ගාලා ලොකු සද්දයක් ඇහුනා. මටත් කලින් කලබලෙන් රිචඩ් ( ඇනාගේ සැමියා) ගේ ඇතුලට දිවුවා...</span></div><div style="color: white;"><span style="font-size: large;"><br /></span></div><div style="color: white;"><span style="font-size: large;">මම පොඩි අත දරුවත් වඩාගෙන ඇතුලට යන්න තප්පර කීපයක් පරක්කු වුනා. මම ගෙදරට ගොඩ වෙනකොට රිචඩ් ජෝජ්ව තුරුලු කරන් .... මුළු සාලෙ පුරාම පිඟානක් බිදිලා විසිරිලා ගිය නටඹුන්... </span></div><div style="color: white;"><span style="font-size: large;"><br /></span></div><div style="color: white;"><span style="font-size: large;">මම ක්ෂණයෙන් බැලුවේ ජෝජ්ගේ මූණ දිහා... එයා හොඳටම බයවෙලා මූණ බෙරි කරන් හිටියේ.."</span></div><div style="color: white;"><span style="font-size: large;"><br /></span></div><div style="color: white;"><span style="font-size: large;">"අනේ ඇනා.. ඔය වගේ වෙලාවක මම නං..... දෙවියනේ හොඳ පිඟන් කට්ටලයක් මේ කාලේ හැටියට කොච්චර වටිනවද..?"</span></div><div style="color: white;"><span style="font-size: large;">මම කතාවට මදක් බාධා කලෙමි.</span></div><div style="color: white;"><span style="font-size: large;"><br /></span></div><div style="color: white;"><span style="font-size: large;">ඇය නිසංසලව මා දෙස බලා සිනාසුනා ය.</span></div><div style="color: white;"><br /></div><div style="color: white;"><span style="font-size: large;">"නෑ මාග්රට්.. එතනදි ඔයා වැරදී. එදා පුංචි පෝප් එයාගෙ මල්ලිව පිළිගන්න කෑම මේසෙ ලෑස්ති කරන්න ගිහින්.. අපි ආව නිසා කලබල වෙලා එයා අතින් පිඟානක් බිම වැටිලා.. ඒ මම ආසම කරපු පිඟන් කට්ටයයෙන් එකක් තමයි... ඒත් මම ඒ වෙලාවෙ මගෙ ලොකු පුතාට බැන්නා නම්.. සැර කරානම්... </span></div><div style="color: white;"><span style="font-size: large;">(ඇය මඳක් නිහඬව සිටියා ය)</span></div><div style="color: white;"><span style="font-size: large;">ම්හ්..නැහැ... මාග්රට්.. එහෙම වුනානම් පුතා මල්ලිට වයිර කරන්න තිබුනා.. ආයෙත් කිසිම හොඳ වැඩකට උනන්දු නොවෙන්න තිබුනා... </span></div><div style="color: white;"><span style="font-size: large;"><br /></span></div><div style="color: white;"><span style="font-size: large;">ඒ වෙනුවට එදා රෑ රිචඩ් අපිට අවන්හලකින් විශේෂ කෑම වේලක් සූදානම් කරා... එහි මේසෙ මෙහෙම ලියලා තිබුනා..</span></div><div style="color: white;"><span style="font-size: large;"><br /></span></div><div style="color: white;"><span style="font-size: large;"> <i> "එක සැනින් ලොකු අයියා කෙනෙකු වූ පුංචි ජෝජ්ට අම්මාගේ,තාත්තාගේ සහ මල්ලීගේ සුභ පැතුම්!"...</i> </span></div><div style="color: white;"><span style="font-size: large;">ඒ දැක්ක පෝප්ගේ මූනෙ ඇඳුන ලස්සන හිනාව... මට අද වගේ මතකයි..</span></div><div style="color: white;"><span style="font-size: large;">අන්න.. එදා කුඩු වුන පිඟානේ කෑල්ලක් තමයි මේ... "</span></div><div style="color: white;"><span style="font-size: large;"><br /></span></div><div style="color: white;"><span style="font-size: large;">"ඇත්තමයි ඇනා.. මට නම් ඔයා වගේ වෙන්න හිතන්නවත් බැරි වෙයිද මංදා...."</span></div><div style="color: white;"><span style="font-size: large;">මට මා ගැනම ඇතිවූයේ පසුතැවිල්ලකි.</span></div><div style="color: white;"><span style="font-size: large;"><br /></span></div><div style="color: white;"><span style="font-size: large;">"නෑ..නෑ මාග්රට්.. මේ කතාවත් අහලම ඉන්නකෝ..."</span></div><div style="color: white;"><span style="font-size: large;"><br /></span></div><div style="color: white;"><span style="font-size: large;">එසේ කියූ ඇනාගේ වතට නැගුනේ ප්රේමාන්විත මදහසකි. ඇය විදුරු බඳුනෙන් ඊලඟට ඉවතට ගත්තේ තේ කෝප්පයක කොටසක් යැයි සිතිය හැක්කකි. එය නම් එතරම් වටිනාකමක් ඇති එකක් යැයි නොපෙනුනි...</span></div><div style="color: white;"><span style="font-size: large;"><br /></span></div><div style="color: white;"><span style="font-size: large;">මේ කතාව කුමක් විය හැකිද..? </span></div><div style="color: white;"><span style="font-size: large;">මම කල්පනා කලෙමි.</span></div><div style="color: white;"><span style="font-size: large;"><br /></span></div><div style="color: white;"><span style="font-size: large;">"හ්ම්... එදා තමයි මගේ ජිවිතේ සතුටුම දවස..</span></div><div style="color: white;"><span style="font-size: large;"><br /></span></div><div style="color: white;"><span style="font-size: large;">හරිම වැස්ස.. ඒත් ඔන්න මං බලන්න මනමාලයෙක් එනවා කියලා අම්මා කිවුවා.. එයා මගේ සොහොයුරාගේ මිතුරෙක්.. "</span></div><div style="color: white;"><span style="font-size: large;"><br /></span></div><div style="color: white;"><span style="font-size: large;">"ඇනා...????"</span></div><div style="color: white;"><span style="font-size: large;"><br /></span></div><div style="color: white;"><span style="font-size: large;">"ඇයි මාග්රට්..?"</span></div><div style="color: white;"><span style="font-size: large;"><br /></span></div><div style="color: white;"><span style="font-size: large;">"පුංචි දරුවෙක් ඉස්සරහ කියන කතා.."</span></div><div style="color: white;"><span style="font-size: large;"><br /></span></div><div style="color: white;"><span style="font-size: large;">"අහ්.. ඇයි මම නරක දෙයක් කිවුවද..? ඒක හරියට සුරංගනා කතාවක් වගෙයි නේද රොසෙල්..?.."</span></div><div style="color: white;"><span style="font-size: large;">ඇය කුඩා දියණියගෙන් ඇසුවාය. රොසෙල්ද සීයට සීයක් හිස වනයි.. <i>අනේ රටකට ගිය කල.</i>... මම සිතුවෙමි.</span></div><div style="color: white;"><span style="font-size: large;"><br /></span></div><div style="color: white;"><span style="font-size: large;">ඇනා යලිත් කතාවට පිවිසුනා ය.</span></div><div style="color: white;"><span style="font-size: large;">"ඔන්න ඉතින්... එයා ආවා... අම්මා මගේ අතට බන්දේසියක් දුන්නා තේ කෝප්ප පීරිසි ගොඩක් තිබුන.</span></div><div style="color: white;"><span style="font-size: large;"><br /></span></div><div style="color: white;"><span style="font-size: large;">මම ඇවිත් යැතැන හිටිය එකින් එක්කෙනාට තේ පිළිගැන්නුවා.. ඒ අතරේ හොරැහෙන් බැලුවා මනමාලයා කොහොමද කියලා... හි.."</span></div><div style="color: white;"><span style="font-size: large;"><br /></span></div><div style="color: white;"><span style="font-size: large;">"ඇනා.. මේකේ සීමාවක් තියෙන්න ඕනෙ.. "</span></div><div style="color: white;"><span style="font-size: large;">ඔයා මෙතන උකුළු මුකුළු කතා කියනවා දූ ඉස්සරහ.. "</span></div><div style="color: white;"><span style="font-size: large;"><br /></span></div><div style="color: white;"><span style="font-size: large;">"ටිකක් ඉන්න මාග්රට්.. ලස්සනම කොටස තාම මඟ..."</span></div><div style="color: white;"><span style="font-size: large;"><br /></span></div><div style="color: white;"><span style="font-size: large;">"හොඳයි හොඳයි.. කියන්න කියන්න.."</span></div><div style="color: white;"><span style="font-size: large;">මට තිබුනේ කතාව අසා ගැනීමට නොඉවසිල්ලකි.</span></div><div style="color: white;"><span style="font-size: large;"><br /></span></div><div style="color: white;"><span style="font-size: large;"> "ඉතින් ඔන්න මම දැක්කා රිචඩ් මම දිහා බලං ඉන්නවා.. ඔන්න මම තේ බන්දෙසිය අරං එයා ලඟට යනවා... හම්මේ... ඔයාට කියන්න මාග්රට්,මගෙ කන් දෙකෙන් දුම් දාන්න පටන් ගත්තා... :):)..^_^..</span></div><div style="color: white;"><span style="font-size: large;"><br /></span></div><div style="color: white;"><span style="font-size: large;">ඉතින් ඔහොම ගිහින් තේ කෝප්පෙ පිළිගන්වනකොටම මගේ ඇස් දෙක දිහා බලන් රිචඩ් එක පාරටම ඇහුවා..</span></div><div style="color: white;"><span style="font-size: large;"><br /></span></div><div style="color: white; text-align: center;"><span style="font-size: large;"><i> "මම ඔයාට කැමතී.... ඔයා මාව බඳින්න කැමතිද කියලා.."</i></span></div><div style="color: white;"><span style="font-size: large;"><br /></span></div><div style="color: white;"><span style="font-size: large;">මම වෙවුලලා ගියා..මගෙ අතින් තේ බන්දේසිය අත ඇරුනා... තේ සාලෙ පුරාම එලලා තිබුන බුමුතුරුණු වල විසිරුණා.. තේ කෝප්පෙයි පීරිසියයි.. කෑලි කෑලි වලට කැඩුනා.."</span></div><div style="color: white;"><span style="font-size: large;"><br /></span></div><div style="color: white;"><span style="font-size: large;">"අම්මේ.. හරිනං එතනින්ම මඟුල් කටුගෑවෙනවා.."</span></div><div style="color: white;"><span style="font-size: large;">මට කියවුනි. </span></div><div style="color: white;"><span style="font-size: large;"><br /></span></div><div style="color: white;"><span style="font-size: large;">"කටුගෑවෙන්න තාම මෙතන මඟුල් කතාවක් වුනේ නෑනෙ මාග්රට්... </span></div><div style="color: white;"><span style="font-size: large;">ඉතින් මම ගොඩාක් බය වුනා. හදිස්සියට හදිස්සියට බිම වැටිලා තිබුන පිඟන් කෑලි එකතු කරන් පුළුවන් තරම් ඉක්මනට කෑම කාමරේට ගිහින් හැංඟුනා.. හැංඟිලා ඇති තරම් ඇඬුවා.. මම හිතුවේ එතරම් නොසැලකිළිමත් ගෑනු ළමයෙකුට රිචඩ් කැමති වෙන්නෙ නැති වෙයි කියලා...</span></div><div style="color: white;"><span style="font-size: large;"><br /></span></div><div style="color: white;"><span style="font-size: large;">ඒත් මම වැරදී..</span></div><div style="color: white;"><span style="font-size: large;"><br /></span></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://4.bp.blogspot.com/-UHuNNSKJZ2w/TinQH26LqII/AAAAAAAAAQg/c6Nuz4mAuyA/s1600/p.jpg" imageanchor="1" style="clear: right; float: right; margin-bottom: 1em; margin-left: 1em;"><img border="0" src="http://4.bp.blogspot.com/-UHuNNSKJZ2w/TinQH26LqII/AAAAAAAAAQg/c6Nuz4mAuyA/s1600/p.jpg" /></a></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"></div><div style="color: white;"><span style="font-size: large;">සතියකට පස්සේ දවසක මගේ සොයුරා එයාගේ මිතුරන්ට සාදයක් පැවැත්වුවා. රිචඩ් එදා කළුවර මැදින් ආවේ අශ්වයා පිටින්.. එදා නම් මට එයාව පෙනුනේ තව තවත් කඩවසම් විදිහට..මම හිතින් දුක් වුනා.. එළියටවත් නෑවිත් හිටියා... "</span></div><div style="color: white;"><span style="font-size: large;"><br /></span></div><div style="color: white;"><span style="font-size: large;">"අනේ..ඉතින්... ඊට පස්සේ...?"</span></div><div style="color: white;"><span style="font-size: large;">මගේ බාධා කිරීම් වල නිමක් නැත.</span></div><div style="color: white;"><span style="font-size: large;"><br /></span></div><div style="color: white;"><span style="font-size: large;">"ඒත් අම්මා මට ,චීස් තවරලා හැම් මැදි කරපු පාන් පෙති පුරවපු ලොකු පිඟානක් ඔවුන්(මිතුරන්) සඳහා සූදානම් කරලා තිබුන කෑම මේසෙ ගිහින් තියන්න කිවුවා... </span></div><div style="color: white;"><span style="font-size: large;"><br /></span></div><div style="color: white;"><span style="font-size: large;">අහ්... කියන්න අමතක වුනා.. එදා අර බිම වැටුන පිඟන් කෑල්ලක් මම තියාගත්තා රිචඩ් මතක් වෙන්න... </span></div><div style="color: white;"><span style="font-size: large;"><br /></span></div><div style="color: white;"><span style="font-size: large;">ඉතින් ඒ වෙනකොටත් ඒක මම මගේ ඒප්රන් එකේ සාක්කුවක දාගෙන හිටියා.</span></div><div style="color: white;"><span style="font-size: large;"><br /></span></div><div style="color: white;"><span style="font-size: large;">අපේ කෑම කාමරේට කුස්සියේ ඉඳන් යන්න තියෙන්නෙ දිග කොරිඩෝවක් දිගේ.. ඉතින් මම ඒ දිගේ කෑම කාමරේට ගිහින් පිඟාන තියලා හැඳි ගෑරුප්පු සකස් කරලා ආයෙත් එන්න හැරුනා..</span></div><div style="color: white;"><span style="font-size: large;"><br /></span></div><div style="color: white; text-align: center;"><span style="font-size: large;"><i>"ඇනා... ටිකක් නවතින්න.."</i></span></div><div style="color: white; text-align: center;"><span style="font-size: large;"><br /></span></div><div style="color: white; text-align: left;"><span style="font-size: large;">දෙවියනේ ඒ රිචඩ්... මම හිටපු තැනම නැවතුනා..නිකම් ගල්ගැහුනා වගේ... </span></div><div style="color: white; text-align: left;"><span style="font-size: large;"><br /></span></div><div style="color: white; text-align: center;"><span style="font-size: large;"><i>"ඇනා... ඔයා මගේ ප්රශ්නෙට දෙන උත්තරේ ගැන හිතුවද..?"</i></span></div><div style="color: white; text-align: left;"><span style="font-size: large;"><br />ඔහු ඇහුවා.</span></div><div style="color: white; text-align: left;"><span style="font-size: large;"><br /></span></div><div style="color: white; text-align: left;"><span style="font-size: large;">ඔයා මං දිහා බලං ඉන්න තරම්ම පුදුමෙන් මම එදා රිචඩ් දිහා බැලුවා..විශ්වාස කරන්න මාග්රට් එයාගේ අතේ තිබුනේ මොකක්ද කියලා..."</span></div><div style="color: white; text-align: left;"><span style="font-size: large;"><br /></span></div><div style="color: white; text-align: left;"><span style="font-size: large;">"ම්ම්.. අනිවාර්යෙන්ම ලස්සන රතු රොස මලක්... නැත්තම්... නැත්තම් ආමන්ඩ් රසකවපු ක්රීම් වට කරපු රසම රස චොක්ලට් කප් කේක් එකක්.."</span></div><div style="color: white; text-align: left;"><span style="font-size: large;"><br /></span></div><div style="color: white; text-align: left;"><span style="font-size: large;">"අනේ නෑ මාග්රට්... එයා අතේ තිබුනේ කැඩිච්ච පිඟන් කෑල්ලක්.. ඇත්තටම කිවුවොත් තේ කෝප්ප කෑල්ලක්.. "</span></div><div style="color: white; text-align: left;"><span style="font-size: large;"><br /></span></div><div style="color: white; text-align: left;"><span style="font-size: large;">අනේ ඔයා පව් ඇනා.. ඔයාට ගොඩක් දුක හිතෙන්න ඇති..."</span></div><div style="color: white; text-align: left;"><span style="font-size: large;">මට එහෙම වුනා නම් කියලා මම හිතුවා... </span></div><div style="color: white; text-align: left;"><span style="font-size: large;"><br /></span></div><div style="color: white; text-align: left;"><span style="font-size: large;">"මොන බොරුද මාග්රට්... මගේ සතුටට ඇස් වලට කඳුළු ඉනුවා... ඒ කඳුළු හද එළියට ලස්සනට දිලිසුනාලු.. ඒ ගැන රිචඩ් ලස්සන කවියකුත් මට ලියලා දුන්නා... විවාහය දවසේ...^_^.."</span></div><div style="color: white; text-align: left;"><br /></div><div style="color: white; text-align: left;"><span style="font-size: large;">කතාව මදකට නැවැත් වූ ඇනා රොසෙල්ට ඇගේ ආභරණ පෙට්ටිය රැගෙන එන්නැයි කීවා..</span></div><div style="color: white; text-align: left;"><span style="font-size: large;"><br /></span></div><div style="color: white; text-align: left;"><span style="font-size: large;"> ඇනා එවර රිචඩ් තිළිණකල අළුත්ම මුතුමාලයක්වත් මට පෙන්නන්නට යනවා යන්නෙයි කිසිදු සැකයක් මට නොවීය.සතියකට දෙකකට වරක් අසල්වැසි අනෙක් මිතුරියන්ගේ නිවෙස් වලට එකතුවූ විටද ඔවුන්ගේ එකම වැඩේ අළුතින්ම ගත් ආභරණ ගැන විස්තර විචාරීමය.</span></div><div style="color: white; text-align: left;"><span style="font-size: large;"><br /></span></div><div style="color: white; text-align: left;"><span style="font-size: large;"> මේ අතර රොසෙල් හුරුබුහුටි ඕවලාකාර පියනකින් යුතු ආභරණ පෙට්ටියක් රැඟෙන ආවාය. එය විවෘත කල ඇනා ඉන් ඉවතට ගත්තේ මා කෙසේවත් විශ්වාස කල දෙයක් නොවේ.. එය තවත් පිඟන් කෑල්ලකි.. හොඳින් බැලූවිට මෙවර මට වැටහී ගියේ මෙය කලින් විදුරු පෙට්ටියෙන් ගත් තේ කෝප්ප කෑල්ල වර්ගයේම එකක් බවයි.</span></div><div style="color: white; text-align: left;"><span style="font-size: large;"><br /></span></div><div style="color: white; text-align: left;"><span style="font-size: large;">ඒ කැබලි දෙක අතට ගත් ඇනා..</span></div><div style="color: white; text-align: left;"><span style="font-size: large;"><br /></span></div><div style="color: white; text-align: left;"><span style="font-size: large;">"දන්නවද මාග්රට් අපේ දෙවන හමුවේ සිදුවුන ලස්සනම දේ,,,? මේ විදිහට අපි දෙන්නා අපි ලඟ තිබුන පිඟන් කෑලි දෙක එකිනෙකට ලං කලාම ඒවා එක මායිමකදී හොඳින් පෑහුනා.. හොඳට ගැලපුනා.. ඒ දැක්ක මට හොඳටම හිනා.. මම ඇති වෙනකම් හිනාවුනා.. රිචඩ් පුදුමෙන් බලන් හිටියා.. ඔහු හිතුවේ මම උමතුවෙලා කියලා... ඔහු පසුව කිවුවා.. අපේ මුල්ම හමුවෙදි බිමට වැටුන තේ කෝප්ප කැබැල්ලක්.. ඔහු කාටවත් නොපෙනෙන්න කබා සාක්කුවට දමා ගත් වග.."</span></div><div style="color: white; text-align: left;"><span style="font-size: large;"><br /></span></div><div style="color: white; text-align: left;"><span style="font-size: large;">"හ්ම්... ඇනා.. ඔයා අදත් මාව පුදුමයට පත් කරා,.. ස්තූතියි.. ඒ වගේම ඔයාගේ ඉඟුරු විස්කෝතුයි... කිරි කෝපි එකයි.. ඉස්තරම්.."</span></div><div style="color: white; text-align: left;"><span style="font-size: large;"><br /></span></div><div style="color: white; text-align: left;"><span style="font-size: large;">"සුළු දෙයක් මාග්රට්.... ජීවිතේ අපිට සතුටු වෙන්න..., වටිනා කමක් දෙන්න... අවශ්ය වෙන්නෙ සිතුවිලි විතරයි... පිඟන් කැබැල්ලකටත් අර්ථයක් ගෙනහැර පෙන්නන්න පුළුවන් වුනා නම්... තව කවර කතා ද..?"</span></div><div style="color: white; text-align: left;"><span style="font-size: large;"><br /></span></div><div style="color: white; text-align: left;"><span style="font-size: large;"><br /></span></div><div style="color: white; text-align: left;"><span style="font-size: large;">ඇය ජිවිතේ කොතරම් සුළු දේවල් වලින් තෘප්තිමත් වන කාන්තාවක්දැයි මට සිතුනි..</span></div><div style="color: white; text-align: left;"><span style="font-size: large;"><br /></span></div><div style="color: white; text-align: left;"><br /></div><div style="color: white; text-align: left;"><br /></div><div style="color: white; text-align: left;"><span style="font-size: large;"><span style="font-size: x-large;">ඇනාගේ තවත් ඇත්ත කතාවක් සමඟ <a href="http://piyagatapela.blogspot.com/2011/07/blog-post_07.html">යලිත් හමු වෙමු</a>.</span></span></div><div style="color: white;"><span style="font-size: large;"><br /></span></div><div style="color: white;"></div><div class="blogger-post-footer">පියගැටපෙළ අද්දර..<img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5945895405715261376-6232990027630183426?l=piyagatapela.blogspot.com' alt='' /></div>ප්රාර්ථනාhttp://www.blogger.com/profile/16663371190721119827noreply@blogger.com8tag:blogger.com,1999:blog-5945895405715261376.post-60766770445153219212011-07-05T10:13:00.000-07:002012-02-12T00:06:17.125-08:00දක්ෂයා කවුද?..<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://1.bp.blogspot.com/-7yZ72-M0YIo/TYHDi6qAWQI/AAAAAAAAAMI/VwPd0nlMJss/s1600/p.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" src="http://1.bp.blogspot.com/-7yZ72-M0YIo/TYHDi6qAWQI/AAAAAAAAAMI/VwPd0nlMJss/s1600/p.jpg" /></a></div><br /><br /><div style="color: white;"><span style="font-size: large;">"දුව..ඔයා මෙච්චර ඉහළින් විභාගෙ පාස් වෙලත් ඇයි මේ තරම් අඬන්නෙ..??පුතේ දත් දොස්තර වුණත් දොස්තර නේ... ඇයි මෙච්චර දුක් වෙන්නේ..?"</span></div><div style="color: white;"><span style="font-size: large;"><br /></span></div><div style="color: white;"><span style="font-size: large;">"අම්මේ,මට කාර් එකේ කතිරයක් ගහගෙන යන්න වෙන්නෙ නෑනෙ අම්මේ..මම ඒ වෙනුවෙන් කොච්චර හීන දැක්කද..? ...."</span></div><div style="color: white;"><span style="font-size: large;"><br /></span></div><div style="color: white;"><span style="font-size: large;">"අනේ දරුවෝ... ඕනෙම දොස්තර කෙනෙක්ට ඔය කතිරෙ ගහගෙන යන්න පුළුවන්.. "</span></div><div style="color: white;"><span style="font-size: large;"><br /></span></div><div style="color: white;"><span style="font-size: large;">"ඔය ඇත්තමද අම්මේ..?"</span></div><div style="color: white;"><span style="font-size: large;">කාන්ති කඳුළු නොවියලුනු විශ්මයට පත් දෑසින් අම්මා දිහා බැලුවා.</span></div><div style="color: white;"><span style="font-size: large;"><br /></span></div><div style="color: white;"><span style="font-size: large;">"ඔව්..ඔව්.. දැංවත් අඬන්නෙ නැතුව ඉන්න.."</span></div><div style="color: white;"><span style="font-size: large;"><br /></span></div><div style="color: white;"><span style="font-size: large;"> පුංචි දරුවෙකුගේ හිතේ හීන ගොඩාක් නෑ.ඒත් ටික ටික ලොකුමහත් වෙනකොට,සමාජය එක්ක ගැටෙනකොට,සමාජය ගැන දැනුම් තේරුම් එනකොට එක් එක්කෙනා තුල ගොඩ ගැහෙන හීන අනන්තයි..ඒ වගේ අපි දකින ප්රධානම හීනයක් තමයි "අනාගතේ අපි කවුද වෙන්නේ..?"</span></div><div style="color: white;"><span style="font-size: large;"><br /></span></div><div style="color: white;"><span style="font-size: large;"> සාමාන්යයෙන් ඔය හීනෙ ලොකුවටම ඔළුවට ගහන කාලයක් තමා A/L කාලෙ.මට නම් එහෙමයි. බෙහෙත් ගන්න ගිහින් ඉන්නකොට ලස්සන වාහන වලින් හරි උජාරුවට ආව දොස්තරලා දැක්කම , අප්පච්චිත් එක්ක කැකිරාව රෝහලේ ගැවසුනාම මට ආස හිතුනා වයිද්යවරියක් වෙන්න.</span></div><div style="color: white;"><span style="font-size: large;"><br /></span></div><div style="color: white;"><span style="font-size: large;"> අපි ඒ ඒ කාලවල දකින හීනවලින් කීයෙන් කීයද ඉටුවෙන්නේ..? කීයෙන් කීදෙනාගෙද ඉටුවෙන්නේ..? එහෙමයි කියලා ඉටු නොවුන පැතුම් ගැන හිතලා ලතැවුන අය ජීවිතේ දිනුවද..? ඔව් එයාලා තමයි ජිවිතේ දිනුවේ... බොඳවුන හීන වලින් හිත් හොඳටම පෑරුන මිනිස්සු තමයි ජීවිත වැඩිපුරම දිනලා තියෙන්නේ..</span></div><div style="color: white;"><span style="font-size: large;"><br /></span></div><div style="color: white;"><span style="font-size: large;"> A/Lතරම් මනුස්ස ජීවිතවල හීන,බලාපොරොත්තු අති ප්රබල ලෙස බුරුත පිටින් දාස්ගණනකගේ බිඳවැටෙන සාමූහික අවස්ථාවක් තවත් නැතුව ඇති..ඒත් ඒක තමයි ස්වභාවය..</span></div><div style="color: white;"><span style="font-size: large;"><br /></span></div><div style="color: white;"><span style="font-size: large;"> කැම්පස් ජීවිතේ සුන්දරත්වයට අමතරව දැන් දැන් ලබාදෙන විශේෂ වරප්රසාද නිසා ඒ හෑම සියළු හිතක්ම සියුම් ලෙස සෑහෙන්ට රිදෙනවා ඇති... "ආයෙත් විභාගෙ කරන සහ කැම්පස් යාමට වරම් නොලැබූ සියල්ල".</span></div><div style="color: white;"><span style="font-size: large;"><br /></span></div><div style="color: white;"><span style="font-size: large;">කවුද කියන්නේ කැම්පස් යන අය තමයි එලම මීටර් කියල..???</span></div><div style="color: white;"><span style="font-size: large;"><br /></span></div><div style="color: white;"><span style="font-size: large;"> මම ශිෂ්යත්වේ පාස්වුනේ ඉහලින්ම නෙවේ..සාමාන්ය විදිහට.ඒ කාලේ ශිෂ්යත්වේ ඉහලින්ම සමත්වුන සමහර මිතුරියන් A/L පන්තියේ ඉන්නෙ ඉහල මට්ටමක නෙවේ...ඒකෙන් කියන්නේ ඔවුන් අදක්ෂයෝ කියලද..?</span></div><div style="color: white;"><span style="font-size: large;"><br /></span></div><div style="color: white;"><span style="font-size: large;"> පලවෙනිසැරේ විභාගෙ කරපු කාලේ මගේ මිතුරෙකුගේ පියා නැතිවුනා.අති දක්ෂ ශිෂ්යයෙක්ගේ.. එතනින් ඔහුගේ මානසිකත්වය පහල මට්ටමකට වැටුනා. දෙවනි සැරේ ඔහුට සිට්උ තරම් හොඳ ප්රතිපලයක් හම්බුනේ නෑ. ශිෂ්යත්වේ ඉහලින්ම සමත්වුන, O/L වලට A 10ක් ගත්ත ඒ මගේ මිතුරා අදක්ෂයෙක්ද..?</span></div><div style="color: white;"><span style="font-size: large;"><br /></span></div><div style="color: white;"><span style="font-size: large;"> අපේ එහා ගෙදර නංගී ගොඩක් දක්ෂ විදිහට විභාගෙ කරන් ආවා. මේ විභාගෙ කට උඩ තියන මොහොතේ එයාගෙ අම්මට අසනීප තත්වයක් ඇවිත්... එයා නොපෙන්නුවත් ඒ නංගී හදවතින් සෑහෙන්ට වැටිලයි ඉන්නේ... ඒ තත්වේ දන්නෙ ඒ වගේ අවස්ථාවකට මුහූණදුන්න කෙනෙක්... මේ සැරේ ඒ නංඟා විභාගෙට සිට්උ තරම් හොඳට මුහුණ නොදුන්නොත්.. එතනිනම එයාට A/L එපා වුනොත් සමාජය තීරණය කලයුත්තේ එයා අදක්ෂයෙක් කියලද..?</span></div><div style="color: white;"><span style="font-size: large;"><br /></span></div><div style="color: white;"><span style="font-size: large;"> අපි ජීවිතේ එක එක කාල වලදී සාර්ථකයි. සමහරු පුංචිම කාලේ. සමහරු ඊට පස්සේ... තවත් සමහරු පාසලෙමුත් අස් වුනාට පස්සේ...</span></div><div style="color: white;"><span style="font-size: large;">අනික් දේ තමයි "දක්ෂයා " කියන්නේ " උගතා"ටමද..?</span></div><div style="color: white;"><span style="font-size: large;"><br /></span></div><div style="color: white;"><span style="font-size: large;"> මාදුරුඔයදී සියලුම ලමුන් අතරින් දක්ෂතම සිසුවිය තේරුවා.. ඒ තේරුවේ theory test එකෙන් විතරක් නෙවේ... ශාරිරික අභ්යාස , හැසීරීම , ඉදිර්පත් වීම යනාදී හැම දෙයින්මයි.</span></div><div style="color: white;"><span style="font-size: large;"><br /></span></div><div class="separator" style="clear: both; color: white; text-align: center;"></div><div style="color: white;"><span style="font-size: large;"> ඉගෙනීමෙන් ඉහලට යන කෙනා එතැනින්... ගායනයෙන් ඉහලට යන කෙනා එතැනින්... යනාදී විදිහට කොහොමහරි තමන්ට සමාජයේ ස්ථාවරව ජීවත්වෙන්න පුළුවන් තත්වෙට පත්වුනොත්,පුංචි සොඳුරු පවුලක් ඔබටත් හිමි වුනොත්... අන්න එදාට ඔබ දිනුම්..!</span></div><div style="color: white;"><span style="font-size: large;"><br /></span></div><div style="color: white;"><span style="font-size: large;"> ඒකෙන් කියන්නේ "මට බෑනෙ"..කියන්න නම් නෙවේ... උත්සාහ කරලා බලන්න ඕනෙ තමන්ට පුළුවන්ද කියලා... ගොඩාක් විට... ආසාව තියනවා නම් උත්සාහ කරන දේ තමන්ට පුළුවන් වෙනවාමයි,මම නම් හිතන්නෙ එහෙමයි... </span></div><div style="color: white;"><span style="font-size: large;"><br /></span></div><div style="color: white;"><span style="font-size: large;">මේ හැමදේම කිවුවේ ඔයාලට... ඔය හැමදෙනාටම... </span></div><div style="color: white;"><span style="font-size: large;"><br /></span></div><div style="color: white;"><span style="font-size: large;">දොස්තර කෙනෙක් සමාජයේ ඉන්න හැම පුරවැසියෙකුටම ගෞරව කරන්න තරම් නිහතමානී නම්..</span></div><div style="color: white;"><span style="font-size: large;">කුලීරථ රියැදුරෙක් ඕනෑම කෙනෙකුට පැහැඳීමක් ඇතිවෙන්න හැසිරෙන්න තරම් බුද්ධිමත් නම්..</span></div><div style="color: white;"><span style="font-size: large;"><br /></span></div><div style="color: white;"><span style="font-size: large;">අපි අද සමාජයේ දකින විෂමතාවය මදින් මද හෝ තුරන් වෙයි... </span></div><div style="color: white;"><span style="font-size: large;">හරියට ටිකෙන් ටික කොලොම්පුරේ සුන්දර වෙනවා වගේ..:):)</span></div><div style="color: white;"><span style="font-size: large;"><br /></span></div><div style="color: white;"><br /></div><div style="color: white;"><br /></div><span style="color: white; font-size: x-large;">දුක් වෙන්න එපා... ඔයාටත් එයි දවසක් සතුටු වෙන්න..!</span><div class="blogger-post-footer">පියගැටපෙළ අද්දර..<img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5945895405715261376-6076677044515321921?l=piyagatapela.blogspot.com' alt='' /></div>ප්රාර්ථනාhttp://www.blogger.com/profile/16663371190721119827noreply@blogger.com18tag:blogger.com,1999:blog-5945895405715261376.post-25051869827159322562011-07-04T10:58:00.000-07:002012-02-12T00:06:17.126-08:00මට කඳුළු එන්න කලින්..<div class="separator" style="clear: both; color: white; text-align: center;"><a href="http://2.bp.blogspot.com/-4QiIf6pTj-4/TKC5O5u0BDI/AAAAAAAAADw/_V5VYWW0kbQ/s1600/bbbbb.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" src="http://2.bp.blogspot.com/-4QiIf6pTj-4/TKC5O5u0BDI/AAAAAAAAADw/_V5VYWW0kbQ/s1600/bbbbb.jpg" /></a></div><div style="color: white;"><br /></div><div style="color: white;"><br /></div><div style="color: white;"> <span style="font-size: large;"> මාතලේ නකල්ස් කඳු වැටියෙන් වටවුනු රමණිය පුරයක්. ඒ ලස්සන නගරයේ හිටිය </span><span style="font-size: large;">ආඩම්බරකාර තරුණයෙක් තමා ක්රිෂ් කියන්නේ.. සමහරවිට දැන් ඔයාලට ක්රිෂ්ගෙයි ධනූගෙයි ආදර කතාව අහලම එපා වෙලා ඇති.ඒත් අපි මේ කතාවේ ප්රධානම කොටසක් මඟ ඇරියා.අද ඒ ගැනයි මේ කතාව...</span></div><div style="color: white;"><span style="font-size: large;"><br /></span><br /><div><span style="font-size: large;">ක්රිෂ්ගේ ආදරය ධනූට <a href="http://piyagatapela.blogspot.com/2011/05/blog-post_11.html">ලියා නිමනොවූ කවියක්</a> බඳු වුනා..</span></div><div><br /><span style="font-size: large;">ක්රිෂ්ගේ ආදරය තමන්ට යැයි දැන්ගත් ධනූට <a href="http://piyagatapela.blogspot.com/2011/06/2.html">ජීවිතයේ සුවඳ දැනෙන්න</a> ගත්තා..(විභාගෙ කට ලඟ තියෙද්දී..:))</span></div><div><br /></div><div><span style="font-size: large;">අපි මෙතැන් සිට අහල බලමු ක්රිෂ්ගේ කතාව..</span></div><div><span style="font-size: large;"><br /></span></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://1.bp.blogspot.com/-Z1KN2NhDwr8/TKVZK53kqWI/AAAAAAAAAD8/y8b9FHPO2W8/s1600/smiling_couple.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="212" src="http://1.bp.blogspot.com/-Z1KN2NhDwr8/TKVZK53kqWI/AAAAAAAAAD8/y8b9FHPO2W8/s320/smiling_couple.jpg" width="320" /></a></div><div><br /></div><div><br /></div><div><span style="font-size: large;"> </span><span style="font-size: large;">ඇය මා පළමු වරට මුන ගැහුණේ 10 වසරේ මුල්ම දිනයේ අපේ අතීත පංති කාමරයේදී... ඊට කලින් කිසිම දිනයක මට ධනූ මුණගැහිලා තිබුනේ නෑ. ඒත් එදා වුණත් මට ඇය ගැන අමුත්තක් දැනුනද හැඟුනද කිය</span><span style="font-size: large;">..ලා මට මතක නෑ.. සමහරවිට එහෙම වෙන්නැති..සමහර විට එහෙම නොවෙන්න ඇති..:):)</span></div><div><span style="font-size: large;"><br /></span></div><div><span style="font-size: large;"> කොහොම වුණත් ධනූ හරිම සැරකාරියක්. අපේ පංතියේම වෙන සඟයෙක් එයාට ආදරය කරලා අන්තිමට ධනූ එයාගෙ පොඩිඅයියා ලවා කොල්ලව බය කෙරෙව්වා..:D:D... ඒ විතරක්ද.. දවසක් ඒ කොලුවට මූණටම බැන්නනෙ..එකම පංතියෙ කියලවත් නොහිතා...හෙ..හේ..</span></div><div><span style="font-size: large;"><br /></span></div><div><span style="font-size: large;"> ඒ ආඩම්බරකාර , සැරකාර ධනූ කොහොමහරි A/L පංතිවලට එනකොට මගෙ හොඳම මිතුරියක් වුනා. මගේ හිතේ මොකක්දෝ තිබුනත් ඒ දේ කියන්ඩ තාමත් කල් වැඩි කියලා මං දන්නවා. අනික තමයි කළණ කොහොම කිවුවත් ධනූ මට කැමතිද කියලා හරියටම කවුද දන්නේ... දෙවියෝ තමයි ඉතිං...:)</span></div><div><span style="font-size: large;"><br /></span></div><div><span style="font-size: large;">"මේ පිස්සු නවත්තලා Bio වත් ටිකක් ඔළුවට දාගන්ඩ ඕනෙ."</span></div><div><span style="font-size: large;">මෙහෙම හිතලා ක්රිෂ් කාලසටහන දිහා බැලුවා..</span></div><div><span style="font-size: large;"><br /></span><br /><span style="font-size: large;">එහෙම හිත හිත ඔහු පොත්ගොඩ ඇද්දා... චුට්ටං කැරපොතු මල්ලිලා දෙන්නෙක් එක්ක රතු කවරයක් තිබ්බ පොතක් ඔහු එළියට ගත්තා.</span></div><div><br /><span style="font-size: large;">"ම්ම්.. සත්වයා..ධාරණය හා චලනය.."</span></div><span style="font-size: large;">ඔහු <i>"ඒ පොත"</i> එළියට ගත්තා.</span></div><div style="color: white;"><span style="font-size: large;"><br /></span></div><div style="color: white;"><span style="font-size: large;">"හ්ම්... සෑහෙන වැදගත් පොතක්... මුලින්ම පාවිච්චි කරලා තියෙන්නෙ 2006.. මේ 2011..:):)</span></div><div style="color: white;"><span style="font-size: large;">ආයෙත් ධනූ.."</span></div><div style="color: white;"><br /><span style="font-size: large;"> ධනු තමයි මේ පොත මට දුන්නේ,බලෙන්... අඬුපාඩු තියන පාඩම් අහලා... එයා එයාගෙ චූටි අක්කගෙන් තමයි පොත ඉල්ලලා දුන්නේ.. ඕනෙම ප්රශ්නයක් තියනවනම් අක්කගෙන් අහල කියන්නම් කියලත් කිවුවා.. </span></div><div style="color: white;"><br /></div><div style="color: white;"><span style="font-size: large;">(අනේ ක්රිෂ් මස්සිනේ... ඔයා ධනූ කිවුව දේ අහලා චූටි අක්කගෙන් bio ප්රශ්නයක් ඇහුවනම් එදාට චූටි අක්කා ගඟේ මුහුදේ පනිනවා..මට නම් sure :P:P)</span></div><div style="color: white;"><span style="font-size: large;"><br /></span></div><div style="color: white;"><span style="font-size: large;"> කොහොමින් කොහොමහරි විභාගෙත් ලංවුනා. මේ අතරේ මට ආරංචි වෙන දේවල්... </span></div><div style="color: white;"><span style="font-size: large;"><br /></span></div><div style="color: white;"><span style="font-size: large;">"මචං මේකයි කේස් එක , ධනුට එයාගෙ පොඩි අයියගෙ යාළුවෙකුත් කැමතී වගේ ලූ... .. ඉතිං මචං..."</span></div><div style="color: white;"><span style="font-size: large;">කළණ කතාව නැවැත්තුවා..</span></div><div style="color: white;"><br /></div><div style="color: white; text-align: center;"><span style="font-size: large;">මල් සුවඳ සොයා ඇඳි යන්නෙ බඹරුන් කෝමැයි</span></div><div style="color: white;"><br /></div><div style="color: white;"><span style="font-size: large;">"ඉතිං මචං උඹ මට කියන්නෙ කොහොමහරි මේ සැරේම විභාගෙ ගොඩ පලයං.. නැත්තම් lose වෙන්නෙ විභාගෙ විතර නෙවේ කියලද..?"</span></div><div style="color: white;"><br /></div><div style="color: white; text-align: center;"><span style="font-size: large;">සඳළුතලාවට පැල්පත දුරනම් බෝමැයි</span></div><div style="color: white;"><br /></div><div style="color: white;"><span style="font-size: large;">"හ්ම්.. අමතක කරන්ඩ එපා බං.. ප්රතිවාදියා ඉන්ජෙක්... "</span></div><div style="color: white;"><span style="font-size: large;"><br /></span></div><div style="color: white;"><span style="font-size: large;"><br /></span></div><div style="color: white;"><span style="font-size: large;"> පණ දාගෙන පොතට එබුණත් මට මේ සැරේ විභාගෙ ගැන තියෙන්නෙ බයක්. මේ සැරෙත් මාතලෙන් පලවෙනි සැරෙන් මෙඩිසින් ගිහින් තියෙන්නේ එක්කෙනයි...:(:( අනික මම ගියවාරෙ විභාගෙ හැම විශයකටම ලිවුවෙත් නෑ. ලිවුව ඒවට ලකුණුත් මදි. ඒ අතරේ මේ තවත් ප්රශ්නයක්...</span></div><div style="color: white;"><span style="font-size: large;"><br /></span></div><div style="color: white;"><span style="font-size: large;"> මේ සැරේ මට results නැතිවුනොත් මොනවා වෙයිද..? මගේ " Doctor" හීනෙ තව අවුරුද්දකින් දෙකකින් කල් යයි... ධනු වෙන කෙනෙක්ට ආදරේ කරයි. ඒත් මේ වෙලාවේ I can't help my self..</span></div><div style="color: white;"><span style="font-size: large;">මට පුළුවන් එකම දේ පුළුවන් උපරිමෙන් විභාගෙ කරන එක විතරයි.</span></div><div style="color: white;"><span style="font-size: large;"><br /> ධනුගේ පැත්තෙන් එයා සාධාරණයි.. මෙතන කවුරුත්ම අසාධාරණ නැති නිසා,වෙන දෙයක් වුනාවේ. මට පුළුවන්වෙයි හැමදේම දරාගන්න.</span></div><div style="color: white;"><span style="font-size: large;">මම ඉන්නවා හැමදේම දැක්කත් නොදැක්කා වගේ,දැනුනත් නොදැනුනා වගේ..:(:(</span></div><div style="color: white;"><span style="font-size: large;"><br /></span></div><div style="color: white; text-align: center;"><span style="font-size: large;">මුදුසිනා සලන සඳවත අහසෙම රැඳුනාවේ</span></div><div style="color: white; text-align: center;"><span style="font-size: large;">ඉඟිමරන තරු කැලුම් අහසට නොම පෙනුනාවේ</span></div><div style="color: white;"><br /></div><div style="color: white;"><span style="font-size: large;"><u> අවසානය 1</u></span></div><div style="color: white;"><span style="font-size: large;"><br /></span></div><div style="color: white;"><span style="font-size: large;">මාස 8කට පසු...</span></div><div style="color: white;"><span style="font-size: large;"><br /></span></div><div style="color: white;"><span style="font-size: large;"> සියල්ල සිදුවී හමාරයි.සිතූ පරිදිම නමුත් නොපැතූ ලෙස.. මම ආයෙත් නෙත් පොතට බර කරන්.. ඇය ගැන සිහිවෙන සියල්ල නොපෙනෙන මානයකට විසිකර..</span></div><div style="color: white;"><span style="font-size: large;"><br /></span></div><div style="color: white;"><span style="font-size: large;"> ධනූට කැමැත්තෙන් හිටිය අයියට ධනුලගෙ ගෙදරිනුත් අකමැත්තක් නෑ කියලා මගේ අතිජාත මිත්රයා කළණට ආරංචි වෙලා තිබුනා.ගෙදරිනුත් අකමැත්තක් නැත්තම් එයා තවදුරටත් නිශ්ශබ්දව ඉඳිවිද..? </span></div><div style="color: white;"><br /></div><div style="color: white;"><span style="font-size: large;">අපි හිතුවත් "මේ දේ වුනානම් ඔක්කොම හරි" කියලා නොවුනෙම ඒ දේ නම්.. </span></div><div style="color: white;"><span style="font-size: large;"><br /></span></div><div style="color: white; text-align: center;"><span style="font-size: large;">විලක දුරක මල් පිපුනේ අපට නොවේමැයි</span></div><div style="color: white; text-align: center;"><span style="font-size: large;">ඔරුපාරු ඇවිත් බලායාවි විල්දිය ගැබුරුයි</span></div><div style="color: white; text-align: center;"><br /></div><div style="color: white; text-align: left;"><span style="font-size: large;"> ඒ නිසාම කාලෙකින් ධනූ මගේ සැපදුක් විමසලා එවන කෙටි පණිවිඩ පවා දැන් මට හිසරදයක් ගාණයි... එයාට මං වෙනුවෙන් කරන්න පුළුවන් ලොකුම උදව්ව ආයෙත් මම ගැන නොවිමසා සිටීම කියලා එයා දන්නවා නම්...</span></div><div style="color: white; text-align: left;"><span style="font-size: large;"><br /></span></div><div style="color: white; text-align: center;"><span style="font-size: large;">සිත ඈත අරං යන විමනේ සදලුතලාවේ</span></div><div style="color: white; text-align: center;"><span style="font-size: large;">කවුලු පියන් වසනුමැනවි නෙතුකැන් හමුවේ</span></div><div style="color: white; text-align: center;"></div><div style="color: white; text-align: left;"><br /><span style="font-size: large;"> මම කොහොමහරි මගේ ඉලක්කයට යනවා.. එතැනදී මං එක්කම හදවතින්ම සතුටුවෙන්න ධනූ හිටියා නම් හොඳයි..</span></div><div style="color: white; text-align: left;"></div><div style="color: white; text-align: left;"><span style="font-size: large;"> ඒත් ඔයා නෑ කියලා මං මොනවා කරන්නද..? ඒ මට නොලැබෙන දෙයක් කියලා හිතා ගන්නවා..හිත හදාගන්නවා මිසක්...!</span></div><div style="color: white; text-align: left;"><span style="font-size: large;"><br /></span></div><div style="color: white; text-align: center;"><span style="font-size: large;">කවුලුපියන් පත් වහන්න සදලු තලාවේ</span></div><div style="color: white; text-align: center;"><span style="font-size: large;">ඔබ දුරයි නෙතට මා සිටිනා ලවැලි තලාවේ</span></div><div style="color: white;"><span style="font-size: large;"><br /></span></div><div style="color: white;"><span style="font-size: large;">(මේ ලිපිය ලියන්න මෙතරම් පරක්කු වුනාට සමාවෙන්න මාලන් මල්ලී.. මේ සටහන ඔයාගේ යාළුවා "මිලා මල්ලි" වෙනුවෙන්..:(:(......)</span></div><div style="color: white;"><span style="font-size: large;"><br /></span></div><div style="color: white;"><br /></div><div style="color: white;"><span style="font-size: x-large;">ජීවිතේ කවියක්</span></div><div style="color: white;"><span style="font-size: large;"><span style="font-size: x-large;">ආදරය එහි සොඳුරුතම වදනක්</span></span></div><div class="blogger-post-footer">පියගැටපෙළ අද්දර..<img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5945895405715261376-2505186982715932256?l=piyagatapela.blogspot.com' alt='' /></div>ප්රාර්ථනාhttp://www.blogger.com/profile/16663371190721119827noreply@blogger.com16tag:blogger.com,1999:blog-5945895405715261376.post-15765385041124447672011-06-30T20:55:00.000-07:002012-02-12T00:06:17.127-08:00Future Leaders..<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><object width="320" height="266" class="BLOG_video_class" id="BLOG_video-98f1cd6f17161784" classid="clsid:D27CDB6E-AE6D-11cf-96B8-444553540000" codebase="http://download.macromedia.com/pub/shockwave/cabs/flash/swflash.cab#version=6,0,40,0"><param name="movie" value="http://www.youtube.com/get_player"><param name="bgcolor" value="#FFFFFF"><param name="allowfullscreen" value="true"><param name="flashvars" value="flvurl=http://v2.nonxt3.googlevideo.com/videoplayback?id%3D98f1cd6f17161784%26itag%3D5%26app%3Dblogger%26ip%3D0.0.0.0%26ipbits%3D0%26expire%3D1331623722%26sparams%3Did,itag,ip,ipbits,expire%26signature%3D7E72D160153B71962459B5014B4C918D3341550B.666A9F11D6A3DD303987F42EEC7A626A21092BDE%26key%3Dck1&iurl=http://video.google.com/ThumbnailServer2?app%3Dblogger%26contentid%3D98f1cd6f17161784%26offsetms%3D5000%26itag%3Dw160%26sigh%3DvbBLs8TB2OlUGmW4yz7MO1-XhSg&autoplay=0&ps=blogger"><embed src="http://www.youtube.com/get_player" type="application/x-shockwave-flash"width="320" height="266" bgcolor="#FFFFFF"flashvars="flvurl=http://v2.nonxt3.googlevideo.com/videoplayback?id%3D98f1cd6f17161784%26itag%3D5%26app%3Dblogger%26ip%3D0.0.0.0%26ipbits%3D0%26expire%3D1331623722%26sparams%3Did,itag,ip,ipbits,expire%26signature%3D7E72D160153B71962459B5014B4C918D3341550B.666A9F11D6A3DD303987F42EEC7A626A21092BDE%26key%3Dck1&iurl=http://video.google.com/ThumbnailServer2?app%3Dblogger%26contentid%3D98f1cd6f17161784%26offsetms%3D5000%26itag%3Dw160%26sigh%3DvbBLs8TB2OlUGmW4yz7MO1-XhSg&autoplay=0&ps=blogger"allowFullScreen="true" /></object></div><div class="blogger-post-footer">පියගැටපෙළ අද්දර..<img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5945895405715261376-1576538504112444767?l=piyagatapela.blogspot.com' alt='' /></div>ප්රාර්ථනාhttp://www.blogger.com/profile/16663371190721119827noreply@blogger.com17tag:blogger.com,1999:blog-5945895405715261376.post-17417526287181972152011-06-28T02:04:00.000-07:002011-09-15T00:55:19.919-07:00පදක්කම..<div class="separator" style="clear: both; color: black; text-align: center;"><a href="http://3.bp.blogspot.com/-MYpqZu6OJF8/TgmY3JAVzPI/AAAAAAAAAP8/qcbrej4_oC4/s1600/p.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" src="http://3.bp.blogspot.com/-MYpqZu6OJF8/TgmY3JAVzPI/AAAAAAAAAP8/qcbrej4_oC4/s1600/p.jpg" /></a></div><div style="color: black; text-align: center;"><br /></div><div style="color: black; text-align: center;"><br /></div><div style="color: white; text-align: center;"><br /></div><div style="color: white; text-align: center;"><br /></div><div style="color: white; text-align: center;"><br /></div><div style="color: white; text-align: center;"><span style="font-size: large;">ඉපදී ලොවට මිනිසත්කම දෑතින් දරාගෙන</span></div><div style="color: white; text-align: center;"><span style="font-size: large;">නූපදි සිටියනම් යෙහෙකී <a href="http://piyagatapela.blogspot.com/2011/04/blog-post_17.html">කළු</a>හම වතින් ගෙන</span></div><div style="color: white; text-align: center;"><span style="font-size: large;">යන එන මගේදී නැඟ එන උසුළු විසුළු ගැන</span></div><div style="color: white; text-align: center;"><span style="font-size: large;">ලතැවුන් නොවී ඉනු කෙලෙසින් මනුවෙස් ගත්ත මම?</span></div><div style="color: white; text-align: center;"><span style="font-size: large;"><br /></span></div><div style="color: white; text-align: center;"><span style="font-size: large;">කිත් පැසසුම් දෙමී මගෙ මව් රටට ලෙව් පුරා</span></div><div style="color: white; text-align: center;"><span style="font-size: large;">යැයි හද තුලින් ඉපිලී මම ජය ලබන තුරා</span></div><div style="color: white; text-align: center;"><span style="font-size: large;">වටවී බලා හිඳ ජයගොස් පිරී යනතුරා</span></div><div style="color: white; text-align: center;"><span style="font-size: large;">නොදැනුනි එයම මට ඇන්ඳු වෙස් වතකි කියා</span></div><div style="color: white; text-align: center;"><span style="font-size: large;"><br /></span> </div><div style="color: white; text-align: center;"><span style="font-size: large;">ලෝ රන් පදක්කම අත ගත් "අලී" යැයි</span></div><div style="color: white; text-align: center;"><span style="font-size: large;">වීදි පුරා සැරුවෙමි ජය ලැබූ යැයි</span></div><div style="color: white; text-align: center;"><span style="font-size: large;">සුපිරි බොජුන් හල මට දොර ඇරේ යැයි</span></div><div style="color: white; text-align: center;"><span style="font-size: large;">දැන මා පිය නැඟිමි මා පිලිගනී යැයි</span></div><div style="color: white; text-align: center;"><span style="font-size: large;"><br /></span> </div><div style="color: white; text-align: center;"><span style="font-size: large;">මනුවෙස් ගතින් හද යක් වෙස් ගත් උන් වූ</span></div><div style="color: white; text-align: center;"><span style="font-size: large;">ඇඳ මා විසිකලේ පොළවට ලෙස කුණුවූ</span></div><div style="color: white; text-align: center;"><span style="font-size: large;">ලොව ජය ලබා කිත් මැද ඉදිමී උන්නූ</span></div><div style="color: white; text-align: center;"><span style="font-size: large;">මා හද පාමුලට සැනෙකින් ඇද වැටුනු</span></div><div style="color: white; text-align: center;"><span style="font-size: large;"><br /></span> </div><div style="color: white; text-align: center;"><span style="font-size: large;">මා ජය ලබා ලැබගත් රන් පදක්කම</span></div><div style="color: white; text-align: center;"><span style="font-size: large;">දැන් මට නොමවටී සිලිමක් පමණ එය</span></div><div style="color: white; text-align: center;"><span style="font-size: large;">මා හද පරාජය කල ඒ පදක්කම</span></div><div style="color: white; text-align: center;"><span style="font-size: large;">ගං පතුලට තරම් මට වටිනුයෙ කෙලෙස?</span></div><div class="blogger-post-footer">පියගැටපෙළ අද්දර..<img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5945895405715261376-1741752628718197215?l=piyagatapela.blogspot.com' alt='' /></div>ප්රාර්ථනාhttp://www.blogger.com/profile/16663371190721119827noreply@blogger.com16tag:blogger.com,1999:blog-5945895405715261376.post-30990833431604351492011-06-27T02:11:00.000-07:002012-02-12T00:06:17.128-08:00වතුර නෑ..<div class="separator" style="clear: both; color: white; text-align: center;"><a href="http://2.bp.blogspot.com/-_UZ8plvX8Sk/TghGFsCPyEI/AAAAAAAAAPs/c9tDVxOWrJM/s1600/p.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" src="http://2.bp.blogspot.com/-_UZ8plvX8Sk/TghGFsCPyEI/AAAAAAAAAPs/c9tDVxOWrJM/s1600/p.jpg" /></a></div><div style="color: white;"> <span style="font-size: large;"> ගෙදර ඉන්න මේ කාලේ හොඳට කාලා,බීලා,නාලා ඉන්නලු.ඉතින් මේ නිසාම ගෙදරටම ගෙවුන මාස 9ක විතර කාලේ හොඳ සැපට හිටියා.එහෙම ඉන්න අතරේ තමයි අපිට මාදුරුඔය යන්න වුනේ..^_^ ^_^ (හප්පේ ඒ නම මතක් වෙනකොට මගේ හිත පිරෙන සතුට..ම්ම්.. අද මාදුරුඔය යාළුවෝ දිඹුලාගල යන්ඩ ඇති..අපිත් ගියේ දෙවනි ඉරිදා දවසේ නේ..)</span></div><div style="color: white;"><br /></div><div style="color: white;"><br /></div><div style="color: white;"><span style="font-size: large;"> එහෙම හිටිය අපි,මාදුරුඔය ගිය <a href="http://piyagatapela.blogspot.com/2011/06/blog-post_18.html">පලවෙනි දවසෙ</a>ම හරිම අද්දැකීමකට තමයි මුහුණ දුන්නේ,අපි යනකොට ළමයි 300ක් විතර තම තමන්ගේ බිලට් වලට ඇවිත් නාලා,කාලා rest කරනවා.. අපි ඉතින් මහන්සි ඇරලා,ඇඳුම් ටිකත් අරන් ආච්චිඅම්මලා වගේ ගියා නා ගන්න..:D</span></div><div style="color: white;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; color: white; text-align: center;"><a href="http://1.bp.blogspot.com/-jIilXxxkNeg/TghGjqyqAYI/AAAAAAAAAPw/sdbJRkw-gyM/s1600/p.jpg" imageanchor="1" style="clear: right; float: right; margin-bottom: 1em; margin-left: 1em;"><img border="0" src="http://1.bp.blogspot.com/-jIilXxxkNeg/TghGjqyqAYI/AAAAAAAAAPw/sdbJRkw-gyM/s1600/p.jpg" /></a></div><div style="color: white;"><span style="font-size: large;"> අපායට යතත් ඉස්සෙල්ලා යන්ඩ කියන්නෙ ඇයි කියලා මට තේරුනේ එතකොට.. ටැංකි දෙකම අඩියටම වතුර හිඳිලා..නෑ,හිඳවලා..</span></div><div style="color: white;"><span style="font-size: large;"><br /></span></div><div style="color: white;"><span style="font-size: large;">"අපෝ... මාර පරිප්පුවක්නේ කන්න වෙන්නේ මාදුරුඔයදී අපිට.."</span></div><div style="color: white;"><span style="font-size: large;">අපිට සෑහෙන්ට තරහා..</span></div><div style="color: white;"><span style="font-size: large;"><br /></span></div><div style="color: white;"><span style="font-size: large;">හරි,ඒක එහෙමයි කියමු...නාගන්න බාල්දියක්වත් තිබුනේ නෑ අහලක පහලක.. :D:D</span></div><div style="color: white;"><span style="font-size: large;"><br /></span></div><div style="color: white;"><span style="font-size: large;"> ඔන්න ඉතිං පලවෙනි දවසේ අපි loosers වුනා..තරඟයකින් තොර පැවැත්මක් නෑ කියලා අපි තේරුම් ගත්තා.. එදා ඉඳන් අපි දවල් කෑමට ආවහම ආයේ යන්න කලින් නාන්න අරං යන බඩු ඔක්කොම ලෑස්ති කරලා තිබ්බා..මොකද ඒ වෙනකොටම අපි හැමෝටම බාල්දි තිබුනා.. staff මිස්ලා අපිට බාල්දි ගෙනත් දුන්නා..හෙ..හේ..</span></div><div style="color: white;"><span style="font-size: large;"><br /></span></div><div style="color: white;"><span style="font-size: large;"> දෙවනි දවසේ අපි එනකොට සෑහෙන්ට පරක්කු වුනා,තේ අරං යන බාජන,කෝප්ප,වතුර බාල්දි,වතුර බෝතල් උස්සන් එන්න වුනානේ,ඒකයි.. ඒ දවස් ටිකේම DS (duty student ) වුනේ අපි තුන් හතර දෙනා..නම් පිළිවෙලට නායකත්වය..^_^</span></div><div style="color: white;"><span style="font-size: large;"><br /></span></div><div style="color: white;"><span style="font-size: large;"> එදත් හොඳටම හෙම්බත් වෙලා නාන්න යනකොට වතුර ඉවරයි... ඒ අස්සේ ළමයි අඩියේ තියන වතුර ටික හදිස්සියට නානකොට අහක ඉන්න අපිත් නෑවුනා..බාගෙට..හෙ..හේ....</span></div><div style="color: white;"><span style="font-size: large;"><br /></span></div><div style="color: white;"><span style="font-size: large;"> ඔන්න ඔහොම රතු කට්ටේ කෑලිත් නැතිවෙලා තිබුන වෙලාවක අපේ staff මිස් කෙනෙක් ඇවිත් කිවුවා මෙන්න මෙහෙම,</span></div><div style="color: white;"><span style="font-size: large;"><br /></span></div><div style="color: white;"><span style="font-size: large;">"ඉක්මනට පෝලින් වෙන්න..මීටිං එකක් තියනවා,ඔයාලව batalion වලට බෙදන්න"</span></div><div style="color: white;"><span style="font-size: large;"><br /></span></div><div style="color: white;"><span style="font-size: large;"> ඉවසීම එහෙදී සෑහෙන්ට ප්රගුණ වුනේ මේ වගේ වෙලාවල තමයි... අපි ආයෙත් බිලට් වලට දුවලා ගිහින් හඩුම හඩු ට්රැක් කිට් එක දා ගත්තා,සපත්තු මේස් නැතුව දා ගෙන.. පෝලිං හැදෙන අතරේ කොණ්ඩේ ගොතා ගත්තා.."කාල කලමණාකරණය"....:P</span></div><div style="color: white;"><span style="font-size: large;"><br /></span></div><div class="separator" style="clear: both; color: white; text-align: center;"><a href="http://3.bp.blogspot.com/-FdNWrPrgKgI/TghHQKx-fcI/AAAAAAAAAP0/ItChvBqEqpg/s1600/p.jpg" imageanchor="1" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" src="http://3.bp.blogspot.com/-FdNWrPrgKgI/TghHQKx-fcI/AAAAAAAAAP0/ItChvBqEqpg/s1600/p.jpg" /></a></div><div style="color: white;"><span style="font-size: large;"> ඒත් එදා අපිට රෑ කෑමට පස්සේ නාන්න වෙලාව දෙනවා කියලා අපේ ස්ටාෆ් පොරොන්දු වුනා.අපි එදා නෑවේ රෑ 9.30ට විතර... අනේ මගේ අහිංසක tooth brushඑකත් වැටුනෙ එදා තමයි... එදා ඉඳන් අලූත් බ්රශ් එකක් ගන්නකම්ම (මම හිතන්නේ දවස් තුන හතරක්..:/) මම දත් මැද්දේ ඇඟිල්ලෙන්... :D:D.. අනේ මම පව්..!!!</span></div><div style="color: white;"><span style="font-size: large;"><br /></span></div><div style="color: white;"><span style="font-size: large;"> ඒ හැමදෙයක්ම කිවුවම මේ ලිපිය කියවන අය හිතයි.. නායකත්ව පුහුණුවට මාදුරුඔය ගිය ගෑනුළමයින්ට තිබිලා තියෙන්නේ අවම පහසුකම් ය... මේ නායකත්ව පුහුණුවේ අඬුලුහුඬුකම් ය කියලා.එහෙම නැත්තම් හිතයි කරපු හොද දේ වැරදි විතරක් හොයන අමන කෙල්ලක් කියලා..:)</span></div><div style="color: white;"><span style="font-size: large;"><br /></span></div><div style="color: white;"><span style="font-size: large;">ඒත් මේ කියන්න යන්නෙ ඒ දේ නම් නෙවේ..</span></div><div style="color: white;"><span style="font-size: large;"><br /></span></div><div style="color: white;"><span style="font-size: large;">අපේ lecturer සර්ලා,මැම්ලා හැමදාම තමන්ගේ දේශනේ පටන්ගන්න කලින් අහනවා මෙන්න මෙහෙම..</span></div><div style="color: white;"><span style="font-size: large;"><br /></span></div><div style="color: white; text-align: left;"><span style="font-size: large;">"දැන් හැමෝම කාලද ඉන්නේ..?"</span></div><div style="color: white; text-align: left;"><br /></div><div style="color: white; text-align: left;"><span style="font-size: large;">"ඔව් සර්"</span></div><div style="color: white; text-align: left;"><span style="font-size: large;"><br /></span></div><div style="color: white; text-align: left;"><span style="font-size: large;">"කෑම කොහොමද?"</span></div><div style="color: white; text-align: left;"><span style="font-size: large;"><br /></span></div><div style="color: white; text-align: left;"><span style="font-size: large;">"අති විශිෂ්ටයි සර්"</span></div><div style="color: white; text-align: left;"><span style="font-size: large;"><br /></span></div><div style="color: white; text-align: left;"><span style="font-size: large;">"ඈ..? මට නං කල්දේරම් බත් කාලා එපා වෙලා.."</span></div><div style="color: white; text-align: left;"><span style="font-size: large;"><br /></span></div><div style="color: white; text-align: left;"><span style="font-size: large;">"නෑ සර්..කෑම රසයි.."</span></div><div style="color: white; text-align: left;"><span style="font-size: large;"><br /></span></div><div style="color: white; text-align: left;"><span style="font-size: large;">"මොනවද තියන ප්රශ්න?"</span></div><div style="color: white; text-align: left;"><span style="font-size: large;"><br /></span></div><div style="color: white; text-align: left;"><span style="font-size: large;">"වතුර නෑ සර්.."</span></div><div style="color: white; text-align: left;"><span style="font-size: large;"><br /></span></div><div style="color: white; text-align: left;"><span style="font-size: large;">"ඒකත් මේ පුහුණුවේම කොටසක්.. දරාගැනීමේ ශක්තිය.." </span></div><div style="color: white;"><span style="font-size: large;"><br /></span></div><div style="color: white;"><span style="font-size: large;">අපිට කට උත්තර නැත.. ඇත්ත ඒකෙන් අපි දරාගැනීමේ හැකියාව වැඩිකරගත්තා තමයි.:):)</span></div><div style="color: white;"><span style="font-size: large;"><br /></span></div><div style="color: white;"><span style="font-size: large;"> ටික ටික අපි හා අපේ සුවදුක් බැලීමට සිටි මිස්ලා ලං වන්නට වන්නට ඔවුන් ඔවුන්ගේ ද්දැකීම් අප සමඟ කියන්නට වුනා.</span></div><div style="color: white;"><span style="font-size: large;"><br /></span></div><div style="color: white;"><span style="font-size: large;">"අපිට එක කෝස් එකක තිබුනා දවස් 25ක් එකම එක වතුර බාල්දියක් පිරිමහගෙන ඉන්න..මොකද යුද්ධෙ තියන සමහර පැතිවල වතුර නෑනේ.. අපි ඒවට මූණදෙන්න ලෑස්තිවෙලා යන්න ඕනෙ නේ.."</span></div><div style="color: white;"><span style="font-size: large;">එහෙම කිවුවේ හැම මොහොතක්ම ගොඩාක් විනෝදෙන් ගතකරපු සඳමාලි මැම්..</span></div><div style="color: white;"><span style="font-size: large;"><br /></span></div><div style="color: white;"><span style="font-size: large;">"ඔයාලට වගේ නෙවේ මිස් අපිට... "කියලා පටන්ගත්තම... </span></div><div style="color: white;"><span style="font-size: large;">දිග හැරුනු එයාලගෙ ගොඩාක් යුධ අද්දැකීම් <i>"අපි අපේ රට වෙනුවෙන් මොනවද කැප කරලා තියෙන්නේ"</i> කියලා හිතන්න සැලැස්සුවා.</span></div><div style="color: white;"><br /></div><div style="color: white;"><span style="font-size: large;"> එයාලා ගොඩාක් අය අපේ වයසේ..ඒත් අපිට වඩා ගොඩාක් දුර ජීවිතේ ඉදිරියට ගිය.. අපිට අපි ගැන ලැජ්ජා හිතුන තරම්...</span></div><div style="color: white;"><span style="font-size: large;"><br /></span></div><div style="color: white;"><span style="font-size: large;">අපි "අපෝ මේ ජීවිතේ...:/""" කියලා හිතපු හැමවෙලේම එයාලා එක් එක්කෙනා කියපු කතා මතක් වුනා.මේ මොන පීඩාවක්ද කියලා හිතුනා.</span></div><div style="color: white;"><span style="font-size: large;"><br /></span></div><div style="color: white;"><span style="font-size: large;"> ආයේ වතුර නොතිබුනත් අපිට තරහ ආවේ නෑ... මොකද අපි දැනගත්තා අපි වෙනුවෙන් එයාලා කොච්චර කැපවෙනවද කියලා.. දවසේ පැය 24ම... පැය 24ම එයාලා කැපවුනේ අපි වෙනුවෙන්...</span></div><div style="color: white;"><span style="font-size: large;"><br /></span></div><div style="color: white;"><span style="font-size: large;">හරියටම වෙලාවට වැඩ..ලොකුම සර්ගේ ඉඳන් පොඩිම staffට... "</span></div><div style="color: white;"><span style="font-size: large;"><br /></span></div><div style="color: white;"><span style="font-size: large;">"උදේ කවුද නොකෑවේ... "</span></div><div style="color: white;"><span style="font-size: large;"><br /></span></div><div style="color: white;"><span style="font-size: large;">"ඇයි මොකක්ද අසනීපේ... "ඒ මොහොතෙම එයාව MI room(Medical Inspection room) එක්ක යන්න "</span></div><div style="color: white;"><span style="font-size: large;"><br /></span></div><div style="color: white;"><span style="font-size: large;">"දවල්ට නොකා ඉන්න එපා,කලන්තේ හැදෙයි"</span></div><div style="color: white;"><span style="font-size: large;"><br /></span></div><div style="color: white;"><span style="font-size: large;">"දෙන තේ එක නොබී ඉන්න එපා මිස්.. මෙහෙ හරි රස්නෙයි..විජලනය වෙයි"</span></div><div style="color: white;"><span style="font-size: large;">මුල් දවස් වල නම් උණුම උණු තේ බොනවා තියා හිතුවෙ වත් නෑ..ඔළුවෙන් ගිනි පිටවෙන අවුවේ තමා තේ බිව්වේ..^_^ </span></div><div style="color: white;"><span style="font-size: large;"><br /></span></div><div style="color: white;"><span style="font-size: large;">"ඔයාලා පුළුවන් තරම් වතුර බොන්න.. මාදුරුඔය තමයි දැනට ලංකාවේ රස්නේ වැඩිම.."</span></div><div style="color: white;"><span style="font-size: large;"><br /></span></div><div style="color: white;"><span style="font-size: large;">ඒ වචන ගෙදර ඇවිත් දවස් දෙක තුනක් යනකම්ම ඇහුනා වගේ..</span></div><div style="color: white;"><span style="font-size: large;"><br /></span></div><div style="color: white;"><span style="font-size: large;"> උදේ PT ground එකේදී... ඊට පස්සේ drill ground එකේදී.. ඊට පස්සේ ලෙක්චස් වෙලාවෙත් අපි ලඟටම වෙලා ඉඳන්... අපි ලොරි තල්ලු කරද්දී අපිට cheer කරලා... කනපිට කූඩාරම් ගහද්දී කරපු ගොංකම් දැක දැක නොදැක්කා වගේ හිනාවෙවී...</span></div><div style="color: white;"><span style="font-size: large;"><br /></span></div><div style="color: white;"><span style="font-size: large;"> රෑ පිස්සු නාට්ය කරද්දී වමනේ නොකර කොහොමහරි ඒවත් බලලා... සිංදු කියද්දී කන් වහගන්නෙ නැතුව දරාගෙන ඉඳලා:P.. එයාලා අපි වෙනුවෙන් කොච්චර කැපවුනාද..?</span></div><div style="color: white;"><span style="font-size: large;"><br /></span></div><div style="color: white;"><span style="font-size: large;"> ගෙදරදී නම් කරන්ට් නැති දවසට බංකොළොත්..පාඩම් කරන්නෙත් නෑ.. ඔහේ වැටිලා නිදනවා.... ඒත් එහෙදී..</span></div><div style="color: white;"><br /></div><div style="color: white;"><span style="font-size: large;">එකදවසක් නැඟිටිනකොට කරන්ට් නෑ.. එදා මම හිටියේ උඩ ඇඳක..</span></div><div style="color: white;"><span style="font-size: large;"><br /></span></div><div class="separator" style="clear: both; color: white; text-align: center;"><a href="http://3.bp.blogspot.com/-VB5RrUpeTUk/TghHi-q1LyI/AAAAAAAAAP4/p9ZAby6XTuo/s1600/p.jpg" imageanchor="1" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" src="http://3.bp.blogspot.com/-VB5RrUpeTUk/TghHi-q1LyI/AAAAAAAAAP4/p9ZAby6XTuo/s1600/p.jpg" /></a></div><div style="color: white;"><span style="font-size: large;"> ඒත් කළුවරේ කොහොමහරි බිමට බැහැගෙන යාළුවෝ එක්ක මූණ හෝදන්න යනකොට ටැංකිවල වතුරත් නෑ... ආයෙත් බිලට් තිබුන තැනට ඇවිත් එතන ටැප් එකෙන් වතුර අරන් මූණ හොදගත්තත් එදා අපිට තරහා අවේ නෑ.අපිට හිනාගියා විතරයි... අපි ගත කරපු ජීවිතේ හා දැන් ගත කරන අල්පේච්ච ජීවිතේ ගැන.</span></div><div style="color: white;"><span style="font-size: large;"><br /></span></div><div style="color: white;"><span style="font-size: large;"> ඇත්තම කියන්නම්... මම ජීවිත කාලේ ආසාවෙනම ගතකරපු සති තුනක් තමා නායකත්ව පුහුණුවට මාදුරුඔය ගිහින් ගත කරපු සති තුන. ඒ විදපු හැම දුකක්ම ආපහු කතාවෙලා හිනාවෙන්න පුළූවන් තරම් සතුටුදායක වුනා... ඒ විඳපු හැම සතුටක්ම ආයෙත් මතක් කර කර හිත සතුටින් පුරවාගන්න අපිට උදව් වෙනවා.</span></div><div style="color: white;"><span style="font-size: large;"><br /></span></div><div style="color: white;"><span style="font-size: large;"> හැම අඩුපාඩුවකිනම මානසිකත්වය අඩියටම වැටෙමින් හිටිය,පොතෙන් හෙම්බත් වෙලා හිටිය අපි... මාදුරුඔයදී ගත්ත fun එක නම් කියලා වැඩක් නෑ....</span></div><div style="color: white;"><span style="font-size: large;"><br /></span></div><div style="color: white;"><span style="font-size: large;"> මේ වතුර නැති කතාව දැන් මාදුරුඔයට අදාල නෑ.. දෙවනි batch එකට වතුර ප්රශ්නෙ නෑලු...අපිට එතනදි හිතුනා දිව්යලෝකෙට යනකොට නම් අනිවාර්යෙන් පරක්කුවෙලා යන්ඩ ඕනෙ කියලා..;)</span></div><div style="color: white;"><span style="font-size: large;"><br /></span></div><div style="color: white;"><span style="font-size: large;">අපි වෙනුවෙන් එයාලා ගොඩාක් කැපවුනා.. අපිට එයාලට ස්තුතියි කරන්න වෙලාවක් ලැබුනෙත් නෑ..</span></div><div style="color: white;"><span style="font-size: large;"><br /></span></div><div style="color: white;"><span style="font-size: large;"> දැන් මට ටිකක් සතුටුයි... මමත් බොහෝම ටිකා...............................................ක් හමුදා සෙබළ සෙබලියන් වින්ද වේදනාව වින්දා නේද කියලා... ඒ වගේම කඳවුරක(හමුදා පාසලක) සොඳුරු නිමේෂයන් සමුදායක් ගතකරා නේද කියලා..</span></div><div style="color: white;"><span style="font-size: large;"><br /></span></div><div style="color: white;"><span style="font-size: large;"> මාදුරුඔය ගැන අපි පම්පෝරි ගහන හැමවෙලේකම අපේ අනික් යාළුවෝ.."ඒ වුනාට එහෙ වතුර තිබුනේ නෑ නේද?:P:P" කියලා අහන නිසා මට හිතුනා මේ ගැන ටිකාක් ලියන්න..</span></div><div style="color: white;"><span style="font-size: large;"><br /></span></div><div style="color: black;"><span style="font-size: x-large;"><br /></span></div><div style="color: black;"><br /></div><div style="color: black;"><br /></div><div style="color: white;"><span style="font-size: x-large;">මාදුරුඔය තරම් පැහැදිලි ලස්සන අහසක් මම ඊට කලින් දැකලා තිබුනේ ග්රහලෝකාගාරෙදී විතරයි... </span></div><div style="color: white;"><span style="font-size: x-large;">එහෙ ගත කරපු දවස් 21ත් </span><span style="font-size: x-large;">ඒ අහස තරම්ම සුන්දරයි.. </span></div><div style="color: black;"><span style="font-size: large;"><br /></span></div><div style="color: white;"><br /></div><div style="color: white;"><br /></div><div style="color: white;"><span style="font-size: large;">(අනේ ඇත්තට,මාදුරුඔය ගත කරපු <a href="http://piyagatapela.blogspot.com/2011/06/future-leaders.html">හැමදවසක්ම </a>අමතක් නොවෙන සිදුවීම් වලින් පිරිලා තිබුන නිසා මම හිතුවා පෝස්ට් ටිකක් ඒ ගැනම ලියන්න..කෝ ඒ වැඩේ දවසෙන් දවස කල් යනවා හරියට බාලගිරි දෝෂේ වගේ)</span></div><div style="color: white;"><span style="font-size: large;"><br /></span></div><div style="color: white;"><span style="font-size: large;">ඒ හැමදේටම රජයට පිං...</span></div><div class="blogger-post-footer">පියගැටපෙළ අද්දර..<img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5945895405715261376-3099083343160435149?l=piyagatapela.blogspot.com' alt='' /></div>ප්රාර්ථනාhttp://www.blogger.com/profile/16663371190721119827noreply@blogger.com13tag:blogger.com,1999:blog-5945895405715261376.post-55021331120485716682011-06-23T06:26:00.000-07:002012-02-12T00:06:17.129-08:00සොඳුරු කතා 2ක්.. <span style="color: white;"> </span><span style="color: white; font-size: large;"> සංගීතයට කොච්චර දෙයක් කරන්න පුළුවන්ද..? සමහර වෙලාවට mood fix කරන්න,තවත් වෙලාවට තියෙන mood එකත් අන්තෙටම කන්න.. මේ හැමදේම සංගීතයට කරන්න පුළුවන්.. ඒ ගීතයකින් වෙන්න පුළුවන්.. එහෙමත් නැත්තම් වාදනයකින් වෙන්න පුළුවන්.. </span><br /><div class="separator" style="clear: both; color: white; text-align: center;"><span style="font-size: large;"><a href="http://3.bp.blogspot.com/-JmwoU3fxIf4/TgM79E2Yk3I/AAAAAAAAAPg/4ms7VziQ__w/s1600/p.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" src="http://3.bp.blogspot.com/-JmwoU3fxIf4/TgM79E2Yk3I/AAAAAAAAAPg/4ms7VziQ__w/s1600/p.jpg" /></a></span></div><div style="color: white;"><br /></div><div style="color: white;"><span style="font-size: large;"> මම ඇත්තටම කියන්න ගියේ ඒ දේ නෙවේ.. සමහරවිට ඔයාලට සමහර විට මතක ඇති ඒකපාර්ශ්වික ආදරයකට පැවැත්මක් තියනවද නැද්ද කියලා එක දවසක් මම ලිපියක් ලිවුවා.. මතක නැත්තම්<a href="http://piyagatapela.blogspot.com/2011/05/blog-post_11.html" style="color: white;">මෙන්න කතාව.</a><span style="color: white;"> ඒ කතාවේ ඉතිරිය කොහොම වෙන්න ඇද්ද..? අද මට දැන ගන්න ලැබුනා ඒ කතාවේ ඉතිරිය...</span></span></div><div style="color: white;"><span style="font-size: large;"><br /></span></div><div class="separator" style="clear: both; color: white; text-align: center;"><span style="font-size: large;"><a href="http://2.bp.blogspot.com/-9MKV16npolE/TgM8KuvnLUI/AAAAAAAAAPk/kPUp9QsY8Xw/s1600/p.jpg" imageanchor="1" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" src="http://2.bp.blogspot.com/-9MKV16npolE/TgM8KuvnLUI/AAAAAAAAAPk/kPUp9QsY8Xw/s1600/p.jpg" /></a></span></div><div style="color: white;"><br /></div><div style="color: white;"><br /></div><div style="color: white;"><span style="font-size: large;">.... මට විශේෂයක් නොකරපු..මට මිතුරෙක්ම පමණක් වුන ක්රිෂ්,මගේම යාළුවෙක් එක්ක යාළුවෙලා කියලා මට ආරංචි වුනාම මුළු ලෝකෙම එපා වුනා..හික්ස්... මොන බොරුද... එහෙමම වුනේ නෑ.. ඒක පාර්ශ්විකයිනේ.. කවදාහරි ඔහොම දෙයක් වෙන්නම ඕනෙ නෙ.. </span></div><div style="color: white;"><br /></div><div style="color: white;"><span style="font-size: large;"> එදා චූටි අක්කියි,නංඟයි අපේ දිහා ආවා.අපේ ඇඬිත්ති චූටි අක්කට නම් ක්රිෂ් පෙන්නන්න බෑනෙ.. නංඟා නම් මුකුත් නොකියා අහං හිටියා.. දැන් දැන් මට මගේම යාළුවගෙත් පෙනුනෙම වැරදි අඩුපාඩු,ඒවා කියනකොට නම් චූටි අක්කට හිනා,එයා මගෙ වයස පහු කරලා දැනට අවුරුදු දෙකක් විතර නේ..:):)</span></div><div style="color: white;"><br /></div><div style="color: white;"><span style="font-size: large;"> ඒ මෝඩ කෙල්ල මේ කතාව බ්ලොග් එකෙත් දාලා කියලා තමයි ආරංචිය,අනේ වාසනාවන් , ඒකෙ එක්කෙනෙක්වත් මං අඳුරන්නෙ නෑ..නැත්තං මම කපෝති...:D:D</span></div><div style="color: white;"><br /></div><div style="color: white;"><span style="font-size: large;"> ක්රිෂ් ගැන හිතෙන් අතාරින්න කියලා අක්කලා,නංඟිලා බලකරන්න වුවමනාවක් තිබුනේ නෑ... මට ආවේ බොරුම බොරු..අමු බොරු ආරංචියක් වුනත් මම හිතුවා ක්රිෂ් මට කැමති නෑ කියලා..</span></div><div style="color: white;"><span style="font-size: large;"><br /></span></div><div style="color: white;"><span style="font-size: large;"> කාලය ගතවුණා.</span></div><div style="color: white;"><br /></div><div style="color: white;"><span style="font-size: large;">තව තියෙන්නේ විභාගෙට මාසයයි.. අද කළණ කෙටි පණිවිඩයක් එවලා තිබුනා...</span></div><div style="color: white;"><span style="font-size: large;"><br /></span></div><div style="color: white;"><span style="font-size: large;">"දෙවියනේ.." </span></div><div style="color: white;"><span style="font-size: large;">මගේ ඇස් උඩ ඉන්ඳවුනා..</span></div><div style="color: white;"><span style="font-size: large;"><br /></span></div><div style="color: white;"><span style="font-size: large;">මම දැන් chemistry class ඉවරවෙලා එළියට එන ගමන්... දැන් මං මේ ගැන කාගෙන්ද අහන්නේ...</span></div><div style="color: white;"><span style="font-size: large;">අහ්... චූටි අක්කා.. </span></div><div style="color: white;"><span style="font-size: large;"><br /></span></div><div style="color: white;"><span style="font-size: large;">"චුටි අක්කී,මටත් මාරම වැඩ වෙන්නේ... කළණ අතේ ක්රිෂ් ,මම කැමතිද කියලා අහලා එවලා.. මට මුකුත් හිතාගන්න බෑ... මම දැන් මොකද කරන්නේ?"<br />sms එකකින් ලොකු දෙයක් කරන්න පුළුවන්.. හෙ..හේ...</span></div><div style="color: white;"><span style="font-size: large;"><br /></span></div><div style="color: white;"><span style="font-size: large;">"ලොක්කී,අනේ මංදා... ඔයා කැමති නෑ කියලා යවන්න... ම්ම්.. එක්කෝ කළණට පැහැදිලි කරලා කියන්න.. මේ ක්රිෂ් මැට්ටත් විභාගෙ කට ලඟට එනකම්ම හිටියනේ ඕක අහන්ඩ.. අනේ කෙල්ල.. ඔය මස්සිනා නං හරියන්නේ නෑ..:D"</span></div><div style="color: white;"><span style="font-size: large;"><br /></span></div><div style="color: white;"><span style="font-size: large;">"අක්කී.. මම දන්නවා.. ඒත් මට ක්රිෂ් පව් කියලා හිතෙනවා"</span></div><div style="color: white;"><span style="font-size: large;"><br /></span></div><div style="color: white;"><span style="font-size: large;">"මට ඔයාව හොඳට තේරෙනවා නංඟා..ඔයත් ශ්වේතා තරම්ම වාසනාවන්තයි.. ඒත් මට තේරෙන්නෙ නැත්තෙ..විභාගෙ අත ලඟ තියෙද්දී මේ මනුස්සයෝ මොනවද කරන්නේ කියලා.. ඔහේ තියන පොතක් පතක් බලාගෙන ඉන්ඩ නංඟා.."</span></div><div style="color: white;"><span style="font-size: large;"><br /></span></div><div style="color: white;"><span style="font-size: large;">"හ්ම්... ඒක ඇත්ත.. ඒත් මගේ ඔලුව එහෙම ලේසියෙං අවුල් කරන්න පුළුවන් එකක් නෙවේ අක්කී.. "</span></div><div style="color: white;"><span style="font-size: large;"><br /></span></div><div style="color: white;"><span style="font-size: large;"><a href="http://piyagatapela.blogspot.com/2011/07/blog-post.html">ඇත්තට ක්රිෂ්ට පිස්සුද</a>..? විභාගෙ අතලඟ... ඒත් එක දෙයක්..</span></div><h6 class="uiStreamMessage" data-ft="{"type":1}" style="color: white; text-align: center;"><i><span style="font-size: large;"><span class="messageBody" data-ft="{"type":3}"><span style="font-weight: normal;">ඊයෙ නොදුටුව ලස්සන ලෝකය අද කොහින්හෝ<br />හෙමිහිට ඇවිදින් මිදුල දිගේ මට තුරුලු වෙනවා</span></span></span></i></h6><div class="separator" style="clear: both; color: white; text-align: center;"><span style="font-size: large;"><a href="http://3.bp.blogspot.com/-FB7odZFw31Q/TJ70F9U6lEI/AAAAAAAAADA/iOQA6W1pBMc/s1600/images.jpg" imageanchor="1" style="clear: right; float: right; margin-bottom: 1em; margin-left: 1em;"><img border="0" src="http://3.bp.blogspot.com/-FB7odZFw31Q/TJ70F9U6lEI/AAAAAAAAADA/iOQA6W1pBMc/s1600/images.jpg" /></a></span></div><h6 class="uiStreamMessage" data-ft="{"type":1}" style="color: white; text-align: left;"><span style="font-size: large;"><span class="messageBody" data-ft="{"type":3}"><span style="font-weight: normal;"> ෴ ... ෴</span></span></span></h6><h6 class="uiStreamMessage" data-ft="{"type":1}" style="color: white; text-align: left;"><span style="font-size: large;"><span class="messageBody" data-ft="{"type":3}"><span style="font-weight: normal;">ඒ ධනුගේ කතාව... අද හවස මට අහන්න ලැබුන. </span></span></span></h6><h6 class="uiStreamMessage" data-ft="{"type":1}" style="color: white; text-align: left;"><span style="font-size: large;"><span class="messageBody" data-ft="{"type":3}"><span style="font-weight: normal;">මම මාදුරුඔය ගිහින් ආවා විතරයි... මගේ හොඳම යාළුවෙක් (ශ්වේතා) මට FB msg එකක් දාලා තිබුනා..</span></span></span></h6><h6 class="uiStreamMessage" data-ft="{"type":1}" style="color: white; text-align: left;"><span style="font-size: large;"><span class="messageBody" data-ft="{"type":3}"><span style="font-weight: normal;">"Pry, wanna call u... i hv soooo many things to tell u... "</span></span></span></h6><h6 class="uiStreamMessage" data-ft="{"type":1}" style="color: white; text-align: left;"><span style="font-size: large;"><span class="messageBody" data-ft="{"type":3}"><span style="font-weight: normal;"> කොහොමටත් අපි දෙන්නට කතා වෙන්න දේවල් ගොඩායි.. ඒ නිසා මම වැඩිය හිතුවේ නෑ.. රාගමට මට ලියුම ආව දවසේ ආයෙත් මේ මිතුරී මා ඇමතුවා..:D:D</span></span></span></h6><h6 class="uiStreamMessage" data-ft="{"type":1}" style="color: white; text-align: left;"><span style="font-size: large;"><span class="messageBody" data-ft="{"type":3}"><span style="font-weight: normal;">"Pry..." මාරම මාර අවුලෙන් තමයි ශ්වේතා කතා කරේ,හරියට ඈතම ඈත හීනෙකින්වත් නොහිතපු කැම්පස් එකකට select වෙලා වගේ..</span></span></span></h6><h6 class="uiStreamMessage" data-ft="{"type":1}" style="color: white; text-align: left;"><span style="font-size: large;"><span class="messageBody" data-ft="{"type":3}"><span style="font-weight: normal;">"ඇයි _____?"</span></span></span></h6><h6 class="uiStreamMessage" data-ft="{"type":1}" style="color: white; text-align: left;"><span style="font-size: large;"><span class="messageBody" data-ft="{"type":3}"><span style="font-weight: normal;">"මම රාගම.."</span></span></span></h6><h6 class="uiStreamMessage" data-ft="{"type":1}" style="color: white; text-align: left;"><span style="font-size: large;"><span class="messageBody" data-ft="{"type":3}"><span style="font-weight: normal;">"ඉතින් ඇයි මේ දුකෙන්.. අපි කොහොමත් හිතන් හිටියේ එහෙට select කෙයි කියලනේ.." මම කිවුවා.</span></span></span></h6><h6 class="uiStreamMessage" data-ft="{"type":1}" style="color: white; text-align: left;"><span style="font-size: large;"><span class="messageBody" data-ft="{"type":3}"><span style="font-weight: normal;"><br /></span></span></span></h6><h6 class="uiStreamMessage" data-ft="{"type":1}" style="color: white; text-align: left;"><span style="font-size: large;"><span class="messageBody" data-ft="{"type":3}"><span style="font-weight: normal;">"බෑ Pry,.මම යන්නේ නෑ... මට බෑ.."</span></span></span></h6><h6 class="uiStreamMessage" data-ft="{"type":1}" style="color: white; text-align: left;"><span style="font-size: large;"><span class="messageBody" data-ft="{"type":3}"><span style="font-weight: normal;">"ඒ මොකෝ..? හේ..හේ... මොකක්දෝ වෙලා වගේ.."මට හිතා ගන්න බැරි වුනා.</span></span></span></h6><h6 class="uiStreamMessage" data-ft="{"type":1}" style="color: white; text-align: left;"><span style="font-size: large;"><span class="messageBody" data-ft="{"type":3}"><span style="font-weight: normal;">"Pry,අර වැඩේ හරි ගියානේ... "</span></span></span></h6><h6 class="uiStreamMessage" data-ft="{"type":1}" style="color: white; text-align: left;"><span style="font-size: large;"><span class="messageBody" data-ft="{"type":3}"><span style="font-weight: normal;">"මොන වැඩේද..?" <br /><br />"අර වැඩේ... අරයා මගෙන් ඇහුවනේ.."</span></span></span></h6><h6 class="uiStreamMessage" data-ft="{"type":1}" style="color: white; text-align: left;"><span style="font-size: large;"><span class="messageBody" data-ft="{"type":3}"><span style="font-weight: normal;">"වාව්... මරු නේ.. නියමයි ශ්වේතා... Congradzzz..."</span></span></span></h6><h6 class="uiStreamMessage" data-ft="{"type":1}" style="color: white; text-align: left;"><span style="font-size: large;"><span class="messageBody" data-ft="{"type":3}"><span style="font-weight: normal;">අන්න ඒකයි කතාව.. මේ මිතුරියත් හිතන් හිටියේ එයාගෙ ආදරේ ඒකපාර්ශ්විකයි කියලා.. එයා ලියපු poem එකක් තමා මේ,</span></span></span></h6><h3 class="post-title entry-title" style="color: white; text-align: center;"><span style="font-size: x-large;"> <i>Hate ma heart </i></span></h3><div style="color: white; text-align: center;"><i><span style="font-size: large;"> Hate ma heart<br />for arousing,<br />such noble..........,<br />sensations<br />towards............<br />a stony heart </span></i></div><h6 class="uiStreamMessage" data-ft="{"type":1}" style="color: white; text-align: left;"><span style="font-size: large;"><span class="messageBody" data-ft="{"type":3}"><span style="font-weight: normal;"> ලෝකෙ සිද්ධවෙන දේවල් පුදුමාකාරයි,ඒ වගේම ගොඩාක් සාධාරණයි. </span></span></span></h6><h6 class="uiStreamMessage" data-ft="{"type":1}" style="color: white; text-align: left;"><span style="font-size: large;"><span class="messageBody" data-ft="{"type":3}"><span style="font-weight: normal;">මගේ මිතුරිය එදා හිතුවේ එහෙමයි ..අර නිසඳැසේ තියන විදිහට,ඒත් අද හිතනවා ඇත්තේ,</span></span></span></h6><div class="separator" style="clear: both; color: white; text-align: center;"><span style="font-size: large;"><a href="http://4.bp.blogspot.com/-Cg3BbS9whQE/TgM8lLbplXI/AAAAAAAAAPo/keaAv-mURNc/s1600/p.jpg" imageanchor="1" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" src="http://4.bp.blogspot.com/-Cg3BbS9whQE/TgM8lLbplXI/AAAAAAAAAPo/keaAv-mURNc/s1600/p.jpg" /></a></span></div><h6 class="uiStreamMessage" data-ft="{"type":1}" style="color: white; font-weight: normal; text-align: center;"><i><span style="font-size: large;"><span class="messageBody" data-ft="{"type":3}">සුවඳ දැනී දැනී දැනෙනවා<br />උදා හිරු එළියේ<br />අළුත් ඉරක්දෝ මේ<br />හිතට ගලනවා හීත බිඳු බිඳු<br />හීන් පිණි හුලඟේ හිනස්සා හිත හැඟුම්....</span></span></i></h6><h6 class="uiStreamMessage" data-ft="{"type":1}" style="color: white; text-align: left;"><span style="font-size: large;"><span class="messageBody" data-ft="{"type":3}"><span style="font-weight: normal;"> මම දන්නෙ නෑ ඒ සතුට කොතරම් ද කියලා,ඒත්....ඒත් මට හොඳට හිතාගන්න පුළුවන්... </span></span></span></h6><h6 class="uiStreamMessage" data-ft="{"type":1}" style="color: white; text-align: left;"><span style="font-size: large;"><span class="messageBody" data-ft="{"type":3}"><span style="font-weight: normal;"> මම උඩින් දක්වපු කතාවේ එන්නෙත් ඇත්ත චරිත... ඒ චරිත වලටත් අද සාධාරණයක් වෙලා.. ඇත්ත ආදරේ කවදාහරි ජයගන්නවා කියන්නෙ ඇත්තම ඇත්තක් කියලා මම ඒවගෙන් හිතා ගත්තා... </span></span></span></h6><h6 class="uiStreamMessage" data-ft="{"type":1}" style="color: white; text-align: left;"><span style="font-size: large;"><span class="messageBody" data-ft="{"type":3}"><span style="font-weight: normal;"> ඒත් ඒකට සැබෑ වාසනාකුත් තියෙන්න ඕනෙ.. ඔයාලට හිතා ගන්න පුළුවන්ද..මගේ මිතුරියටත්,ධනූටත් ඇතිවුන සතුට?........ ගීතයක් මේ සැරේ මට කිසිදෙයක් මිමිණුවේ නෑ... මට උණු උණුවේ අහන්න ලැබුන සිද්ධි දෙක තමයි මේ ගීතය මට මිමිණුවේ....</span></span></span></h6><h6 class="uiStreamMessage" data-ft="{"type":1}" style="color: white; font-weight: normal;"><i><span style="font-size: x-large;"><span class="messageBody" data-ft="{"type":3}"> </span></span></i></h6><h6 class="uiStreamMessage" data-ft="{"type":1}" style="color: white; font-weight: normal;"><i><span style="font-size: x-large;"><span class="messageBody" data-ft="{"type":3}"> </span></span></i></h6><h6 class="uiStreamMessage" data-ft="{"type":1}" style="color: white; font-weight: normal;"><span style="font-size: x-large;"><span class="messageBody" data-ft="{"type":3}">බලාපොරොත්තුව දෝත දරා මඟ බලාහිඳි ඔබ එනතුරා</span></span></h6><h6 class="uiStreamMessage" data-ft="{"type":1}" style="color: white; text-align: left;"><span style="font-size: large;"><span class="messageBody" data-ft="{"type":3}"><span style="font-weight: normal;"><br /></span></span></span></h6><h6 class="uiStreamMessage" data-ft="{"type":1}" style="color: white; text-align: left;"><span style="font-size: large;"><span class="messageBody" data-ft="{"type":3}"><span style="font-weight: normal;"><br /></span></span></span></h6><h6 class="uiStreamMessage" data-ft="{"type":1}" style="color: white; text-align: left;"><span style="font-size: large;"><span class="messageBody" data-ft="{"type":3}"><span style="font-weight: normal;"> </span></span></span></h6><h6 class="uiStreamMessage" data-ft="{"type":1}" style="color: white; text-align: left;"><span style="font-size: large;"><span class="messageBody" data-ft="{"type":3}"><span style="font-weight: normal;"> </span></span></span></h6><h6 class="uiStreamMessage" data-ft="{"type":1}" style="color: white; text-align: left;"><span style="font-size: large;"><span class="messageBody" data-ft="{"type":3}"><span style="font-weight: normal;"><br /></span></span></span></h6><h6 class="uiStreamMessage" data-ft="{"type":1}" style="color: white; text-align: left;"><span style="font-size: large;"><span class="messageBody" data-ft="{"type":3}"><span style="font-weight: normal;"><br /></span></span></span></h6><h6 class="uiStreamMessage" data-ft="{"type":1}" style="color: white; text-align: left;"><span style="font-size: large;"><span class="messageBody" data-ft="{"type":3}"><span style="font-weight: normal;"><br /></span></span></span></h6><h6 class="uiStreamMessage" data-ft="{"type":1}" style="color: white; text-align: left;"><span style="font-size: large;"><span class="messageBody" data-ft="{"type":3}"><span style="font-weight: normal;"><br /></span></span></span></h6><h6 class="uiStreamMessage" data-ft="{"type":1}" style="color: white; text-align: left;"><span style="font-size: large;"><span class="messageBody" data-ft="{"type":3}"><span style="font-weight: normal;"> </span></span></span></h6><h6 class="uiStreamMessage" data-ft="{"type":1}" style="color: white; text-align: left;"><span style="font-size: large;"><span class="messageBody" data-ft="{"type":3}"><span style="font-weight: normal;"> </span></span></span></h6><h6 class="uiStreamMessage" data-ft="{"type":1}" style="color: white; text-align: left;"><span style="font-size: large;"><span class="messageBody" data-ft="{"type":3}"><span style="font-weight: normal;"><br /></span></span></span></h6><h6 class="uiStreamMessage" data-ft="{"type":1}" style="color: white; text-align: left;"><span style="font-size: large;"><span class="messageBody" data-ft="{"type":3}"><span style="font-weight: normal;"><br /></span></span></span></h6><h6 class="uiStreamMessage" data-ft="{"type":1}" style="color: white; text-align: center;"><span style="font-size: large;"><span class="messageBody" data-ft="{"type":3}"><span style="font-weight: normal;"> </span></span></span></h6><div class="blogger-post-footer">පියගැටපෙළ අද්දර..<img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5945895405715261376-5502133112048571668?l=piyagatapela.blogspot.com' alt='' /></div>ප්රාර්ථනාhttp://www.blogger.com/profile/16663371190721119827noreply@blogger.com19tag:blogger.com,1999:blog-5945895405715261376.post-64554828401866497292011-06-18T10:30:00.000-07:002012-02-12T00:06:17.130-08:00ලස්සන මාදුරුඔය..<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://2.bp.blogspot.com/--4siQTwOCYE/Tfzgdj2tr-I/AAAAAAAAAPc/EnIaQI2oCvI/s1600/DSC01768.JPG" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="240" src="http://2.bp.blogspot.com/--4siQTwOCYE/Tfzgdj2tr-I/AAAAAAAAAPc/EnIaQI2oCvI/s320/DSC01768.JPG" width="320" /></a></div><div style="color: white;"><br /></div><div style="color: white;"><br /></div><div style="color: white;"> <span style="font-size: large;"> මමත්,දර්ශනීත් එකම වාහනයක ගමන යන්නට කතිකා කරගත්තේ ඒ වන විටත් අප හා එක්ව මෙම ගමන යෑමට අනෙක් කිසිදු මිතුරියක් සූදානම්ව නොසිටි හෙයිනි.ඔවුන් බොහෝදෙනා මෙම ගමන විනෝදචාරිකාවක්ම කරගෙන සිටියහ. අපේ පවුලෙන් අප්පච්චීත් ,අම්මාත් ,නංඟාත් එකවූ අතර දර්ශනී ඇගේ දෙමවුපියන් සමඟ බුද්ධඟෝෂ විද්යාලය අසල අප එනතුරු රැඳි සිටියහ.</span></div><div style="color: white;"><br /></div><div style="color: white;"><span style="font-size: large;"> වෙසක් සඳ තාමත් නැමි පනාවක් වන්නට තුන් හිතකින්වත් හිතා නොතිබුන ඒ සීතල උදෑසනේ මම දනිපනි ගා අවදි වී මූණකට දොවා,උණ හෙම්බිරිස්සාවට බෙහෙත් ටික බී අම්මලා සූදානම් වනතුරු මගේ සූට්කේසයට අඩුම කුඩුම පැටෙව්වෙමි.ගම්මිරිස් ඇටේ තාම සුව නින්දේය.ඇය ඇහැරවීම ලේසි නැත.:) </span></div><div style="color: white;"><br /></div><div style="color: white;"><span style="font-size: large;"> අම්මා පොළොස් ඇඹුලක් පාන්පෙති වල තවරමින් මඟදී ගැනීමට ආහාර පිළියෙල කරමින් සිටී.මම මිදුලට පියමැන්නෙමි. වෙසක් කූඩු තාලෙට නැටවෙයි.වෙල් යායෙන් හමාඑන සුළඟ මට සීතල වැඩි මෙනි.මේ සියලු සුඛවිහරණ හැරදමා සති තුනක දුෂ්කර ක්රියාවකට මා යා යුතුයි.මට හැඟුන එකම දෙය එයයි.මේ තාක් කල සියළු රූපලාවණ්ය කටයුතු වතුරේය.හිත හදාගත යුතුය.මක් නිසාද යත් මම මාදුරුඔය යා යුතුමය...:D</span></div><div style="color: white;"><br /></div><div style="color: white;"><br /></div><div style="color: white;"><span style="font-size: large;"> යා යුතුම නිසා මම අම්මලා හා දර්ශනී එක්ක හයර් කරපු වෑන් රියේ ගමනට පිටත් වුනා.මඟදී මිතුරන්,මිතුරියන්ගේ සුභාශිංසන වලට ප්රතිචාර දක්වමින් නොනිදා පැය හයක් මඟ තොටේ සිරි නරඹමින් තමයි ඉදිරියට ඇඳුනේ.</span></div><div style="color: white;"><br /></div><div style="color: white;"><span style="font-size: large;"> අරලගංවිල පහුවුනාම යුනිෆෝම් එකෙන් හිටිය හමුදා සෙබල සෙබළියන් පිරිසක් දැක්කා.. හැමදාම වගේ ඇතිවුනේ චකිතය මුසු ගෞරව සම්ප්රයුක්ත බයක්.. එහෙම 22 - 05 - 2011 වෙනිදා මාදුරුඔය හමුදා පාසලට ලඟාවුනා.</span></div><div style="color: white;"><br /></div><div style="color: white;"><span style="font-size: large;"> එතනදී වාහනෙන් බහිනකොට දැනන් හිටියේ දර්ශනී මමයි මේ සති තුන එකට ඉන්න ඕනෙ කියලා විතරයි..දුකට සැපට.</span></div><div style="color: white;"><br /></div><div style="color: white;"><span style="font-size: large;"> දැක්කේ දිගම දිග පෝලිම් විතරයි.. කර්කෂ පරිසරයට ඇස් හුරුවෙන්න ටිකක් වෙලා ගියා.පෝලිමේදී පවී අක්කා,එතුවක් කල් නුදුටු සුප්පි අක්කා සහ බෙත්මි නංඟා අපේ කාණ්ඩෙට එකවුනා.සමී එ වෙනකොටත් අපේ නඩේට එකතුවෙලා තිබුනා.</span></div><div style="color: white;"><br /></div><div style="color: white;"><span style="font-size: large;"> පැය තුනකට අධික කාලයක් හිටගෙන ඉඳලා හෙම්බත් වෙලා අන්තිමට අපිව ඇතුල් කරගත්තා.. මගේ අංකේ වුනේ 398.. ඒ වෙනකොට තදබදේට තෙරපිලා දන්නෙම නැතුව හරිම හොඳ යාළුවෝ ටිකක් අපි 33 දෙනා අතරට තේරිලා තිබුනා... එදා ඒ වෙලේ දැනං හිටියේ නෑ..එයාලා මගේ ජීවිතේට මෙතරම් ලංවෙයි කියලා..ඒත් ඒක එහෙම වුනා...</span></div><div style="color: white;"><br /></div><div style="color: white;"><span style="font-size: large;"> තුංමංසලක් වගේ තැනකදී අපි අප්පච්චිලාගෙන් වෙන් වෙලා අපේ Billets වලට ගියා..travelling bag තල්ලු කරන්.. ඒ බෑග් ඒ බොරලු පාරවල් වලට <a href="http://piyagatapela.blogspot.com/2011/06/blog-post_27.html">ඔරොත්තු නොදී</a> පතුරු ගියා.. ටකරං වැටකින් වටවුන අපේ පුංචි ලෝකෙක දවස් 23කට අපි එකතුකරලා තිබුනා..</span></div><div style="color: white;"><br /></div><span style="color: white; font-size: large;"> ජීවිතේ මම ගතකරපු <a href="http://piyagatapela.blogspot.com/2011/06/future-leaders.html">සුන්දරම දින 21ක් </a>ඒ Billet වල ගතවෙයි කියලා මම නං ඒ වෙලේ තුන් හිතකින් වත් හිතුවේ නෑ.</span><div class="blogger-post-footer">පියගැටපෙළ අද්දර..<img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5945895405715261376-6455482840186649729?l=piyagatapela.blogspot.com' alt='' /></div>ප්රාර්ථනාhttp://www.blogger.com/profile/16663371190721119827noreply@blogger.com13tag:blogger.com,1999:blog-5945895405715261376.post-26299679569647817812011-06-17T09:30:00.000-07:002012-02-12T00:06:17.131-08:00ජීවිතේ හැරවුම් ලකුණක් මුළ හිඳ..<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://1.bp.blogspot.com/-NPFZOxZbQes/Tft_KgLppiI/AAAAAAAAAPY/h3TuhEPgAIc/s1600/p.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" src="http://1.bp.blogspot.com/-NPFZOxZbQes/Tft_KgLppiI/AAAAAAAAAPY/h3TuhEPgAIc/s1600/p.jpg" /></a></div><br /><br /> <span style="color: white;"> </span><span style="color: white; font-size: large;"><a href="http://piyagatapela.blogspot.com/2010/12/2010-12-06.html">ආයෙත් </a>කාලේ ගෙවෙන වේගෙ අඩුවෙලා,මහා පාළුවක් හිතට දැනෙන්න පටන් අරං..දවස් 21ක් තිස්සේ චණ්දමණ්ඩලෙන් මිදුනු සඳ සාවියක් වගේ මාදුරුඔය කැලේ ඇතුලට වෙලා කල්දේරම් බත් කකා,උදේ ඉදන් රෑ වෙනකම්ම සෙල්ලම් කර කර, සිංදු කිය කිය,නාට්ය කර කර, ගෙවපු කාලෙත් හිතාගන්නත් බැරි තරම් වේගෙන් ගෙවිලා ගිහින්... ඒ සුන්දර මතක සටහන් ගැනත් ඉදිරියේදී බිඳක් ගෙත්තම් කරන්නම්..මේ ඒ ගැන නෙවෙයි..</span><br /><div style="color: white;"><br /></div><div style="color: white;"><span style="font-size: large;"> හන්තානේ හඳේ මිහිර විදින්න පුල පුලා බලාගෙන හිටිය මගේ හිතට රාගම හඳ බලලා සැනසෙන්න වෙලා.. මොන බොරුද...මම කොහොමත් රාගම යන්න සැදී පැහැදී තමයි හිටියේ.. ඒත් එක සිතුවිල්ලක් තියනවා..ඒ සිතුවිල්ල හිතට බර වැඩී... :'(.</span></div><div style="color: white;"><br /></div><div style="color: white;"><span style="font-size: large;"> අම්මා දැන්ම මට ඇඳුම් ගන්න ලෑස්ති..සපත්තු සෙරෙප්පු ගන්න ලෑස්ති.. ඒ හැමදේකින්ම මතක් කරන්නෙ මට දැන් ගෙදරින් ඈතට ඇඳිලා යන්නත් කල් ලං වෙනවා නේද කියලා හිතෙනකොට නම්.... මට දරාගන්න අමාරුයි.. ඒ නිසා මම තව සති දෙක තුනක් යනකම් "කැම්පස්" තහනම් වචනයක් කරලයි තියෙන්නේ.. </span></div><div style="color: white;"><br /></div><div style="color: white;"><span style="font-size: large;"> අපි කවදාහරි ගෙදරින් පිට වෙන්න ඕනෙ.. ඒකට දවසක් එනවා,අනිවාර්යෙන්ම.. ඒ විතරක්ද.. මේ සරීර කූඩුවෙනුත් අපිට කවදාකහෝ යන්න වෙනවා.. හමුවීම්..සමුගැනීම්... අපි හැමෝටම උරුමයි.. ඒකයි ලෝක සොභාවය..</span></div><div style="color: white;"><br /></div><div style="color: white;"><span style="font-size: large;"> මෙන්න මේ පුංචි..නමුත් ගොඩාක් පැහැදිලි න්යාය තේරුම් ගන්න තරම් මගේ මොළේ මෝරලා නැති එකනේ ප්රශ්නේ..</span></div><div style="color: white;"><br /></div><div style="color: white;"><span style="font-size: large;"> මාදුරුඔය ගියේ නම් ලොක්කා වගේ.. ඒත් "අන්දර යායේ.." හෝ "ගමට කලින් හිරු.." ඇහුන ගමන් </span></div><div style="color: white;"><br /></div><div style="color: white;"><span style="font-size: large;"> හංඟගන්න බැරි කඳුලකට මගේ ඇස් දෙකේ ඉඩ පෑදුනේ කොහොමද කියලා මට අදටත් හිතාගන්න බෑ.. </span></div><div style="color: white;"><br /></div><div style="color: white;"><span style="font-size: large;"> හිතේ සියුම් ම තැන් වෙන් වෙලා තියෙන්නේ අපිට වැඩිපුරම ආදරේ කරන... අපි වැඩිපුරම ආදරය කරන අයටද කියලා මට ඒ වෙලේ හිතුනා.</span></div><div style="color: white;"><br /></div><div style="color: white;"><span style="font-size: large;"> ඔයාලට හිතෙන්නේ මොකක්ද..? දැන් දැන් මට ආසයි අතීතෙට ඇඳිලා යන්න... ඒත් එහෙම බෑ,ජීවිතේ අපිව හසුරුවනවා..ඒ විදිහට අපි ඒ අත ..මේ අත වැනෙන්න ඕනෙ.</span></div><div style="color: white;"><br /></div><div style="color: white;"><span style="font-size: large;"> කවුරු කොහොම කිවුවත්,මම එක දෙයක් හිතාගත්තා... ගෙදර ඉන්න මේ කාලේ,පුළුවන් තරම් විනෝදෙන් ගතකරනවා..ආයේ දුක් නොවෙන්න...:)</span></div><div style="color: white;"><br /></div><div style="color: white;"><br /></div><div style="color: white;"><br /></div><div style="color: white;"><span style="font-size: x-large;">මම යන්නෙ නෑ,ආයෙත් එනවා..මඟ බලන් ඉන්න..!</span></div><div class="blogger-post-footer">පියගැටපෙළ අද්දර..<img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5945895405715261376-2629967956964781781?l=piyagatapela.blogspot.com' alt='' /></div>ප්රාර්ථනාhttp://www.blogger.com/profile/16663371190721119827noreply@blogger.com13tag:blogger.com,1999:blog-5945895405715261376.post-54684971669238203582011-05-19T09:51:00.000-07:002011-06-27T23:50:43.800-07:00ඉලංදාරි අයියේ,නුඹට නිවන් සුව!..<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://4.bp.blogspot.com/-dLPd7Hnh5ic/TdVH8I4e3pI/AAAAAAAAAPU/UgR_qcp33so/s1600/216363_207092002642692_100000256806646_773350_2223550_n.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="320" src="http://4.bp.blogspot.com/-dLPd7Hnh5ic/TdVH8I4e3pI/AAAAAAAAAPU/UgR_qcp33so/s320/216363_207092002642692_100000256806646_773350_2223550_n.jpg" width="247" /></a></div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="color: white; text-align: center;"><br /></div><div style="color: white; text-align: center;"><span style="font-size: large;">සවනට නොවැටුනෙන් මනු ලොව අමන විකුම්</span></div><div style="color: white; text-align: center;"><span style="font-size: large;">මිහිරැති පදවැලින් ඔපවිය බ්ලොගය නිතින්</span></div><div style="color: white; text-align: center;"><span style="font-size: large;">ලඟනැති විටක දහිරිය ගන්නට නිතැතින්</span></div><div style="color: white; text-align: center;"><span style="font-size: large;">විය නුඹ වදන් හයියක් මට අයියෙ "දිලුම්"</span></div><div style="color: white; text-align: center;"><br /></div><div style="color: white; text-align: center;"><span style="font-size: large;">නෙත් හමුනොවී මනසින් බැඳි සොයුරු පෙමින්</span></div><div style="color: white; text-align: center;"><span style="font-size: large;">සයිබර් සයුරෙ තුටුයෙන් වසමින් නිතියෙන්</span></div><div style="color: white; text-align: center;"><span style="font-size: large;">ගෙවු ඒ මිහිරි කල යුතු කෙලිකවට කමින්</span></div><div style="color: white; text-align: center;"><span style="font-size: large;">නික්මී ගියා දෑසින් දුර ඈත ඉමෙන්</span></div><div style="color: white; text-align: center;"><br /></div><div style="color: white; text-align: center;"><span style="font-size: large;">මියුරු වදන් දෙසවන සනසනු රිසියෙන්</span></div><div style="color: white; text-align: center;"><span style="font-size: large;"> ලියලා වැඩුනු පැතුමක් සුපිපෙන විලසින්</span></div><div style="color: white; text-align: center;"><span style="font-size: large;">බලා සිටියමුත් අප දැල්වූ දෑසින්</span></div><div style="color: white; text-align: center;"><span style="font-size: large;">කඳුලක දැවටුවා අප සිත් සසල වෙමින්</span></div><div style="color: white; text-align: center;"><span style="font-size: large;"><br /></span></div><div style="color: white; text-align: center;"><span style="font-size: large;">වදනින් වදන සිරවේ දුක් කටු අකුලේ</span></div><div style="color: white; text-align: center;"><span style="font-size: large;">කවියෙන් කවිය බොඳ වේ නෙතු කඳුළු පටේ</span></div><div style="color: white; text-align: center;"><span style="font-size: large;">සසරෙන් එතෙර සැනසී පිවිතුරු නිවනේ</span></div><div style="color: white; text-align: center;"><span style="font-size: large;">පියුමක් දෝ දැනේ අකලක මිලින වුනේ</span></div><div style="color: white; text-align: center;"><br /></div><div style="color: white; text-align: left;"><span style="font-size: x-large;">බොඳ වී ගියා පැතුමන් හදේ.. </span></div><div class="blogger-post-footer">පියගැටපෙළ අද්දර..<img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5945895405715261376-5468497166923820358?l=piyagatapela.blogspot.com' alt='' /></div>ප්රාර්ථනාhttp://www.blogger.com/profile/16663371190721119827noreply@blogger.com8tag:blogger.com,1999:blog-5945895405715261376.post-23773263964557649952011-05-11T08:59:00.000-07:002012-02-12T00:06:17.132-08:00නොවැටහුනා නොවේ..<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://4.bp.blogspot.com/-TF3SyBkIA98/TcqwjgLeceI/AAAAAAAAAPE/dfJ_JNjZ_O0/s1600/a.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" src="http://4.bp.blogspot.com/-TF3SyBkIA98/TcqwjgLeceI/AAAAAAAAAPE/dfJ_JNjZ_O0/s1600/a.jpg" /></a></div><span style="font-size: large;"> <span style="color: white;"> සමහර අවස්ථාවල ජීවිතේ වැරදීම් සිද්ධ වෙනවා. මටත් වුනේ ඒ වගේ දෙයක්.. එක සැරයක්.. ආයෙත් නොවෙන්න..ඒ වැරැද්ද නිවැරදි කර ගන්න ඕනෙ... මේ කතාව ගොඩාක් සාමාන්යයි.. සමහරුන්ට අහල අහලම එපා වෙලා ඇති..ඒත් මම මොනවා කරන්නද.. මේ මගේ කතාව.. </span></span><br /><div style="color: white;"><br /></div><div style="color: white;"><span style="font-size: large;"> මම මම ගැනම ආත්ම වර්ණනාවක් කරනවා නෙවේ.. ඒත් මුලින්ම මං ගැන පොඩි විස්තරයක් කල යුතුයිනේ.. ඒ නිසාම කියන්නම්.. මම පැහැපත් සමකට උරුම කම් කියන.. මට හිතෙන විදිහට ප්රියමනාප පෙනුමක් ඇති සාමන්ය යුවතියක්...තාමත් පාසල් යන.. "ආදරය" කියන මාතෘකාව අධ්යාපන කියන පරිච්ඡේදයට පසුව ආයුතුයි කියලා මම තරයේම විශ්වාස කරා.. තාමත් එහෙමමයි. ඒ වගේම මම උසස්පෙළ..සාමාන්යපෙළ පන්ති වලට ආ දින වල සිටම ලැබුනු වහෙන හොරෝ "ආදර ඇරයුම්" වලින් බේරෙන්න හැකිවුනා.. ඇත්තෙන්ම මට ප්රේමය කියන මාතෘකාව දැන්ම කතාවක් බවට පත් කරගන්න වුවමනා වුනේ නෑ..</span></div><div style="color: white;"><br /></div><div style="color: white;"><span style="font-size: large;"> ක්රිෂ් කියන්නේ මගේ මිතුරෙක්.. කඩවසම් අඳුරු වර්ණ සමක් හිමි ආඩම්බරකාරයෙක්.. මම උසස්පෙළ සඳහා ජීවවිද්යා අංශය තෝරාගනිද්දී ඔහු තෝරාගත්තේ ගණිත අංශය..</span></div><div style="color: white;"><span style="font-size: large;">ඔහුගේ හොඳම මිතුරා මගෙත් මිතුරෙක්.. ඔහුගේ නම කළණ.</span></div><div style="color: white;"><span style="font-size: large;"><br /></span></div><div style="color: white;"><span style="font-size: large;">"ධනු,දන්නවද දෙයක්..?"</span></div><div style="color: white;"><span style="font-size: large;">දවසක් කළණ කෙටි පණිවිඩයක් එවලා තිබුනා..</span></div><div style="color: white;"><br /></div><div style="color: white;"><span style="font-size: large;"> මම කොහොමද දන්නේ.. එක පණිවිඩෙන්ම කාරණාවත් කිවුවා නම් රුපියලක් හරි ඉතුරුයිනේ.. මට ටිකක් කේන්තී.. කඩෙන් රුපියල් 20ට 30ට අයිස්ක්රීම් කනවා වගේ නෙවේ.. ෆෝන් එකෙන් රුපියලක් යනවා කියන්නේ ඇඟෙන් ඇටයක් යනවා වගේ දැනෙන්නෙ මට.. :)</span></div><div style="color: white;"><span style="font-size: large;"><br /></span></div><div style="color: white;"><span style="font-size: large;">"නෑනේ.."</span></div><div style="color: white;"><span style="font-size: large;">මම වෙන මොනවා කියන්ඩද..</span></div><div style="color: white;"><span style="font-size: large;"><br /></span></div><div style="color: white;"><span style="font-size: large;">"ක්රිෂ්.. ඔයාට 11 වසරෙදී crush නේ.."</span></div><div style="color: white;"><span style="font-size: large;"><br /></span></div><div style="color: white;"><span style="font-size: large;">"අනේ මේ බොරු බේගල් ඇදබාන්නෙ නැතුව ඉන්ඩ.."</span></div><div style="color: white;"><span style="font-size: large;">මට සෑහෙන්ට තරහා ආවා..</span></div><div style="color: white;"><span style="font-size: large;"><br /></span></div><div style="color: white;"><span style="font-size: large;">"ඔයා කැමති නං විශ්වාස කරන්ඩ.. බය වෙන්ඩ එපා.. එයා දැන් එහෙම නෑ..:P"</span></div><div style="color: white;"><span style="font-size: large;"><br /></span></div><div style="color: white;"><span style="font-size: large;">"අහ්.. අහන්නත් සතුටුයි.."</span></div><div style="color: white;"><span style="font-size: large;">මගේ තරහා නිවී ගොස් නොතිබුනි.</span></div><div style="color: white;"><span style="font-size: large;"><br /></span></div><div style="color: white;"><span style="font-size: large;">මම පාඩම් කරන්නට අතට ගත් "මිනිසාගේ සමායෝජනය හා සමස්ථිතිය" පොත පැත්තකට කලෙමි.. </span></div><div style="color: white;"><span style="font-size: large;"><br /></span></div><div style="color: white;"><span style="font-size: large;"> හරිම පුදුමයකි.. ඔය පාසලට ආ මුල් දිනයේ සිටම අක්කී,නංගා ක්රිෂ්ගේ නම කියමින් මට විහිළු කරති.. කිසිම හේතුවක්ද නැත..නමුත් එය එසේය.. හරියට එය <a href="http://piyagatapela.blogspot.com/2011/06/2.html">ආත්මීය බැඳිමක්</a> මෙනි.. නැත්තම්.. ක්රිෂ්ට යුවතියන්ගේ මනබඳින කඩවසම් පෙනුමක් තිබිය යුතුය.. ම්ම්.. එහෙමමත් නෑ.. වෙන කොච්චර handsome කොල්ලො ඉන්නවද... ඒත් ඇයි මේ... කළණ කිවුව දේ ඇත්ත නම්...</span></div><div style="color: white;"><span style="font-size: large;"><br /></span></div><div style="color: white;"><span style="font-size: large;"> මම ,ක්රිෂ් ,පබෝ(මගේ මිතුරියක්) ,චතුෂ් (මගේ මිතුරියක්).. සතියකට වතාවක් වත් කෙටිපණිවිඩ යැවුව හොඳ යාළුවෝ.. </span></div><div style="color: white;"><br /></div><div style="color: white;"><span style="font-size: large;"> කළණ එදා එහෙම කිවුව දවසේ ඉඳන්.. මට පෙනුනේ හැමදේම අමුතුවට...</span></div><div style="color: white;"><span style="font-size: large;">ඇත්තටම කිවුවොත් ක්රිෂ් හරි අමුතු චරිතයක් කියලා මට හිතුනා...</span></div><div style="color: white;"><span style="font-size: large;"><br /></span></div><div style="color: white;"><span style="font-size: large;"> එක රැයක් පුරා නොනිදා මම ක්රිෂ් කොයිවගේ කෙනෙක්ද කියලා කල්පනා කරා.. මට දැනගන්න ඕනෙ වුනේ මෙච්චරයි..</span></div><div style="color: white;"><span style="font-size: large;">හැමෝටම වඩා ක්රිෂ් මට විශේෂයක් කරනවද කියලා විතරයි..</span></div><div style="color: white;"><span style="font-size: large;"><br /></span></div><div style="color: white; text-align: center;"><span style="font-size: large;">කවිය ඔබ<br />තුන් තිස් පැයක් නිදිමරා වෙහෙසී<br />සිත දෙගිඩියාවෙන් තවම නොලියූ<br />කවිය ඔබ..</span></div><div style="color: white; text-align: center;"><br /></div><div style="color: white;"><span style="font-size: large;"> මම + හා - පැත්තට කරුණු එන්න සිද්ධි එකින් එක මතක් කරා.. සමහර සිද්ධි වලදී ඇත්තටම මට විශේෂයක් දැනුනා..</span></div><div style="color: white;"><span style="font-size: large;"> ඒත් සමහර වෙලාවට ක්රිෂ් මට සලකලා තියෙන්නෙත් අනික් හොඳ යාළුවොන්ට <a href="http://piyagatapela.blogspot.com/2011/07/blog-post.html">සළකන විදිහටමයි</a>.ඒ වෙලාවට මම ගොඩාක් කැළඹුනා..මොකක්ද ඇත්ත.. මොකක්ද බොරුව..මට </span></div><div style="color: white;"><span style="font-size: large;">හිතාගන්න බැරිවුනා..</span></div><div style="color: white; text-align: center;"><br /><span style="font-size: large;">පද එකින් එක ලියවා<br />සිත කුරුටු ගා මැකුවා</span></div><div style="color: white;"><br /></div><div style="color: white;"><span style="font-size: large;"> චූටි අක්කි.., නංඟයි කිවුවේ ක්රිෂ් මට අකමැති වෙන්ඩ කිසිම හේතුවක් නෑ කියලා.. අක්කි නම් ක්රිෂ්ට වැඩිය කැමති නෑ."අලි ඔලූව" කියලා.. ඒත් නංඟා මගෙ පැත්තේ.. කෙනෙක් හැසිරෙන විදිහ බලලා ඔහු හෝ ඇයව තේරුම් ගන්න තියෙනවා නම්.. ඒත් එහෙම බැරි නම්.. හිතෙනවා "හිත් කියවන්න පුළුවන් නම්" කියලා..</span></div><div style="color: white;"><br /></div><div style="color: white; text-align: center;"><span style="font-size: large;">ඔබ ලියූ කවි කියවා<br />මං අසරණව උන්නා</span></div><div style="color: white;"><span style="font-size: large;"><br /></span> </div><div style="color: white;"><span style="font-size: large;"> ඇත්තටම කෙනෙක්ගේ ජීවිතේ කියන්නේ කවියක් වගේ.. කවියක් කියන්නේ කෙනක්ගේ ජීවිතේ ගැන.. සෙමින් ගලාගෙන යනවා.. ගොඩාක් වෙලා එකම කවිය කියෙව්වම..ලස්සන තනුවක් එක්ක.. ඒ නොපෙනුන කවිය ඇතුලේ පරිස්සමට හංඟලා තියෙන තේරුම පෙනෙන්න පටන් ගන්නවා.. සමහර විට එතකොට පමා වැඩි වෙන්න පුළුවන්..</span></div><div style="color: white;"><span style="font-size: large;"><br /></span></div><div style="color: white; text-align: center;"><span style="font-size: large;">ඔබ ලියූ කවි කියවා<br />මං අසරණව උන්නා</span></div><div style="color: white;"><br /></div><div style="color: white;"><span style="font-size: large;"> මේ දවස් වල.. මට දැනුන විදිහට නම් ඉගෙනීම කියන්නේ හරි ඒකාකාරී දෙයක්.. බලන්නකෝ.. ජීව විද්යාවම උදාහරණයක් නම්..</span></div><div style="color: white;"><span style="font-size: large;"><br /></span></div><div style="color: white;"><span style="font-size: large;"> හැම අකුරක් ගානෙම මතක තියාගන්න ඕනෙ.. ජීවන චක්රයක් වගේ නම් අවබෝධකරගෙන මතක තියගන්න පුළුවන්.. ඒත් අක්මාවේ කෘත්යන් ඇහුවොත්... කිසිම එකිනෙකට සම්බන්ධයක් නැති කරුණු 14ක්.. අනිවාර්යෙන් ලිවිය යුතුයි.. ඒ පාඩම් කරන්න තියෙන විෂය ධාරාවෙන් අංශු මාත්රයක් විතරයි..</span></div><div style="color: white;"><span style="font-size: large;"><br /></span></div><div style="color: white;"><span style="font-size: large;"> ඉතින්.. හිතන්න.. සමහර වෙලාවට හිතෙනකොට... "මුලු ලොවම නිදි මං විතරක් ඇහැ ඇරගෙන කියලා.. වෙල්යාය පැත්තෙන් ඇහෙන හුලඟ හමන සද්දෙත් එක්ක එකතුවුන නිශාචරයින්ගේ හඬ මට..මගේ හිතට ගෙනාවේ පාළුවේ සෙවණැලි ගොන්නක්..</span></div><div style="color: white;"><br /></div><div style="color: white;"><span style="font-size: large;"> කඳුළු නොගලා හිතින් හඬනවා කියන්නේ සෑහෙන බෑරෑරුම් කාලකණ්ණි වැඩක්.. ජීව විද්යාත්මකව හා හෞතික විද්යාත්මකව ගත්තොත්.. අනිවාර්යෙන් අයින්ස්ටයින්ගේ ශක්ති ස්ංස්ථිති නියමය ඇත්ත වෙන්න ඕනෙ.. ඒ කියන්නේ හිතට ලොකූ ආවේගයක් දැනුනම අපිට පුළුවන් නම් කඳුලක උණුසුමට ඒ ආවේගය(ශක්තිය) පරිවර්තනය කරන්න.. </span></div><div style="color: white;"><br /></div><div style="color: white;"><span style="font-size: large;"> අපේ ඇඟේ රසායනික ශක්තිය = කඳුළුවල තාප ශක්තිය බවට පරිවර්ථනය වෙලා ශරීරයෙන් වෙන්වෙලා යනවා.. හරියට අපෙ චූටි අක්කි වගේ.. ඕනෙ දේටයි එපා දේටයි ඔක්කොටම අඬනවා.. හැබැයි එයා ගණනට වැඩි.. කියන්ඩ ඕනෙ මුණ ගැහුනම..</span></div><div style="color: white;"><br /></div><div style="color: white;"><span style="font-size: large;">ඒත් මට බෑනෙ එහෙම අඬන්න.. ඒ නිසා හිතට කිසිම සැහැල්ලුවක් දැනෙන්නේ නෑ..</span></div><div style="color: white;"><br /></div><div style="color: white; text-align: center;"><span style="font-size: large;">යෞවනේ..<br />තනිකමක් දැනෙනා මොහොතක<br />සිත ඉකි ගසා හැඬුවා..</span></div><div style="color: white;"><span style="font-size: large;"><br /></span></div><div style="color: white;"><span style="font-size: large;"> නොදැනීම.. නොදැනීම.. හිත හිතා ඉන්නකොට කාලයත් ගතවෙලා.. තව ටිකකින් අම්මලත් ඇහැරෙයි.. මම තාම අවදියෙන්..නින්දත් නොනින්දත් අතර.. ඈත අහසේ පාඩම් කරන්න පටන් ගන්නකොට තිබුනේ පුන් සඳක්... දැන් ඒ හඳ ටික ටික බැහැගෙන යන හැටි..මුලින් වටකුරුයි..දැන් දැන් නැමි පනාවක් වගේ..අඬක් වැසුනු ඇසක් වගේ... හරියට හොරෙන් මට ඇස් ගහනවා වගේ.. මගේ පාළුව තනිකම කිසිම ප්රාණයක් නැති සඳට තේරිලා වගේ.. ඔච්චමටද මංදා..</span></div><div style="color: white;"><span style="font-size: large;"><br /></span></div><div style="color: white; text-align: center;"><span style="font-size: large;">හොර ඇහින් ඉඟි කරලා<br />සඳ මගෙන් සමු ගත්තා</span></div><div style="color: white;"><br /></div><div style="color: white;"><span style="font-size: large;"> මම අන්තිමට තේරුම් ගත්තේ මම අසාර්ථකයි කියලා.. මට ක්රිෂ් තේරුම් ගන්න බෑ.. ස්ංකීර්ණයි.. හරිම සංකීර්ණයි.. දැන් වෙලාව නිදාගන්න.. හැමෝම ඇහැරෙන්න හිතන වෙලාවේ..මට හිතයි ඇඳෙ ගුලිවෙලා නිදාගන්න.. මොකද කිවුවොත් මම ප්රමාදයි.. නින්දට යන්න.. </span></div><div style="color: white;"><span style="font-size: large;">මොකද මං ප්රමාදයි.. මට මුනගැහෙන්න ගිය සුන්දර ආදරයක් අත්විඳින්න..</span></div><div style="color: white;"><br /></div><div style="color: white; text-align: center;"><span style="font-size: large;">කවි පොතම පොඩි කරලා<br />නිදියන්න මට හිතුනා</span></div><div style="color: white;"><br /></div><div style="color: white;"><span style="font-size: large;"> මං අන්තිමට හිතාගත්තේ කාරණා දෙකයි... එක්කෝ.. "ඔහු" මට ආදරේ කරනවා.. නිසි කාලය එනකම් බලාගෙන ඉන්නවා..</span></div><div style="color: white;"><span style="font-size: large;">එහෙම නැත්තම්.. මට තරම්ම අනික් යාළුවොන්ටත් ඔහු සමීපයි..</span></div><div style="color: white;"><span style="font-size: large;"><br /></span></div><div style="color: white;"><span style="font-size: large;">ඒ නිසා.. ඊට පෙර දැනුනා වගේ නෙවේ දැන් මට දැනෙන්නේ..</span></div><div style="color: white;"><span style="font-size: large;"><br /></span></div><div style="color: white;"><span style="font-size: large;"> ඒ කියන්නේ කලින් මට ... දින සති ගණන් ළඟ නොගැවසුනත් දැනුනේ ක්රිෂ් හිත් කොනේ ඉන්නවා වගෙයි..</span></div><div style="color: white;"><span style="font-size: large;"> ඒත් දැන්.. දැන් හැමදාම වගේ ක්රිෂ් මුණ ගැහුනත් පාසල් බිමේදී.. නොතේරෙන ආගන්තුක කමක් දැනෙනවා මටත් හොරෙන් මට..</span></div><div style="color: white;"><span style="font-size: large;"><br /></span></div><div style="color: white; text-align: center;"><span style="font-size: large;">යෞවනේ..<br />අත ලඟින් හිදිනා මොහොතක<br />දුර ඈත බව දැනුනා..</span></div><div style="color: white;"><br /></div><div style="color: white;"><br /></div><div style="color: white;"><span style="font-size: x-large;">ගීයට කන් දී සිය දහස් වරක්... අසීරුවෙන් තැන්පත් කර ගත්තෙමි මෙසේ.. ගීයක් මිමිණු දේ රහසින්..</span></div><div style="color: white;"><span style="font-size: x-large;"><br /></span></div><div style="color: white;"><br /></div><div style="color: white;"><br /></div><div style="color: white;"><br /></div><div style="color: white;"><span style="font-size: large;">(මට මතක ඇති කාලයක..මගේ හිත තදින්ම ඇඳ බැඳ ගත් ගීතය තමයි මේ.. ඒ ඇයි කියන්න හේතු ගොඩායි. තනුව ගොඩාක් ගැඹුරුයි.. හිත පතුලටම කිදා බහිනවා.. වචන ඊට නොදෙවෙනී.. මගේ මතය නම් මේ විරහා ගීතයක් නම් නොවේ.. මෙය ආදරයට පූර්ව අවස්ථාව ගැන කියවෙන ගීතයක්.. වේදනාව මුසුයි.. නමුත් ඊට හේතුව විරහව නොවේ...ගීතය කොච්චර ඇහුවත් කොහොමද ඒ පදවැල් කතාවකට හරවන්නේ කියලා නොවැටහුණ මම අතින් පුංචි කතාවක් පෙළගැස්සුනේ මේ..රෑ දෙගොඩහරි ජාමෙට..)</span></div><div class="blogger-post-footer">පියගැටපෙළ අද්දර..<img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5945895405715261376-2377326396455764995?l=piyagatapela.blogspot.com' alt='' /></div>ප්රාර්ථනාhttp://www.blogger.com/profile/16663371190721119827noreply@blogger.com19tag:blogger.com,1999:blog-5945895405715261376.post-41212698063382798112011-05-09T10:12:00.000-07:002012-02-12T00:06:17.132-08:00සතුට හඹා එන දුක..<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://1.bp.blogspot.com/-fzRyLktqtfk/TcgbpAKBAVI/AAAAAAAAAO4/dhqBYtNBRe4/s1600/h.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" src="http://1.bp.blogspot.com/-fzRyLktqtfk/TcgbpAKBAVI/AAAAAAAAAO4/dhqBYtNBRe4/s1600/h.jpg" /></a></div> <span style="color: white;"> </span><span style="color: white; font-size: large;">ලස්සන සිනාමුසු ,කඳුලින් තොර ලිපි පෙළකින් විතරක් මගේ බ්ලොග් එක සරසනවා කියලා මං හිතාගත්තේ මිස්ටර් රත්ගමගේ බ්ලොග් එකේ ලිපියක් කියෙව්වට පස්සේ.ඊටත් පස්සේ ළඟදී සිදුවුන සිදුවීමක් නිසා මම මගේ බ්ලොග් එකේ මුල ඉදන් හැම ලිපියක්ම පරීක්ෂා කර කර බැලුවා කාගේ හෝ හිත් අමනාප වෙන දේවල් ලියවිලා තියනවද කියලා..මොකද කිවුවොත් මේ බ්ලොග් එක තව දුරටත් රහස්ය භාවයක් නැති විවෘත බ්ලොග් එකක්.. ඕනෙ කෙනෙකුට කියවන්න පුළුවන්.. මගේ ඇතුලාන්තය ගැන..</span><br /><div style="color: white;"><br /></div><div style="color: white;"><span style="font-size: large;"> ඒක මට හිසරදයක් වුනාට පස්සේ මම වෙන බ්ලොග් පිටුවක් පටන් ගත්තා.. වෙනම.ඒත් මම <a href="http://piyagatapela.blogspot.com/">"පියගැටපෙළ අද්දර"</a> මේ තාක් දුරට ගොඩනඟා ගන්න වුන මහන්සිය මතක්වුනාම ආයෙත් පරණ තැනටම ඇවිත් පදිංචි වෙන්න හිතාගත්තා.. දින පොතක් ලඟ නැති.. හිත විතරක් අඟුළු දාපු ලාච්චුවක් වුන මට.. බ්ලොග් එකත් හිත නිදහස් කරගන්න තැනක් වෙන්නේ නෑ අයෙත් කවදාවත්.. ඒත් මට පුදුම සැහැල්ලුවක් දැනෙනවා <a href="http://piyagatapela.blogspot.com/">"පතක නොඇඳුනු සිතක සිත්තම්"</a> එකට ආවම.. මේ තමා "මම".. කාටවත් කවදාවත් තේරුම් ගන්න බැරිවේ යැයි සිතෙන..</span></div><div style="color: white;"><br /></div><div style="color: white;"><span style="font-size: large;"> මම සෑහෙන සරල චරිතයක්..මම සපුරාම සාමාන්ය චරිතයක්.. සිනාව අඳුනන.. කඳුලට වෙර බඳින.. කෝපය අමුතු හැඟීමක් නොවන.. ඉවසීම සීමාවක් ඇති එකක් බව දන්න.. කෙනෙක්..</span></div><div style="color: white;"><br /></div><div style="color: white;"><span style="font-size: large;"> ඒත් මගේ ජීවිතේ ගතවෙන හැටි නොතේරෙන.. හෙට සිදුවෙන දේ ගැන හිතාගන්න බැරි... තුටු කඳුළට පස්සේ අනිවාර්යෙන්ම දුක් වැස්සකට අහුවෙලා තෙතබරිත වෙන.. මම.... ටිකක් හිතන්න ගත්තා යම් රටාවක් ගැන.</span></div><div style="color: white;"><br /></div><div style="color: white;"><span style="font-size: large;"> මම.. උපකල්පන මතින් නිගමන වලට එන්න ගොඩාක් උත්සාහ කරන කෙනෙක්. මගේ ජීවිතේ ගතවුනු "සෑහෙන කාලය" අනූව මම යම් නිගමන වලට ආවා.. </span></div><div style="color: white;"><br /></div><div style="color: white;"><span style="font-size: large;"> එකක් තමයි.. මම මට ලබාගන්න ආසා කරන දෙයක් වෙනුවෙන් මම ආසාකරන වෙනත් දෙයක් කැපකල යුතුමයිකියන දේ.අමාරුවෙන් ලබාගන්න ගොඩාක් දේවල් ගොඩක් වටිනවා.. ඒත් මම දෙයක් වෙනුවෙන් කැපවුනේ නැත්තම් මට ලැබෙන්නේ හිතුවටත් වඩා අන්ත පරාජයක්..</span></div><div style="color: white;"><br /></div><div style="color: white;"><span style="font-size: large;">උදා 1 :- </span></div><div style="color: white;"><br /></div><div style="color: white;"><span style="font-size: large;"> 2006 වසරේ ජනාධිපතිවරණය තියෙන කාලේ රෑට හා දවල්ට සිංහල උපසිරැසි සහිත හින්දි චිත්රපටි TV එකේ පෙන්නුවා. එක දවසක් රෑ Kalho na ho පෙන්නනකොට ඊට පස්සේ දවසේ දවල් Koi Mil gaya පෙන්නුවා..මේ දෙකෙන් මම වැඩිපුරම ආස දෙවනි film එකට.. ඒත් මම රෑත් TV බැලුවා.. </span></div><div style="color: white;"><span style="font-size: large;"> ඒ ජනාධිපතිවරණේ තිබුන දවසට පසුව දවසට පසු එළඹුන දවසේ අපිට වාර විභාගෙ තිබුනා. ඉතින් මට Koi Mil Gaya බලන්ඩ හම්බුනේ නෑ.. ඒක බලන්ඩ එපා කියලා අප්පච්චී සැර කරා..:) මම කාමරේට වෙලා අඬ අඬ පාඩම් කරා..</span></div><div style="color: white;"><span style="font-size: large;"> <i>(ඔයාලා හිතනවා ඇති හින්දි films වලට මම ඔච්චරම කෑදරද කියලා.. වෙන බලන්න විදිහක් ඇත්තේම නැද්ද කියලා.. ප්රශ්නේ තමා මගේ භාෂා කෞෂල්ය දුර්වලයි..කොච්චර film බැලුවත් මට හින්දි තේරෙන්නෙ නෑ..:P.. english sub නොතිබුනොත් මම ඉවරයි.. ඒ බව මගෙ යාළුවෝ නම් හොඳට දන්නවා..:P:P.. ඔන්න මම wrongside යනවා..:D)</i></span></div><div style="color: white;"><span style="font-size: large;"> ඒත් මම දැනගෙන හිටියා මම දෙයක් කැපකරොත් මට දෙයක් ලැබෙනවාමයි කියලා.. අන්තිමට මම දිනුවා.. මට Stage Report එකක් ලැබුන